تجمع اعتراضی کشاورزان شرق اصفهان به دلیل عدم دریافت حقابه شان با شعار “ای لشکر شرق اصفهان آماده باش”
نهبهقرارداد۲۵ساله
#رایمنسرنگونی
آریبهجمهوری_دمکراتیک
آوریل 17
تجمع اعتراضی کشاورزان شرق اصفهان به دلیل عدم دریافت حقابه شان با شعار “ای لشکر شرق اصفهان آماده باش”
نهبهقرارداد۲۵ساله
#رایمنسرنگونی
آریبهجمهوری_دمکراتیک
آوریل 17
کارگران شهرداری سریشآباد در شهرستان قروه واقع در استان کردستان، از چندین ماه مطالبات مزدی و بیمه ای خود خبر دادند. بعلاوه کارگران شاغل در کارخانه روغن نباتی جهان، علیرغم حقوق معوقه اسفند ماه ۹۹، مطالباتی مربوط به سال های ۹۳ تا ۹۷ را از کارفرما طلبکارند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، جمعی از کارگران شهرداری سریشآباد در شهرستان قروه واقع در استان کردستان، از چندین ماه مطالبات مزدی خود خبر دادند.
این کارگران گفتند: حدود ۶۰ نفر در مجموعه شهرداری سریشآباد مشغول کار هستیم که دستکم پنج ماه دستمزد پرداخت نشده داریم. به علاوه حق بیمه ما کارگران نیز به مدت چند ماه پرداخت نشده است.
این کارگران از افزایش میزان مطالبات مزدی خود در ماههای آینده ابراز نگرانی کردند و گفتند: “علارغم پیگیریهای مکرر کارگران برای دریافت حقوق، مسئولان شهری پاسخ قانعکنندهای به درخواستهای کارگران نمیدهند”.
آنها افزودند: در طول سال جاری و سال گذشته چندین بار در اعتراض به پرداخت نشدن حقوقمان دست به اعتراض صنفی زدیم و از کار کردن خودداری کردیم. در آخرین تجمع که روز دوشنبه هفته جاری برگزار شد، مسئولان شهری وعده پیگیری مطالباتمان را دادند.
این کارگران که در بخشهای مختلف مجموعه شهرداری کار میکنند، در ادامه گفتند: کار میکنیم اما از دستمزد خبری نیست. در شرایط اقتصادی فعلی، حتی اگر کارگر دستمزد هم بگیرد، نمیتواند نیازهای ضروری خانوار را تامین کند چه برسد به ما که پرداخت دستمزدهایمان ماهها به تعویق افتاده است.
به گفته این کارگران، علیرغم اینکه مسئولان شهری از وضعیت مطالبات آنها باخبرند اما تا این لحظه در خصوص پرداخت مطالبات مزدی کارگران مجموعه شهرداری سریشآباد اقدامی صورت نگرفته است.
به گزارش ایلنا، کارگران شاغل در کارخانه روغن نباتی جهان تا موفق به دریافت مطالبات قدیمی خود که مربوط به سالهای ۹۳ تا ۹۷ است نشدهاند.
بر اساس این گزارش، حدود ۸۵ کارگر در کارخانه روغن نباتی جهان با سوابق بالای ۱۵ سال مشغول کارند که علارغم مطالبات یک ماهه جاری، هنوز موفق به دریافت مطالبات قدیمی سالهای ۹۳ تا ۹۷ خود نشدهاند.
این کارگران با بیان اینکه مطالبه جدیدشان یک ماه حقوق اسفند ۹۹ است که هنوز پرداخت نشده است، گفتند: علارغم آن، کارگران یک مطالبه قدیمی دارند که مربوط به سال ۹۳ تا اسفند ۹۷ است. همچنین پرونده شکایت این مطالبات علیرغم گذشت چندین سال در اداره کار زنجان باز است.
آنها با بیان اینکه عیدی سال ۹۹ خود را به صورت کامل دریافت نکردهایم و کارفرما از هر کارگر رقمی حدودا ۵۰۰ تا ۸۰۰ هزار تومان کسر کرده است، در تشریح وضعیت مطالبات قدیمی خود اظهار داشتند: این مطالبه قدیمی مربوط به چندین ماه حقوق و اضافه کاری، حق شیفت و جذب، حق ایاب و ذهاب و لباس کار است.
کارگران افزودند: در حال حاضر روغن نباتی جهان با حداقل ظرفیت به تولید خود ادامه میدهد.
کارگران این کارخانه در بخش دیگری از مشکلات خود با اشاره به اینکه یکی از نگرانی های ما عدم امنیت شغلی است، در ادامه افزودند:در هر هفته دو تا سه روز به بهانههای مختلف همانند نداشتن مواد اولیه، نبود روغن آماده و یا نبودن کارتن بستهبندی، تولیدی صورت نمی گیرد.
آنها در خاتمه افزودند: ظرفیت تولید در این کارخانه به حدی بالاست که اگر مسئولان بخواهند به این واحد تولیدی کمک کنند، ضمن تامین روغن استان زنجان، میتواند تامین کننده حداقل ۴ تا ۵ استان همجوار نیز باشد.
آوریل 17
امروز چهارشنبه ۲۵ فروردینماه، شماری از بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی دستکم در ۱۹ شهر از جمله در تهران مقابل ساختمان مجلس و در شهرهای یزد، اهواز، اراک، بجنورد، ایلام، کرمان، کرمانشاه، خرم آباد، تبریز، مشهد، کرج، شاهرود، قزوین، شوشتر، شوش، بروجرد، نیشابور و بهشهر، در مقابل ساختمان سازمان تامین اجتماعی شهر خود و جمعی از سهامداران زیان دیده بازار بورس در مقابل ساختمان سازمان بورس و اوراق بهادار واقع در تهران، در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۵ فروردینماه ۱۴۰۰، دستکم در ۱۹ شهر از جمله در تهران مقابل ساختمان مجلس و در شهرهای یزد، اهواز، اراک، بجنورد، ایلام، کرمان، کرمانشاه، خرم آباد، تبریز، مشهد، کرج، شاهرود، قزوین، شوشتر، شوش، بروجرد، نیشابور و بهشهر، در مقابل ساختمان سازمان تامین اجتماعی شهر خود، تجمعات اعتراضی برپا کردند.
بازنشستگان معترض، ضمن رونمایی از بنرهایی اعتراضی، شعارهایی از قبیل “تامین اجتماعی، عدالت عدالت” و “تا حق خود نگیریم، از پا نمی نشینیم” را سر دادند.
معترضان برخی از مطالبات خود را افزایش مستمری های دریافتی در موازات خط فقر، اجرای قانون همسان سازی حقوق، اجرای دقیق ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی، رفع مشکلات بیمه تکمیلی، پرداخت پاداش آخر سال و همچنین محاسبه سوابق مشاغل سخت و زیان آور در محاسبات متناسب سازی، عنوان کردند.
پیش از این نیز بازنشستگان تامین اجتماعی، در دفعات مختلف دست به تجمعات سراسری زده بودند.
به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز چهارشنبه ۲۵ فروردینماه ۱۴۰۰، جمعی از سهامداران زیان دیده بازار بورس، در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان، در مقابل ساختمان سازمان بورس و اوراق بهادار واقع در تهران، تجمع اعتراضی برپا کردند.
مالباختگان معترض با سردادن شعارهایی از قبیل “عزا عزاست امروز، روز عزاست امروز، اقتصاد مملکت روی هواست امروز” خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.
زیان های وارده و تقلیل سرمایهی سهامداران بورس در حالی اتفاق میافتد که پیشتر پیش آیتالله خامنهای با بیان اینکه “بهترین مکان برای سرمایهگذاری بازار سرمایه است” رغبت زیادی را در بین شهروندان برای یک سرمایه گذاری ایمن و مطمئن در بازار سهام و بورس به وجود آورد.
بعلاوه حسن روحانی طی جلسه ای گفته بود: «مردم بدانند سکه و دلار جای سرمایهگذاری نیست اما بورس جای سرمایهگذاری است».
وی بر این موضوع تاکید کرده بود که دولت به مردم اطمینان میدهد که میتوانند مثل اسکناس به اوراق بهادار بورس اعتماد کنند.
آوریل 17
به گزارش ایلنا به نقل از صداوسیما، سیدحسن حسینی زاده افزود: با شروع موج چهارم کرونا شاهد افزایش ۵۰۰ درصدی ماموریتهای کرونا هستیم.
وی گفت: در حال حاضر سه نفر از نیروهای اورژانس در بخش مراقبتهای ویژه بستری هستند.
حسینی زاده افزود: واکسیناسیون نیروهای اورژانس تهران در حال انجام است.
وی گفت: تماسهای مردمی درخصوص مشاوره کرونا نسبت به نیمه دوم اسفند۹۹، رشد ۷۰۰ درصدی داشته است.
حسینی زاده افزود: در موج چهارم کرونا، کل تماسهای مردمی با اورژانس تهران نسبت به نیمه دوم اسفند، ۱۳۰ درصد افزایش و ماموریتها ۷۰ درصد نیز رشد داشته است.
معاون فنی و عملیات مرکز اورژانس تهران گفت: شهروندان با رعایت شیوه نامههای بهداشتی، کمک حال کارکنان درمان باشند.
آوریل 17
کارگران روغن نباتی جهان در تماس با خبرنگار ایلنا گفتند: حدود ۸۵ کارگر در کارخانه روغن نباتی جهان با سوابق بالای ۱۵ سال مشغول کارند که علارغم مطالبات یک ماهه جاری، هنوز موفق به دریافت مطالبات قدیمی سالهای ۹۳ تا ۹۷ خود نشدهاند.
این کارگران با بیان اینکه در این اوضاع اقتصادی و علیرغم وجود تهدید کرونا، مطالبه جدید کارگران این واحد فقط یک ماه حقوق اسفند ۹۹ است که هنوز پرداخت نشده است، افزود: علارغم آن، کارگران یک مطالبه قدیمی دارند که مربوط به سال ۹۳ تا اسفند ۹۷ میشود که پرونده شکایت آن چندین سال است در اداره کار زنجان باز است.
این کارگران با بیان اینکه عیدی سال ۹۹ خود را به صورت کامل دریافت نکردهایم و کارفرما از هر کارگر رقمی حدودا ۵۰۰ تا ۸۰۰ هزار تومان کسر کرده است، در تشریح وضعیت مطالبات قدیمی خود اظهار داشتند: این مطالبه قدیمی مربوط به چندین ماه حقوق و اضافه کاری، حق شیفت و جذب، حق ایاب و ذهاب و لباس کار و… میشود.
این کارگران با بیان اینکه در حال حاضر روغن نباتی جهان با حداقل ظرفیت به تولید خود ادامه میدهد، گفتند: فعالیت این کارخانه از ۱۴فروردین ماه سال جاری آغاز شده و کارگران با تصفیه روغن مشغول آمادهسازی آن برای تولید بودند که در نهایت دیروز چهارشنبه تولید روغن برای عرضه به بازار مصرف آغاز شده است.
کارگران این کارخانه در بخش دیگری از مشکلات خود با اشاره به اینکه تنها نگرانی ما امنیت شغلی است، در ادامه افزودند: متاسفانه در هر هفته دو تا سه روز به بهانههای مختلف همانند نداشتن مواد اولیه، نبود روغن آماده، نبودن کارتن بستهبندی و…تولید انجام نمیشود.
کارگران روغن نباتی جهان در خاتمه افزوند: ظرفیت تولید در این کارخانه به حدی بالاست که اگر مسئولان بخواهند به این واحد تولیدی کمک کنند ضمن تامین روغن استان زنجان میتواند تامین کننده حداقل ۴ تا ۵ استان همجوار نیز باشد.
آوریل 17
به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران مجموعه شهرداری سریشآباد واقع در استان کردستان گفتند: حدود ۶۰ نفر در مجموعه شهرداری سریشآباد مشغول کار هستند که دستکم پنج ماه دستمزد پرداخت نشده، دارند و بیمه آنها نیز برای چند ماه پرداخت نشده است.
این کارگران از افزایش میزان مطالبات مزدی خود در ماههای آینده ابراز نگرانی کردند و گفتند: علارغم پیگیریهای مکرر کارگران برای دریافت حقوق، مسئولان شهری پاسخ قانعکنندهای به درخواستهای کارگران نمیدهند.
آنها گفتند: در طول سال جاری و گذشته چند بار در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق دست به اعتراض صنفی زده و از کار کردن خودداری کردهایم. در آخرین تجمع که روز دوشنبه هفته جاری (۲۳فروردین ماه) برگزار شد، مسئولان شهری وعده پیگیری مطالباتمان را دادند.
این کارگران که در بخشهای مختلف مجموعه شهرداری کار میکنند، در ادامه گفتند: کار میکنیم اما از دستمزد خبری نیست! در شرایط اقتصادی فعلی، حتی اگر کارگر دستمزد هم بگیرد، نمیتواند نیازهای ضروری خانوار را تامین کند چه برسد به ما که پرداخت دستمزدهایمان ماهها به تعویق افتاده است.
به گفته این کارگران، علیرغم اینکه مسئولان شهری از وضعیت مطالبات آنها باخبرند اما تا این لحظه در خصوص پرداخت مطالبات مزدی کارگران مجموعه شهرداری سریشآباد اقدامی صورت ندادهاند.
آوریل 15
ایجاد کار وظیفه حکومتهاست. کشور ما امکانات بالقوه و ثروت کافی برای تامین کار و معیشتی عادلانه برای همه شهروندان، در صورت اداره کارشناسانه این منابع را دارد. اما رژیم ناکارآمد و فاسد ولایت فقیه این امکانات و ثروتها را نه در خدمت تولید ملی و ایجاد کار بلکه برای ثروتمندتر شدن کلان سرمایهداران و نهادهای انگلی و غیر مولد نابود کرده و میکند. و کولبری نتیجه چنین سیاستهایی است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، کارشناسان توسعه اقتصادی باور دارند که استانهای مرزی غرب کشور از فرصت برخورداری مناسب در عرصههای مختلف به ویژه اقتصاد پایدار و ایجاد فرصتهای شغلی مناسب محروم هستند. محروم بودن استانهای مرزی در غرب کشور و افزایش نرخ بیکاری سبب شده است تا مشاغل کاذب مورد توجه قرار گیرد. در این میان برخی افراد در قبال درآمدی اندک کولهباری را بر دوشهای خود حمل میکنند تا بتوانند بخشی از هزینههای زندگی خود را تامین کنند اما افزایش هزینههای جاری زندگی سبب شده این روزها ماهیت کار کولبری هم تغییر کند؛ به عبارت دیگر زنان و کودکان نیز وارد این پدیده شدهاند. کنشگران اجتماعی معتقدند، متولی امری برای این گروه وجود ندارد به همین دلیل این پدیده پابرجا خواهد ماند.
نبود سرمایهگذاری مناسب، واحدهای تولیدی و صنعتی در کنار محرومیت در مناطق مرزی موجب شده مردم برای امرار معاش دست به فعالیتهایی قانونی و غیرقانونی ازجمله کولبری، پیلهوری و دادوستد از طریق بازارچههای مرزی بزنند، اما همین فعالیتها نیز به دلیل درآمدهای اندک تاکنون نتوانسته باری از دوش مردم مناطق مرزی بردارد موضوعی که بیتوجهی مسئولان به معیشت و اشتغال در این مناطق را به معضلی اساسی تبدیل کرده است.
کامل دلپسند (پژوهشگر مرز و توسعه و کارآفرین اجتماعی اقتصادی) میگوید: تا زمانی که سیاستهای وزین منطقهای از طریق مشاغل پایدار جایگزین سیاستهای فعلی نشود، کولبری همچنان ادامه خواهد داشت. این پدیده منبع درآمد ساکنان مناطق مرزی محسوب میشود حتی اگر به قیمت جان باشد. وقتی که منابع درآمدی از این راه تامین میشود، اجازه حذف چنین پدیدهای را نمیدهد. این موضوع برای طیف کولبر، سرمایهدار و نوکیسه یکسان است.
تمامی کشورهای دنیا تحت تاثیر آثار منفی و مخرب ویروس کرونا قرار گرفتهاند. امنیت شغلی که یکی از مولفههای اساسی روابط کار محسوب میشود نیز به شدت تحت تاثیر قرار گرفته است. در حالی که کشورهای جهان از افزایش نرخ بیکاری خود خبر دادهاند، مرکز آمار ایران خبر از کاهش نرخ بیکاری در سال ۹۹ داده است. اینطور به نظر میرسد که مشاغل کاذب و غیررسمی نیز از این بیماری مصون نماندهاند و آثار منفی را تجربه کردهاند. وضعیت کولبری در دوران کرونا چگونه است؟
در حال حاضر، چند مسیر مشخص برای کولبری وجود دارد. متاسفانه، خواستهای نادرست در مناطق مرزی وجود دارد؛ این مطالبه این است که معابر کولبری که به صورت رسمی فعالیت میکنند، باز شوند. نکته مهم و حائز اهمیت این است که درآمد اقتصادی آن معابر رسمی کولبری تنها برای طبقه نوکیسهی است. به طور قطع و یقین، هیچ عایدی مالی نصیب طبقه کولبر نخواهد شد.
بدون شک و تردید، اقتصاد غیررسمی و رشد آن به شدت تحت تاثیر کرونا قرار گرفته است. بسیاری از کارگران و کارکنان شرکتهای خصوصی، فرصتهای شغلی خود را از دست دادهاند یا معوقات مزدی طلبکار هستند. وقتی کارگران شرکتهای خصوصی که از حمایت قانون کار برخوردار هستند در دوران کرونا با این وضعیت روبرو میشوند، اقتصاد غیررسمی په دورانی را سپری کرده است.
وقتی اقتصاد غیررسمی تحت تاثیر کرونا قرار میگیرد با چه آثار و تبعاتی روبرو خواهد شد؟ کولبری چه تاثیری از این ویروس گرفته است؟
مناطق مرزی همواره از نظر تنعم اقتصادی چندپله عقبتر هستند و فرصتهای شغلی را از دست دادهاند. کولبری، تنها شغل جایگزین در مبادی غیررسمی است که بخش اعظم آن در منطقه مریوان وجود دارد. اقتصاد غیررسمی مبتنی بر کار روزمزدی بوده و به تبع این موضوع رغبت به کولبری در مناطق مرزی روندی صعودی دارد. اگر اشتغال به صورت روزانه وجود نداشته باشد، نانی برای خوردن در سفرههای آنان وجود نخواهد داشت. کرونا از این منظر کولبری را تحت تاثیر قرار داده است.
کسب و کارهای اینترنتی در دوران کرونا سبب شدند تا تجارت مرزی نیز کاهش یابد. از این منظر، کسب و کارهای مرزی که به واسطه خرید مستقیم ایجاد شده بودند نیز تحت تاثیر قرار گرفتند. افرادی که از منظر درآمدی و شغلی ضعیف بودهاند به شدت تحت تاثیر آثار کرونا قرار گرفتهاند و هیچ شکی در این موضوع نیست. بازهم تاکید میکنم، مناطق مرزی و کردنشین نیز از این موضوع مستثنا نبودهاند و ما همچنان سیکل دورانی بازتولید مشاغل غیررسمی را مشاهده خواهیم کرد.
کرونا چنین آسیبی را بر مناطق مرزی وارد کرده است ولی میتواند فرصتسازی نیز کند. اگرچه فروش اینستاگرامی نیازمند دانش، ابزار، مهارت و کالایی مشخص است اما یک فرصت محسوب میشود، این فضا میتواند بستری مناسب برای فروش کالاهای محلی باشد. کولبری به شدت تحت تاثیر از اقتصادهای ناپایدار، ماندگار خواهد بود.
آیا متولیان مسائل کولبری در ارتباط با برخورداری مناسب کولبران و رفع مشکلات آنها اقدامات درخور و شایستهای انجام دادهاند؟
اگرچه تمامی رسانههای داخلی و خارجی به موضوع کولبری ورود کردهاند و با مطرح کردن دردنامهها مصائب آنان بازگو میکنند اما این گروه متولی ندارد. واقعیت این است که هیچ تصمیم عملیاتی جدی فیالفور یا مقطعی بلند مدت به صورت مدون برای کولبران اجرا نشده تا بدانیم آیا افرادی در مناطق مرزی بر سر اقتصاد غیررسمی کشته میشوند یا نه؟ کشتهشدن برخی ازکولبران سبب میشود تا واگرایی قومی و مرکزنشینی باردیگر در مناطق مرزی محقق شود که تبعات زیادی به همراه خواهد داشت. تبعات این موضوع از آثار اقتصادی بیشتر است.
شما به سوءاستفاده گروهی خاص اشاره کردید. آیا تعارض منافع برخی از افراد سبب شده تا به وضعیت کولبران رسیدگی نشود؟
بدون شک تعارض منافع به میان میآید؛ افرادی به واسطه کولبری، قانون را دور میزند و از معافیتهای مالیاتی استفاده میکنند تا کالاهای خود را وارد میکنند. اینطور باید بگویم که طبقه سرمایهدار و طبقه نوکیسه اقتصادی از کولبران استفاده ابزاری میکنند به عبارت دیگر، ماندگاری آنها وابسته به کولبری است. این افراد به هیچ وجه حاضر نیستند تا مالیات خود را پرداخت کنند و با استفاده ابزاری از کولبری روز به روز ثروتمندتر میشوند. من معتقدم، افرادی در سیستم اداری دولت مرکزی حضور دارند و به ادامه روند پدیده کولبری تمایل دارند. منافع این گروه در همین راه قرار دارد. بدون شک، گرهی از کار کولبران حل نمیشود چون منافع طبقه خرده بورژوا و طبقه بورژوا حاکم با آن همراه است.
حدود یک ماه پیش، تصاویری از زنان کولبر در فضای رسانهای کشور منتشر شد. آیا ماهیت کولبری در حال تغییر است؟ آمار دقیقی از زنان کولبر در دسترس است؟
آمار دقیقی وجود ندارد ولی تغییر جنسیت و کاهش سن کولبران به راحتی مشهود است که دو مقوله مهم هستند. ماهیت کولبری دیگر مردانه نیست یعنی زنان در کنار مردان نیز کولبری میکنند، همچنین سن آنان کاهش یافته است. این دو مقوله میتوانند آسیبهای اجتماعی را بیشتر کنند. اقتصاد غیررسمی در مناطق غیرمرزی تسلط دارد ولی هزینههای زندگی مناطق مرزی با مناطق مرکزی چندان متفاوت نیست. این موضوع سبب میشود تا آنها در تامین معیشت زندگی خود با چالشهای متعددی روبرو شوند. یک نفر به تنهایی نمیتواند نانآور خانواده باشد و در تامین هزینههای زندگی دچار مشکل میشود. به همین دلیل افراد زیادی درگیر تامین ارتزاق خواهند شد و به ناچار به کولبری روی میآورند.
با توجه به توضیحاتی که ارائه دادید، آینده کولبران و کولبری را چگونه ارزیابی میکنید؟
سیاستهایی مثل نبود متولی برای کولبران، افزایش نگاههای امنیتی در مناطق مرزی وجود دارد؛ همچنین بسیاری از تصمیمگیرندگان دانای محلی نیستند و از موقعیتهای منطقه آگاهی ندارند. تصمیمگیرندگان نیز از قدرت اختیار لازمه برخوردار نیستند.
تا زمانی که سیاستهای وزین منطقهای از طریق مشاغل پایدار جایگزین سیاستهای فعلی نشود، کولبری همچنان ادامه خواهد داشت. این پدیده منبع درآمدی ساکنان مناطق مرزی محسوب میشود حتی اگر به قیمت جان باشد. وقتی که منابع درآمدی از این راه تامین میشود، اجازه حذف چنین پدیدهای را نمیدهند. این موضوع برای طیف کولبر، سرمایهدار و نوکیسه یکسان است.
فردی که کولبری میکند به ناچار به این شغل روی آورده است چون جایگزین دیگری نداشته است. اگر از کولبری صرف نظر کند، فرصتی برای تامین معیشت خود و خانوادههایشان نخواهد داشت.
پیامد کولبری برای مناطق کردنشین چیست؟
بهطور قطع، کولبری باید از مناطق مرزی حذف شود. کولبری نه تنها برای مرزنشینان اعتباری ایجاد نکرده است بلکه تمام اعتبار چندینساله آنها را خدشهدار کرده است. من نگاه ترحمآمیز، صدقهوارانه و نگاه تاسفوارانه اینستاگرامی برای مناطق مرزی نمیخواهم. من فرصت بهرهمندی از ظرفیت محلی و بهرهمندی از فرصتهای موجود بر اساس نگاههای غیرمتمرکز بر اساس قانون جمهوری اسلامی ایران را مطالبه میکنم. شرکتهای تعاونی تا چه میزانی در این مناطق گسترش یافتهاند؟ چقدر آموزش رفاه اجتماعی در آن مناطق داده شده است؟
شما به این موضوع اشاره کردید که این پدیده منبع درآمدی خانوادههای کولبر است و از طرف دیگر پدیده مهاجران کارگران کردستانی به عراق بسیار مشهود است. آیا فرصت مهاجرت برای کولبران وجود ندارد یا این افراد مهارت کافی برای اشتغال را ندارند؟
مهاجرت در بخش خدمات کارگری و مشاغل ساختمانی صورت میگیرد. درآمد آنها در کردستان عراق نسبت به ایران بیشتر است. اگرچه تفاوتهای فرهنگی بین دو کشور زیاد است اما به دلیل اینکه مردم اقلیم کردستان نیز کرد زبان هستند، قرابت بین آنها نیز وجود دارد.
کسانی که در مناطق مرزی زندگی میکنند، سطح کیفی زندگی خود را با ساکنان اقلیم کردستان عراق مقایسه میکنند. درآمد مردم اقلیم کردستان عراق به صورت دلار است و یارانههایی که از سوی دولت مرکزی دریافت میکنند حدود ۵۰ برابر یارانه دریافتی هر ایرانی است. امکان مقایسه آن به وسیله رسانهها میسر است. در طول ۴۰ سال گذشته، هیچ سرمایهگذاری بلندمدت، میانمدت و کوتاهمدتی صورت نگرفته است و این افراد در زندگی ناپایدار قرار دارند.
آوریل 15
طی روزهای گذشته دستکم چهار کارگر در شهرهای کرمانشاه، سنندج، دهگلان و مهران در حین کار و به دلیل سوانح کاری جانشان را از دست دادهاند.
برپایه گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، روز دوشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۰ (۱۲ آوریل ۲۰۲۱)، یک کارگر اهل سنندج با هویت “جبار امامینژاد” ۳۴ ساله که در آبفای سنندج شاغل بود، در حین کندن چاه فاضلاب به دلیل نشست خاک به شدت زخمی و پس از انتقال به مراکز درمانی جانش را از دست داد.
همان روز، یک شهروند اهل شهرستان مهران در استان ایلام با هویت “البرز محمدی” در حین کار در یک ساختمان نیمهکاره و به دلیل سقوط از ارتفاع جانش را از دست داد.
همچنین روز یکشنبه ۲۲ فروردین (۱۱ آوریل)، یک کارگر ۳۲ ساله اهل کرماشان در حین کار در یک ساختمان نیمهکاره به دلیل سقوط در چاله آسانسور در دم جانباخت. هویت این کارگر که در بلوار “آل آقا” دچار حادثه شده بود تاکنون برای ههنگاو احراز نشده است.
روز شنبه ۲۰ فروردین ماه نیز، یک راننده کامیون در حین کار در معدن سنگآهن میمونآباد دهگلان به دلیل خلاص شدن جک اتاق، مابین اتاق و شاسی کامیون گیر افتاد و نهایتاً جانباخت.
راننده این کامیون که هویتش احراز نشده اهل روستای کوله ساره از توابع بخش موچش بوده است.
آوریل 15
اعتراض کارگران روغن نباتی جهان در حالی است که تاکنون موفق به دریافت مطالبات قدیمی خود که از سالهای ۹۳ تا ۹۷ مانده است، نشدهاند.
این کارگران شاغل در کارخانه روغن نباتی جهان که حدود ۸۵ نفر هستند، میگویند: «همگی کارگران سابقه بالای ۱۵ سال کار در این واحد تولیدی را دارند و با وجود دریافت مطالبات فروردین ماه، تاکنون موفق به دریافت مطالبات قدیمی سالهای ۹۳ تا ۹۷ نشدهاند.
کارگران معترض با اشاره به این که در این اوضاع اقتصادی و با وجود تهدید کرونا، مطالبه جدید آنها تنها یک ماه از حقوق اسفند ماه ۹۹ است، افزودند: «جدا از این مطالبه یک ماهه، کارگران یک مطالبه قدیمی نیز دارند که به سالهای ۹۳ تا اسفند ماه ۹۷ برمیگردد که پرونده شکایت آنها چندین سال است در اداره کار زنجان باز مانده است.»
کارگران عنوان کردهاند: «عیدی سال ۹۹ را نیز به صورت کامل دریافت نکردهاند و کارفرما از هر کارگر حدود ۵۰۰ تا ۸۰۰ هزار تومان کسر کرده است؛ مطالبه قدیمی ما نیز مربوط به چندین ماه حقوق و اضافهکاری، حق شیفت جذب، حق ایاب و ذهاب و لباس کار و … میشود.»

کارگران در ادامه به وضعیت کارخانه روغن نباتی جهان پرداخته که هم اکنون با حداقل ظرفیت به تولید خود ادامه میدهد، افزودند: «فعالیت کارخانه روغن نباتی جهان از ۱۴ فروردین ماه ۱۴۰۰ شروع شد و کارگران با تصفیه روغن، هم اکنون مشغول آمادهسازی برای تولید هستند که در نهایت روز چهارشنبه ۲۵ فروردین ماه روغن به بازار عرضه نموده است.»
«نگران امنیت شغلی خود هستیم؛ متاسفانه هر هفته ۲ یا ۳ روز به بهانههای مختلفت مانند نداشتن مواد اولیه، نبود روغن آماده، نبود کارتن بستهبندی و … تولید انجام نمیشود که این موضوع باعث نگرانی امنیت شغلی کارگران شده است.»
کارگران در خاتمه خاطرنشان کردند که ظرفیت تولید در این کارخانه بالا است و اگر مسئولان بخواهند از این واحد تولیدی حمایت کنند، ضمن تامین روغن استان زنجان، میتواند روغن ۴ تا ۵ استان دیگر همجوار زنجان را نیز تامین کند.
آوریل 15
یکی از کشاورزان اهل سرزه در استان هرمزگان در روز ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، با پرکردن کلیپی، اعلام نمود ۲۰۰تن پیازی که وی کاشته است بدون خریدار روی زمین مانده است. این کشاورز کلیپ صحبتهایش را در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشته است. وی از مردمی که کلیپش را میبینند خواسته است هرمیزان پیازی که نیاز دارند بدون پرداخت پولی و کاملا مجانی از زمینهایش برداشت نمایند.
این کشاورز جنوبی که همه زندگیش را خرج به عمل آوردن این پیازها کرده است میگوید: هرکیلو از این پیازها برایم ۲۵۰۰ تومان هزینه داشته است. اما حال که به عمل آمده و آماده برداشت هستند، آنرا کیلویی ۵۰۰ تومان هم از من نمیخرند.
این وضعیت اسفبار برای کشاورزان این منطقه، در شرایطی پیش آمده است که در شروع فروردین ماه ۱۴۰۰ هرکیلو پیاز به قیمت بیش از ۱۰ هزار تومان در بازارهای مختلف کشور به فروش میرسید.
استان هرمزگان یکی از مراکز اصلی تولید پیاز برای مصرف داخلی و همچین صادرات است. کشاورزان این منطقه میگویند برای به ثمر رساندن و برداشت هرکیلو پیاز، باید بیش از ۴۰۰ لیتر آب هزینه کرد.
نتیجه دیگر این وضعیت کشاورزی و نابودی محصولات آن در این استان، به معنی هدر رفتن منابع آبی این منطقه نیز خواهد بود. مسائل و مشکلاتی که برای کشاورزان و خانوادههای آنان پدید میآید در چنین گزارشاتی پوشیده میمانند. اما زندگی کشاورزان به همین شغل و درآمدهای حاصله از آن متکی است. پیاز و دیگرمحصولات کشاورزی که بدون خریدار بر روی زمین میماند، در واقع به معنی نابودی زندگی عدهای و افزوده شدن به شغلهای حاشیهنشینی میباشد.
آوریل 15
اعتراض کارگران پیمانکاری نفت در حالی است که پروتکلهای بهداشتی کرونا رعایت نشده و در برخی شرکتها حتی اصول اولیه نیز مراعات نمیشود.
در حالی موج چهارم کرونا سنگینتر و به مراتب شیوع بیشتری را به نسبت پیکهای قبلی بدنبال دارد، بسیاری از کارمندان در استانهای نفتخیز کشور بصورت شیفتی و یا دورکاری به فعالیت خود ادامه میدهند و از آسیبهای کرونا محفوظ ماندهاند، اما این موضوع برای کارگران نه تنها رعایت نمیشود، بلکه اقدامات عملی لازم نیز به سادگی نیست.
کارگران پیمانکاری نفت در این باره میگویند: «بخشنامههای کرونایی در شرکتها اجرا نمیشود، کارگران نزدیک به هم و در فاصله بسیار کم از همدیگر کار میکنند و اکثر شرکتها کار شیفتی را برای کارگران پیمانکاری اصلا به رسمیت نمیشناسند.»
«هنوز سیستم غذا و استراحت برای کارگران پیمانکاری مانند قبل است، غذا دست به دست میشود تا بدست کارگران برسد؛ در این شرایط نه تنها خودمان، بلکه نگران خانوادههایمان هستیم که هر ماه یک بار به دیدن آنها میرویم و ترس آن را داریم که آنها نیز مبتلا به ویروس شوند.»
خواسته کارگران پیمانکاری در شرکتهای نفت، نظارت نهادهای بالادستی، یعنی مجموعه وزارت نفت بر عملکرد پیمانکار است و در این باره میگویند: «وزارت نفت و بازرسان آن بایستی به عملکرد پیمانکاران تا پائینترین سطح نظارت داشته باشند و به آنها فشار آورده تا بخشنامههای کرونایی اجرایی شود.»
کارگران علاوه بر عدم رعایت پروتکلهای کرونایی در محل کارشان، از تبعیض قائل شدن میان کارگران رسمی و پیمانکاران و میان کارگران و کارمندان اعتراض داشته و میگویند: «کارمندان اگر در خانه بمانند و سر کار نیز حاضر نشوند، باز هم از حقوق خود بهرهمند خواهند بود، اما یک کارگر پیمانکاری که امنیت شغلی ندارد، بایستی هرچه کارفرما گفت را اجرا نماید و چاره دیگری جز این ندارند.»
آوریل 15
بدنبال سیاستهای تبعیض گرایانه و چپاولگرانه نهادهای وابسته به سپاه و عوامل حکومتی، بسیاری از کشاورزان اصفهان برای بهرهبرداری از آب زایندهرود دچار محرومیت شدهاند. این محرومیت، موجب نابودی کشاورزی در این استان و رسید کارد به استخوان کشاورزان گردیده است.
طومار شیخبهایی، از جمله مهمترین سندهایی است که در سال ۹۳۲ هجری قمری، به فرمان شاه طهماسب صفوی تنظیم شده است. در این سند که نسخه اصل آن در اداره مالیه اصفهان نگهداری میشود، تقسیم آب زاینده رود طراحی شده است. در طول قرنهای گذشته، کشاورزان اصفهان براساس این سند، توانستهاند در صلح و صفا و موازینی معین، به کشاورزی خود ادامه دهند.
اما در حاکمیت فعلی، بدلیل سیاستهای چپاولگرایانه و بیتوجهی به امر کشاورزی در کشور، آب زایندهرود نیز مورد تعدی و دخل و تصرفهای بسیار قرار گرفته است. در همین راستا، کشاورزان اصفهان در شهرهای نجفآباد، فلاورجان، مبارکه، لنجان و اصفهان، که از حقابهداران اصلی زایندهرود محسوب میشوند، از حق خود بازماندهاند.
فقط حدود ۳ هزار کشاورز و باغدار در منطقه «پیربکران» و «گرکن» در جنوب فلاورجان وجود دارند که منبع اصلی درآمد آنها از طریق دامداری، کشاورزی و باغداری است. با خشک شدن زاینده رود در سالهای اخیر، این افراد به بیکاری مطلق رسیدهاند و برای تأمین معیشت خود، به سختی شدیدی افتادهاند.
علاوه بر کشاورزان و باغدارانی که بدلیل محروم شدن از آب زاینده رود از دور تولید خارج شدهاند، مشاغلی هستند که به صورت مستقیم و غیر مستقیم با صنعت کشاورزی در ارتباط هستند. با خشک شدن زمینها و باغات این منطقه، صاحبان ماشینآلاتی مانند کمباین و تراکتور نیز دچار رکود شغلی شدهاند. بسیاری از آنان ماشینآلات خود را فروخته و یا با خرید خودروهای دیگر تغییر شغل دادهاند.
به همین دلیل بسیاری از روستاها، متروکه و خالی از سکنه شدهاند. بحران آب و بحران در معیشت کشاورزان، کار را به جایی رسانده که برخی از کشاورزان سابق به حاشیهنشینی و دستفروشی روی آوردهاند. رشد مشاغلی چون دکهداری، سیگار فروشی و امثال آن، بزهکاری را نیز رشد داده و مردم را در منجلاب اعتیاد نیز فرو برده و شیرازه زندگی بسیاری را ازهم پاشانده است.

یزدانی، نماینده حقابهداران (شبکه راست نکوآباد)، در مورد وضعیت کنونی حقابه کشاورزان این منطقه میگوید: علت اینکه کشاورزان نمیتوانند دو کشت بهاره و پاییزه را انجام دهند، سوء مدیریت و نابود شدن حقابه آنهاست. وی اضافه نمود: حقابه کشاورزان از بالادستها قطع شده است. از طرف دیگر، کثرت کارخانهها و انتقال آب به استانهای مجاور، سبب شده که حقابه این کشاورزان از دست رفته و کشاورزی این مناطق رو به نابودی رود.
یزدانی، در تشریح شرایط بحرانی کشاورزان اصفهان در این منطقه اضافه نمود: بسیاری از کشاورزان استان اصفهان بدلیل عدم مدیریت از سوی ارگانهای ذیربط و وجود دستهایی که به ارکان قدرت نزدیک هستند، با مشکلات زیاد و متعددی روبرو شدهاند. اگر به زیرساختها توجه کافی میشد و برای آب زاینده رود طرحهای درستی از برداشت وجود میداشت، کشاورزان اصفهان به این وضعیت وخیم و دردناک گرفتار نمیشدند.
آوریل 15
طبق اخباری که روز ۲۴ فروردین ۱۴۰۰، منتشر شد، یک جوان ۲۰ ساله در معدن فاریاب جان خود را از دست داد.
در این حادثه ناگوار که در معدن کرومیت درهشور از توابع فاریاب رخ داد، یک نفر کشته و یک نفر نیز مصدوم گشت. نفر مصدوم از ناحیه کمر دچار آسیب شدیدی شده است که او را جهت مداوا به مرکز درمانی محل اعزام نمودند.
علی نیک نفس، فرماندار فاریاب در گفت و گویی با خبرنگار فارس در مورد علل بوجود آمدن این حادثه گفت: این حادثه بدلیل ریزش معدن اتفاق افتاده است که یک نفر در دم جان خود را از دست داده است و یکنفر مصدوم گشته که از ناحیه کمر بشدت آسیب دیده است. فرماندار فاریاب در ادامه توضیحات خود اضافه نمود که معدن فاریابفاقد هرگونه امکانات امنیتی است. اضافه بر این، برداشتهای غیر استانداردی است که بدون در نظر گرفتن نکات ایمنی و خطرات احتمالی، صورت میگیرد.
سنگ کرومیت از جمله سنگهای کانی گرانبهایی است که هم مصرف داخلی فراوان دارد و هم بهصورت گسترده به کشورهای دیگر صادر میشود. سودآوری معادن کرومیت باعث گشته است که از این معادن به صورت گسترده برداشت شود. در این میان آنچه مورد توجه نیست، بهرهبرداری صحیح و متکی بر نکات ایمنی است. کارفرمایان، تنها به سود بیشتر در زمان کمتر میاندیشند و نسبت به مسائل ایمنی و تهیه تجهیزات ایمنی کافی برای کارگران کاملا بیتوجه هستند.
کارگران معدن بلایی نیست که بر سرشان آوار نشده باشد. ریزش معدن، گاز گرفتگی، شیفتهای طولانی، از جمله مشکلات عادی و روزمره آنان است. در این میان آنچه بیشتر، کارگران زحمتکش معدن را میآزارد، عقب افتادن دستمزدهای آنان برای چندین ماه است. در شرایط کرونایی کنونی، کارگران معدن بدلیل بسته بودن محیط کارشان و نبودن تهویه مناسب، بیشتر و بیشتر در معرض خطر ابتلا به کرونا قرار دارند. جدیترین مشکل معدنکاران و خصوصا کارگران معدن فاریاب، نبود الزامات ایمنی و عدم بهرهبرداری استاندارد از معادن از یک سو، و عدم دریافت دستمزد حداقلی خود از سویی دیگر است. موضوعی که باعث میشود در شرایط کرونایی، به رغم اشتغال به یکی از کارهای سخت و طاقتفرسا، از حداقل معیشت هم برخوردار نباشند.
آوریل 15
دوشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۰ در پی شلیک نیروهای حکومتی در شهرستان خاش، یک سوختبر به نام محسن مرادزهی در اثر واژگون شدن خودرو جان خود را از دست داد.
آوریل 15
اعتراض کارگران شهرداری سریش آباد، واقع در شهرستان قروه استان کردستان در حالی رسانهای میشود که دستکم ۵ ماه مطالبات مزدی دارند.
کارگران مجموعه شهرداری سریشآباد شهرستان قروه درباره مطالبات خود میگویند: «حدود ۶۰ کارگر در مجموعه شهرداری سریشآباد فعالیت میکنند که دستکم ۶ ماه دستمزد پرداخت نشده دارند و بیمه آنها نیز چندین ماه به پرداخت نشده است.»
کارگران با اشاره به نگرانی خود از افزایش میزان مطالبات مزدی در ماههای آینده افرودند: «با وجود پیگیریهای مکرر کارگران برای دریافت دستمزد خود، اما مسئولان شهری پاسخ قانعکنندهای به درخواستهای کارگران نمیدهند.»
کارگران عنوان کردند: «در سال جاری و سال ۹۹ بارها در اعتراض به پرداخت نشدن دستمزد، به تجمع اعتراضی دست زدهایم و از کار کردن خودداری کردهایم.»
این کارگران معترض که در بخشهای مختلف مجموعه شهرداری سریشآباد فعالیت میکنند، در ادامه خاطرنشان کردند: «کار میکنیم، اما از دستمزد خبری نیست؛ این در حالی است که در شرایط اقتصادی کنونی حتی اگر کارگر دستمزد خود را نیز بموقع دریافت کند، نمیتواند نیازهای ضروری خانوار را تامین نماید چه رسد به ما که پرداخت دستمزدهایمان ماهها عقب افتاده است.»
بنابه گفته کارگران، با وجود این که مسئولان شهری از وضعیت مطالبات کارگران شهرداری سریشآباد با خبر هستند، اما تا لحظه تنظیم این گزارش درباره پرداخت مطالبات مزدی کارگران شهرداری سریشآباد قروه اقدامی صورت نگرفته است.
کارگران شهرداری پس از هر بار تجمع اعتراضی با وعده و وعیدهای مسئولین به تجمع خود خاتمه داده و به کار ادامه میدهند، اما هیچگاه این وعدهها عملی نشده و به سرانجام نرسیده است، در نتیجه چارهای جز ادامه اعتراض و اعتصاب نداشته تا صدایشان به گوش مسئولین برسد و بتوانند به حقوق قانونی خود دست پیدا نمایند.
آوریل 15
گزارشی از تجمع سراسری بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی در روز چهارشنبه ۲۵ فروردین ماه ۱۴۰۰ از یک فعال بازنشسته منتشر شده است.
روز چهارشنبه در دستکم ۲۱ شهر از جمله تهران در برابر مجلس و دیگر شهرها در برابر سازمان تامین اجتماعی، تجمع سراسری بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی، در ادامه تجمع یکشنبهها برگزار شد.
گزارش پیش رو از تجمع بازنشستگان تامین اجتماعی در تهران از طرف یک فعال بازنشسته تحت عنوان «تداوم یکشنبههای عصیان» تهیه و منتشر شده است.
«امروز چهارشنبه ۲۵ فروردین، بازنشستگان تامین اجتماعی در تداوم اعتراضات سلسلهای یکشنبهها، در میدان بهارستان مقابل مجلس گردهم جمع شدند تا به شرایط فلاکتباری که بخاطر بیتعهدی حکومت، وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی بر آنها وارد شده معترض شوند.
در تجمع امروز (چهارشنبه)، بازنشستگان تهران، از بازنشستگان تامین اجتماعی تبریز و رشت اعلام حمایت نمودند؛ در تهران بازنشستگان از حرکت اعتراضی بازنشستگان تبریز که اقدام به تحصن در محل سازمان تامین اجتماعی کرده بودند اعلام حمایت نمودند و به برخورد خشن پلیس در مواجهه با بازنشستگان رشت به شدت اعتراض کردند.
«اسماعیل گرامی آزاد باید گردد»، «فقط کف خیابون بدست میاد حقمون» و «همسانسازی کجا بود، تزویر ریا دروغ بود» به سمت سازمان برنامه و بودجه حرکت نمودند.
در مسیر حرکت شعارهایی از جمله: «مردم حمایت کنید ، مردم حمایت کنید»، «تورم گرانی بلای جان مردم»، «کارگر زندانی آزاد باید گردد»، «حقوق ما ریالیه هزینهها دلاریه» و «اسماعیل گرامی آزاد باید گردد» مرتب از سوی تجمعکنندگان سر داده میشد.
ضمن حرکت بازنشستگان در پیادهرو، بر تعداد نیروهای پلیس افزوده میشد و حضور نیروهای امنیتی با لباس شخصی کاملا محسوس بود .
با رسیدن بازنشستگان جلوی سازمان برنامه و بودجه شعارهای «نوبخت بیا پایین، بدبخت بیا پایین»، «سالاری حیا کن سازمان را رها کن»، «شریعتمداری حیا کن وزارت را رها کن» و «ما دیگه رای نمیدیم ، از بس دروغ شنیدیم» تجمع ادامه پیدا کرد.

صدای شعارها همچنان طنین انداز بود: «حقوق های نجومی، فلاکت عمومی»، «اسماعیل گرامی آزاد باید گردد»، «کارگر زندانی آزاد باید گردد»، «صدای بازنشسته حقوق طبق تورم» بطور مرتب از سوی تجمعکنندگان سر داده میشد.
بعد از گذشت نیم ساعت تجمع و سر دادن شعار، تجمع کنندگان به سمت مجلس حرکت کردند که نیروهای پلیس با مسدود کردن مسیرهای خروجی، تجمع کنندگان را با ایجاد دیوارههایی از پلیس به سمت مترو هدایت می کردند.
تجمع کنندگان با شعار «نیروی انتظامی حمایت حمایت» و پس از مباحثه چند تن از بازنشستگان با پلیس، آنها مسیر را برای عبور به سمت مجلس باز نموده و تجمعکنندگان با شعار دادن به سمت مجلس حرکت نمودند.

داروسازان جوان هم امروز (چهارشنبه) در مقابل مجلس تجمع داشتند که با رسیدن بازنشستگان به آنها، تجمعکنندگان بازنشسته با شعار: «نترسید نترسید ما همه با هم هستیم» ، «داروسازان حمایت حمایت»، «داروسازان اتحاد اتحاد»، «این همه بی عدالتی هرگز ندیده ملتی»، «حقوق ما ریالیه ،هزینهها دلاریه»، «خط فقر ۱۰ میلیون، حقوق ما ۳ میلیون» و «رزمندگان دیروز، معترضان امروز» از تجمع اعتراضی پزشکان جوان داروساز اعلام حمایت نمودند.
در انتهای مراسم نیروهای امنیتی بشدت جمعیت را زیر نظر داشتند.
تجمع در پایان با اعلام تجمع بعدی روز یکشنبه ۲۹ فروردین ماه ۱۴۰۰ از سوی اکثریت بازنشستگان در ساعت ۱۲ و ۳۰ دقیقه به پایان رسید.
آوریل 15
روز گذشته و امروز چهارشنبه ۲۵ فروردین ماه، در سایه فقدان ایمنی محیط و شرایط کار، ۶ کارگر در شهرهای قزوین، ساوه و اصفهان دچار حادثه شدند. در این حوادث ۲ کارگر جانشان را از دست دادند و ۴ کارگر مصدوم شدند. همچنین مدیرکل پزشکی قانونی آذربایجان شرقی از مرگ و مصدومیت ۱۴۲۷ کارگر در این استان طی سال گذشته خبر داد. ایران در زمینه رعایت مسائل ایمنی کار در میان کشورهای جهان رتبه ۱۰۲ را به خود اختصاص داده که رتبه بسیار پایینی است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از خبرگزاری صدا و سیما، امروز چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰، چهار کارگر بر اثر انفجار کوره مواد مذاب در شهرک صنعتی حیدریه در قزوین دچار سوختگی شدند.
دکتر طارمی ها، رئیس بیمارستان شهید رجایی قزوین گفت: ۴ کارگر یک شرکت ذوب فلزات، بر اثر انفجار کوره مواد مذاب در شهرک صنعتی حیدریه، دچار سوختگی شده و با اقدام سریع نیروهای اورژانس به بیمارستان شهید رجایی قزوین منتقل شدند.
وی افزود: ۲ کارگر ۳۱ و ۳۸ ساله با ۹۰ درصد سوختگی در بخش مراقبتهای ویژه بستری شده اند.
دکتر طارمیها خاطرنشان کرد: ۲ کارگر ۲۸ و ۲۹ ساله نیز به ترتیب با ۱۵ و ۳۰ درصد از ناحیه سر، صورت، کتف، دست، پا و قفسه سینه دچار سوختگی شدند که برای مداوای بیشتر به اتاق عمل منتقل شده اند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، روز سه شنبه ۲۴ فروردین ماه ۱۴۰۰، یک کارگر کارگاه تولیدی در جاده نورعلی بیگ ساوه در اثر برق گرفتگی جان خود را از دست داد.
سرپرست مرکز حوادث و فوریتهای پزشکی ساوه گفت: ساعت ۱۵ و ۷ دقیقه دیروز، مرکز ارتباطات و هدایت عملیات اورژانس شهرستان ساوه گزارشی از یک مورد برق گرفتگی در یک کارگاه در جاده نورعلی بیگ ساوه دریافت کرد.
بهرام صیدی افزود: تیم عملیاتی اورژانس بعد از رسیدن به محل حادثه با ایست قلبی و تنفسی مصدوم مواجه شدند و عملیات احیای قلبی و ریوی مصدوم را شروع کردند.
او اضافه کرد: علیرغم تلاش تیم عملیاتی اورژانس پیش بیمارستانی و تیم درمان بیمارستانی شهید مدرس جهت احیای مصدوم متاسفانه فرد حادثه دیده به اقدامات درمانی جواب نداد و فوت شد.
به گزارش فارس، یک کارگر در اصفهان در پی حادثه برق گرفتگی جان خود را از دست داد.
سخنگوی سازمان آتشنشانی و خدمات ایمنی شهرداری اصفهان گفت: ساعت ۱۴ و ۲۶ دقیقه بعد از ظهر امروز یک مورد حادثه برقگرفتگی در آسانسور در خیابان بازارچه گزارش شد که در کوتاهترین زمان عوامل آتشنشانی حضور پیدا کردند.
فرهاد کاوه آهنگران بیان کرد: در این حادثه یک جوان ۲۲ ساله از کارگران ساختمان دچار برق گرفتگی شده بود و با وجود تلاشهای بسیار آتشنشانی و اورژانس فرد حادثه دیده فوت کرد. سپس عملیات رهاسازی انجام و جسد تحویل عوامل انتظامی شد.
به گزارش ایسنا، مدیرکل پزشکی قانونی آذربایجان شرقی گفت: طی سال ۹۹، بالغ بر ۱۱۴ نفر در اثر حوادث ناشی از کار در استان جان خود را از دست دادند که همگی آنها مرد بودند.
دکتر علی صفایی فرد با اعلام این خبر گفت: این آمار نسبت به مدت مشابه یعنی سال ۹۸ که ۹۶ نفر فوت کرده بود، ۱۹ درصد افزایش یافته است.
وی در خصوص علت فوت این افراد، اظهار کرد: ۵۶ نفر به علت سقوط از بلندی، ۲۸ نفر بر اثر اصابت جسم سخت، ۱۱ نفر بر اثر برق گرفتگی، ۱۱ مورد خفگی یا کمبود اکسیژن، پنج نفر غرق شدگی و سه نفر نیز بر اثر سوختگی جان خود را از دست دادهاند.
وی اضافه کرد: در طی این مدت، تعداد ۱۳۱۳ نفر نیز بر اثر مصدومیت ناشی از حوادث کار به ادارات پزشکی قانونی استان مراجعه کردند که از این تعداد ۲۸ نفر زن و بقیه مرد بودند. این آمار نسبت به مدت مشابه سال قبل از آن، یک درصد کاهش یافته است.
آوریل 15
کارگران شهرداری شوشتر واقع در استان خوزستان، از عدم پرداخت مطالبات مزدی ۴ ماهه خود خبر دادند. این کارگران همچنین چندین ماه مطالبات بیمهای طلب دارند که مربوط به سال های ۹۶ و ۹۷ است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، جمعی از کارگران شهرداری شوشتر، از چندین ماه مطالبات مزدی پرداخت نشده خبر دادند.
یکی از کارگران گفت: حدود ۵۰۰ نفر در مجموعه شهرداری شوشتر، به صورت پیمانکاری، قراردادی و رسمی مشغول به کار هستیم که دستکم چهار ماه مطالبات مزدیمان به تاخیر افتاده است.
او با بیان اینکه چندین سال است با مشکل معوقات مزدی روبرو هستند، در ادامه گفت: آخرین حقوقی که دریافت کردهایم مربوط به آبان ۹۹ بود که روز ۲۰ فروردین ماه سال جاری به حساب کارگران واریز شد.
به گفته وی؛ عدم پرداخت مطالبات مزدی و بیمهای، مشکلات بسیاری برای خانوادههای ما به وجود آورده است.
او در ادامه درباره معوقات بیمهای خود و همکارانش گفت: چندین ماه مطالبات بیمهای داریم که مربوط به سالهای ۹۶ و ۹۷ است.
آوریل 15
بازنشستگان تأمین اجتماعی ایران روز چهارشنبه و در ادامه اعتراضهای صنفی خود در دستکم ۱۸ شهر تجمع کردند.
از تجمعات اعتراضی قبلی بازنشستگان در مقابل مجلس در تهران
این تجمعها از جمله در شهرهای بجنورد، اراک، مشهد، ایلام، تهران، کرج، شوش، هفتتپه و تبریز برگزار شد. بازنشستگان همچنین در کرمان، کرمانشاه، یزد، خرمآباد، اهواز، بهشهر، رشت، شوشتر، اصفهان و نیشابور تجمع کردند.
در تهران، بازنشستگان از مقابل مجلس به سمت سازمان برنامه و بودجه راهپیمایی کردند و در سایر شهرها، تجمعها در مقابل ادارههای تأمین اجتماعی برگزار شد.
بر اساس فیلمهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی، بازنشستگان در کرمان و شوش وارد ساختمانهای تأمین اجتماعی شدند و شعار دادند.
بازنشستگان تأمین اجتماعی خواستار اجرای مرحله دوم متناسبسازی دستمزدها بر روی فیش حقوق فروردین، افزایش سالیانه مستمریها از فروردین، پرداخت مزایای شغلی و برخورداری از درمان رایگان هستند.
آوریل 15
«بتول امینی دهیادگاری»، آموزگار مقطع ابتدایی، در شهر مشهد صبح روز ۱۶فروردین۱۴۰۰ در منزلش بازداشت شده است. او تاکنون با خانوادهاش تماس نگرفته و محل نگهداری او مشخص نشده است. درباره وضعیت این معلم زندانی با فرزندش «فوآد سجودی فریمانی» گفتوگو کردهایم. او میگوید: «مادرم به دلیل اعتراض به توافق بیستوپنج ساله ایران و چین در فضای مجازی بازداشت شده است.»
***
«هشت روز است که مادرمان را در مشهد بازداشت کردهاند، هنوز نمیدانیم در کدام زندان یا بازداشتگاه است. هیچ تماسی هم نگرفته است.»
این بخشی از صحبتهای «فوآد سجودی فریمانی» فرزند «بتول امینی دهیادگاری» آموزگار مقطع ابتدایی در دبستانهای شهر مشهد در گفتوگو با ایران وایر است. معلمی که از صبح روز شانزده فروردینماه ۱۴۰۰ با مراجعه ماموران امنیتی به منزل شخصیاش بازداشت شده است.
خانم امینی همسر شهید «غلامعلی سجودی فریمانی» و مادر «فواد سجودی فریمانی» زندانی سیاسی سابق و فعال حقوق بشر است. به گفته فوآد، مادرش به دلیل اعتراض به «سند همکاری ایران و چین» در فضای مجازی بازداشت شده است.
امضای توافق همکاری ۲۵ ساله ایران و چین در هفتم فروردین ۱۴۰۰ و تعهداتی که ایران در مقابل دولت چین داده با واکنش گسترده شهروندان در فضای مجازی روبهرو شد و در برخی شهرهای ایران نیز تجمعاتی شکل گرفت.
فوآد سجودی فریمانی به ایران وایر میگوید علاوه بر مادرش تعداد دیگری از شرکتکنندگان در تجمع اعتراض به سند همکاری ایران و چین در مشهد هم بازداشت شدهاند؛ اما خانوادههای آنها در مورد این بازداشتها تا این لحظه اطلاعرسانی نکردهاند. او که خود تجربه بازداشت چهارماهه و انفرادی در بند دو الف زندان اوین را دارد، در این مورد میگوید: «من حدود چهار ماه در دو الف سپاه بودهام. نصف بیشتر این مدت را در انفرادی و انزوای مطلق بودم. در تمام این مدت، مادر من کوچکترین مصاحبهای نکرد، به این امید که حکومت به من رحم کند. ولی در نهایت کیفرخواست اعدام برای من صادر کردند.» به باور فرزند خانم امینی «سکوت خانوادهها یعنی دادن چک سفید امضا به بازجو و شکنجهگر»
فوآد سجودی که تا پیش از بازداشت و در نهایت ترک ایران در آبانماه ۱۳۹۰ دانشجوی دکترای مهندسی پزشکی در دانشگاه امیرکبیر بوده، سرانجام در ۱۴اردیبهشت۱۳۹۰ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی «پیرعباسی» دادگاهی شده و حکم هشت سال زندان برای او صادر شده است.
پنج سال از این حکم به خاطر «توهین به مقدسات»، ۲ سال به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» بود و یک سال آن به اتهام «توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و رهبر فعلی» آن بوده است. علاوه بر آن ۱۰۰ ضربه شلاق به خاطر «توهین به احمدینژاد» و ۱۰۰ هزار تومان هم به اتهام توهین به شورای نگهبان در حکم او آمده است. این در حالی است که بازجویان اطلاعات سپاه در متن کیفرخواست او که با سر برگ «یالثارات» بود، اتهام فوآد را «سبالنبی» اعلام کرده و درخواست اعدام داده بودند. اما قاضی پیرعباسی حکم هشت سال زندان را برای او صادر کرد. صدور این حکم باعث خروج او از ایران شد.
فواد سجودی فریمانی به محض اطلاع از بازداشت مادرش، اقدام به اطلاعرسانی در توئیتر و گفتوگو با رسانهها کرده است؛ اما همین موضوع موجب شده که دیگر اعضای خانواده ارتباط خود را با او قطع کنند: «بهخاطر مصاحبههایی که انجام دادم، ارتباط من با افراد فامیل و خواهر و برادرم کلا قطع شده. من از روز اول گفتم که اجازه نمیدهم مادرم در سکوت خبری در بازداشت بماند و بابت افشای این ماجرا بههیچ عنوان پشیمان نیستم.»
به گفته او گروگانگیرها اولین جملهای که به خانواده گروگان میگویند این هست که اگر به پلیس اطلاع بدهید، گروگان را میکشیم: «جمهوری اسلامی هم هر وقت کسی را به اسارت میگیرد، اولین جملهای که به خانواده او میگویند این است که اگر رسانهای کنید، برای زندانی بدتر خواهد شد. این شباهت تصادفی نیست.»
آقای فریمانی با اشاره به عدم تماس تلفنی مادرش از محل بازداشت و همچنین مراجعات بینتیجه خانواده، تا پیش از قطع ارتباط با او، به مراجع قضایی برای تبدیل قرار بازداشت به وثیقه خبر داد و در ادامه گفت: «ماموران با تفتیش منزل و با ضبط وسایل الکترونیک شامل گوشی تلفن همراه و تبلت، ایشان را با دستبند به محلی نامعلوم منتقل کردهاند. در حالی که بازپرس پرونده درخواست فرزندان برای اطلاع از نحوه گذاشتن قرار وکالت برای این پرونده را با هتاکی و رفتار نامناسب و تهدید به قرار عدم دسترسی پاسخ داده است.»
به گفته فوآد سجودی، به احتمال زیاد حفاظت اطلاعات سپاه مشهد مسئول بازداشت مادرش بوده و ایشان همانند بسیاری از بازداشتیهای دیگر در جمهوری اسلامی برای اعتراف به اتهامات واهی تحت فشارهای روانی قرار دارند.
فوآد سجودی فریمانی درباره مادر خود میگوید: «مادرم از معلمان شاغل در آموزش و پرورش است، اصالتا اهل روستای دهیادگاری از توابع سیرجان، ولی خانواده پدری او از فعالان سیاسی با سابقه در شهرستان تربت جام هستند. او به علت سختی فراوانی که قبل و بعد از انقلاب، در زمان جنگ ایران و عراق و پس از شهادت همسر خود، متحمل شده، از بیماریهای مختلفی رنج میبرد.»
او که در توئیتر خود هم به اطلاعرسانی درباره مادرش پرداخته، با اشاره به سابقه زندگی این معلم بازداشتی مینویسد: «مادر من انقلاب را دیده، شکنجههای پدرش را دیده، جنگ و گلوله و خمپاره را دیده، شهادت شوهرش را دیده، زندان و شکنجه پسرش را دیده، این زن را از چه چیزی میخواهید بترسانید؟»
او در گفتوگوی خود با ایران وایر خبر از بازداشت تعدادی از اعضای خانواده شهدا را داد که به سند همکاری ایران و چین معترض بودند، ضمن درخواست شکستن سکوت توسط خانوادهها درباره سوءاستفاده جمهوری اسلامی از این خانوادهها گفت: «متاسفانه بخش بزرگی از جامعه ایران، تنفری را که از جمهوری اسلامی و دارودسته خامنهای دارند، به خانوادههای شهدا تعمیم میدهند. در حالی که بخش بزرگی از خانوادههای شهدا هم مثل بقیه مردم از این حکومت متنفرند. مثل خانم فاطمه سپهری در میان خانواده شهدا کم نیست، اما همه توان و شجاعت مبارزه در این حد را ندارند.»