زندان کچویی کرج؛ گزارشی از آخرین وضعیت علیرضا ثقفی

خبرگزاری هرانا –  علیرضا ثقفی، فعال کارگری دوران محکومیت یک ساله خود را بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان کچویی کرج سپری میکند. این فعال کارگری که از مشکلات جسمانی رنج میبرد، از اعزام به مرخصی درمانی محروم مانده است.

یک منبع مطلع در خصوص وضعیت وی به هرانا گفت:‌ “آقای ثقفی از بیماری فشار خون رنج میبرد. به طوری که فشار خون وی بالای ۲۳ الی ۲۴ است و با دارو به سختی به ۱۶ الی ۱۷ میرسد. او همچنین به دلیل درد در ناحیه پا و کمر، برای تردد در محیط زندان از عصا استفاده میکند.”

این منبع با بیان اینکه محیط نگهداری وی کثیف و پر از ساس و شپش است، افزود: “وی علیرغم دو بار مراجعه به پزشکی قانونی، موفق به اخذ مرخصی درمانی نشده است. او هم اکنون بدون رعایت اصل تفکیک جرائم، با وضعیت نامناسب جسمانی در این زندان بسر میبرد”.

هرانا پیشتر در گزارشی به آخرین وضعیت علیرضا ثقفی در زندان کچویی کرج پرداخته بود.

علیرضا ثقفی به همراه هاله صفرزاده فعالان کارگری روز جمعه ۲۰ اسفندماه ۱۴۰۰ در جریان برگزاری مراسم یادبود صمد شعبانی، شاعر و نویسنده در کرج بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت یک ساله خود به زندان کچویی کرج منتقل شدند.

این دو فعال کارگری پیشتر در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه ۹۸ در پارک جهان نما واقع در اتوبان تهران-کرج به همراه تعدادی دیگر که تعدادشان ۱۲ تن برآورد شده بود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ماه همان سال با تودیع قرار کفالت آزاد شده بودند. ۴ تن از این فعالین به نام های پروین محمدی، واله زمانی، علیرضا ثقفی و هاله صفرزاده چند روز در بازداشت مانده و باقی افراد ساعاتی پس از بازداشت آزاد شده بودند.

علیرضا ثقفی، هاله صفرزاده به همراه پروین محمدی در شهریورماه سال ۹۸ توسط شعبه اول دادگاه انقلاب کرج بابت اتهام تبلیغ علیه نظام هرکدام به یک سال حبس تعزیری محکوم شدند. نهایتا مهرماه ۹۸، شعبه ۶ دادگاه تجدیدنظر استان البرز حکم صادره علیه این شهروندان را عینا تایید کرد.

۱۴۰۱/۰۶/۰۷

علیرغم گذشت بیش از سه ماه؛ تداوم بازداشت و بلاتکلیفی کیوان مهتدی در زندان اوین

خبرگزاری هرانا – کیوان مهتدی، فعال کارگری با گذشت بیش از سه ماه از زمان دستگیری کماکان در بند عمومی زندان اوین در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد. آقای مهتدی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت‌ماه، به همراه آنیشا اسداللهی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و چندی قبل از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ به بند ۴ زندان اوین منتقل شد.

یک منبع مطلع در خصوص آخرین وضعیت این فعال کارگری به هرانا گفت: “آقای مهتدی با گذشت ۱۱۳ روز از زمان بازداشت کماکان در بند عمومی زندان اوین در بازداشت و بلاتکلیفی بسر میبرد و مدتی قبل از بند ۲۰۹ به بند ۴ زندان اوین منتقل شد. مسئولین زندان شفاها به او گفته اند که قرار بازداشت او مجددا تمدید شده و قرار وثیقه نیز برای آقای مهتدی تعیین نمی شود.”

کیوان مهتدی و آنیشا اسداللهی در تاریخ ۱۹ اردیبهشت‌ماه امسال، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و سپس به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. قرار بازداشت این زوج فعال کارگری اواخر خردادماه به مدت یک ماه دیگر تمدید شد. خانم اسدللهی روز یکشنبه ۹ مردادماه  از بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین به بند زندان این زندان منتقل شد. وی نهایتا روز شنبه ۲۹ مرداد، با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.

پیش از این امیر رئیسان، وکیل مدافع آنها در خصوص آخرین وضعیت موکلان خود اظهار بی اطلاعی کرده و گفته بود اجازه دسترسی به جزئیات پرونده آنها را ندارد. به گفته آقای رئیسیان مرجع رسیدگی یعنی شعبه دوم بازپرسی دادسرای امنیت تنها به ذکر اینکه اتهام امنیتی است کفایت کرده‌ است. کیوان مهتدی نیز مدتی قبل از بند ۲۰۹ به بند ۴ زندان اوین منتقل شد.

هرانا پیشتر در گزارش‌هایی به تداوم بازداشت و بلاتکلیفی آنیشا اسداللهی و کیوان مهتدی پرداخته بود.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی در دست نیست.

آنیشا اسداللهی و کیوان مهتدی پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته اند. خانم اسداللهی، در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۹۸ همزمان با روز جهانی کارگر، در تجمعی که به همین مناسبت برگزار شده بود به همراه تعداد زیادی از فعالان این حوزه بازداشت و به زندان منتقل شد. وی نهایتا توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام اخلال در نظم عمومی به یک سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده و مدت ۶ ماه از دوران محکومیت وی نیز به حالت تعلیق درآمد. او در تاریخ ۱۴ دی ماه ۹۸ پس از احضار به شعبه اجرای احکام دادسرای اوین بازداشت و در تاریخ ۱ بهمن ماه همان سال از زندان اوین آزاد شد.

قتل کولبر صالح رشید زاده توسط نیروهای هنگ مرزی

یک کولبر جوان به نام صالح رشید زاده توسط نیروهای هنگ مرزی با شلیک گلوله به قتل رسید. نیروهای هنگ مرزی بدون اخطار قبلی به سمت کولبران آتش گشوده‌اند. در اثر این شلیک صالح رشیدزاده کشته شد. وی ۲۳ ساله و از اهالی روستای قلعه رشی از توابع سردشت بود. این حادثه در ساعت ۱۵.۳۰ دقیقه روز چهارشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۱ رخ داد.

نیروهای امنیتی در تاریخ ۶ دی ۱۳۹۸ برادر این صالح رشید زاده به نام محمد رشید زاده را در حین کـولبری در مرز باژار در توابع سردشت با شلیک مستقیم به قتل رسانده بودند.

کولبر صالح رشید زاده

 مقامات امنیتی پس از افزایش قتل کـولبران در ناحیه مرزی در هراس از بالا گرفتن اعتراضات مردمی، رسانه‌ها و کانال‌های استانی را تحت فشار قرار داده، تا از درج خبر و اطلاع‌رسانی خودداری کنند.

کشتار سیستماتیک کولبران از ابتدای سال جاری

در ۷ ماه نخست سال میلادی جاری، بیش از ۱۶۰ کـولبر و کاسبکار بر اثر شلیک نیروهای امنیتی و یا حوادث مختلف در حین کـولبری کشته و زخمی شده‌اند. نیروهای امنیتی به منظور ایجاد جو رعب و وحشت اقدام به شلیک بی ضابطه به کـولبران می‌کنند. از ابتدای سال ۱۴۰۱ نیروهای امنیتی با تفنگ ساچمه‌ای، کـولبران را در ابعاد وسیع مورد هدف قرار می‌دهند. هدف از این اقدام ضدانسانی از کار انداختن و زخمی کردن شمار بیشتری از آنها است.

دیکتاتوری حاکم مردم این مناطق را بین دو راهی گرسنگی و مرگ مخیر کرده است. کـولبران ترجیح می‌دهند، در حین تلاش برای کسب نان خانواده‌هایشان، جانشان را از دست بدهند. کـولبران انسان‌های زحمت‌کشی هستند که غم نان دیگران را دارند. همه آنها پدر، همسر، نان‌آور خانواده و… هستند. پایان کشتار کـولبران بیگناه زمانی است که بنیان‌های این نظام فاسد و چپاولگر نابود شده باشد.

۹ شهریور ۱۴۰۱

مرگ یکی از کارگران سیمبان در ماهیدشت کرمانشاه

یکی از کارگران سیمبان شرکت توزیع برق کرمانشاه دچار برق گرفتگی شد و جان باخت. این کارگر سیمبان حسین الفتی نام داشت. وی از نیروهای یک شرکت پیمانکاری در توزیع برق کرمانشاه بود. این کارگر سیمبان در حین انجام عملیات و رفع مشکل برق‌رسانی در بخش ماهیدشت سرفیروز‌آباد بود که بر اثر برق گرفتگی جان باخت. علت حادثه در دست بررسی است. اما مشخص است که علت اصلی مرگ کارگران سیمبان مجهز نبودن به تجهیزات ایمنی کافی است. منابع کارگری علت افزایش خطای انسانی را خستگی زیاد کارگران سیمبان عنوان کرده‌اند. افزایش تعداد شیفت‌های کاری و ماموریت‌های خارج از زمان‌بندی علت خستگی کارگران می‌باشد.

شرکت‌های پیمانکاری با کم کردن پرسنل مورد نیاز، فشار بیشتری بر روی کارگران وارد می‌کنند. با توجه به افزایش قطعی برق در شبکه سراسری تعداد کارگران سیمبان با میزان ماموریت همخوانی ندارد

کارگران سیمان

کار سیمبانی در جهان از شغل‌های سخت و زیان‌آور محسوب می‌شود

کار سیمبانی به دلیل مجاورت با برق فشار قوی در اکثر نقاط جهان در دسته‌بندی شغل‌های سخت و زیان‌آور است. اما وزارت کار هیچ اقدامی در جهت به رسمیت شناختن آنها تحت پوشش شغل‌های سخت و زیان‌آور انجام نداده است. متاسفانه در هزار توی رانت و چپاول در این نظام تلاش‌های کـارگران سیمبان تاکنون به نتیجه‌ای نرسیده است. حوادث کارگری و مرگ سیمبانان در شرکت برق به دلیل عدم نظارت بر این شرکت از ابتدای سال ۱۴۰۰ افزایش چشمگیری داشته است.

شرکت‌های پیمانکاری و استثمار بیشتر کارگران سیمبان

مشکلات کارگران شرکت توزیع برق از مصوبه مجلس در سال ۸۴ شروع شد. در این مصوبه تامین نیروی انسانی شرکت توزیع برق به بخش خصوصی واگذار شد. ورود پیمانکاران واسطه و عقد قراردادهای غیرمستقیم از ضربات کاری به این کارگران است.

کـارگران سیمبان هم مانند سایر کارگران شرکتی به دلیل نبود قانونی که از آنها حمایت کند، تحت استثمار شدید قرار دارند. مرگ خاموش و بی‌صدای آنها در این روزها، در شبکه‌های اجتماعی منعکس شده است. کسب سود بیشتر توسط صاحبان شرکت‌ها به بهای جان کـارگران سیمبان تمام می‌شود.

۹ شهریور, ۱۴۰۱

معوقات مزدی کارکنان مخابرات قم و کارگزاران مخابرات روستایی کشور

خبرگزاری هرانا – رئیس هیات مدیره انجمن صنفی کارگری کارکنان مخابرات استان قم از عدم دریافت حقوق مرداد ماه پرسنل رسمی مخابرات و نماینده جامعه کارگزاران مخابرات روستایی کشور از پرداخت نیمی از حقوق مرداد کارگزاران خبر دادند.

میثم باقری گفت: «پرداخت نامنظم حقوق و دستمزد کارکنان مخابرات ایران، نه تنها موجب نگرانی کارکنان بواسطه عدم پرداخت اقساط، اجاره خانه، چک‌ها و سایر موارد شده بلکه با افزایش قیمتها و کوچک شدن سفره، کارکنان مخابرات را در این شرایط اقتصادی، دچار بحران جدی کرده است. با وجود گذشت ۵ ماه از سال جدید و گذشتن از هفته اول شهریور، هیچ پرداختی به کارکنان مخابرات بابت احکام سال جدید انجام نشده است و از سوی مسئولان امر نیز هیچ توضیحی در این باره به کارکنان داده  نشده است.»

کارگزاران مخابرات روستایی کشور

به گزارش ایلنا، نماینده جامعه کارگزاران مخابرات روستایی کشور از پرداخت نیمی از حقوق کارگزاران مخابرات خبر داد.

جمال ملا گفت: «پس از گذشت بیش از یک هفته از مرداد ماه، در حالیکه باید حقوق کارگزاران مخابرات روستایی به موقع و آخر ماه پرداخت می‌شد، شرکت مخابرات ایران، امروز ظهر (هشتم شهریور) فقط نصف حقوق مرداد ماه را واریز کرد.»

نشریه بشریت شماره ۲۵۸

نشریه بشریت شماره ۲۵۷

نشریه بشریت شماره ۲۵۶

برنامه شماره ۵۲۷ رادیو اینترنتی کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

تجمع اعتراضی کارکنان رسمی مخابرات آذربایجان شرقی

کارکنان رسمی مخابرات آذربایجان شرقی صبح روز سه شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۱ دست از کار کشیدند و با تجمع در مقابل دفتر مدیر منطقه‌ای این استان خواستار پرداخت حقوق و مطالبات معوقه خود شامل حق جذب، پاداش بهره‌وری و… شدند.

این تجمع اعتراضی در ادامه تجمع‌های کارکنان رسمی مخابرات در سایر شهرها می‌باشد. این تجمع در اعتراض به قطع و کاهش حق جذب و ثابت ماندن کمک هزینه‌های رفاهی می‌باشد.

آنها همچنین خواستار پرداخت معوقه‌های قانونی پاداش بهره‌وری و اجرا شدن آیین نامه استخدامی کارکنان مخابرات مصوب سال ۱۳۸۹ می‌باشند. کارکنان مخابرات در سراسر کشور همچنین با توجه به گذشت ۴ ماه از سال ۱۴۰۱ خواستار صدور حکم افزایش حقوق و رفع مشکلات و اختلال‌های خدمات بیمه تکمیلی و پرداخت هزینه‌های درمانی و بیمارستانی خود شدند.

ادامه اعتراضات از اسفندماه ۱۴۰۰ تاکنون

کارکنان رسمی مخابرات همچنین خواهان پرداخت هزینه‌های درمانی، پرداخت منظم حقوق و تسویه بدهی صندوق‌های بیمه و بازنشستگی شدند. پیش از این در تیر و مرداد ۱۴۰۱، کارکنان رسمی مخابرات در شهرهای تهران، کرمانشاه، یزد، رشت و ایلام در اعتراض به مشخص نبودن وضعیت شغلی، پرداخت نشدن هزینه‌های بهره‌وری و همچنین کاهش حق جذب تجمع اعتراضی برگزار نموده بودند.

اعتراض کارکنان رسمی مخابرات سراسر کشور از اسفندماه ۱۴۰۰ آغاز شده است. همچنین در روز سه‌شنبه ۱۶ فروردین‌ماه کارکنان و بازنشستگان مخابرات ایران در شهرهای تهران، اصفهان، کرمانشاه، سمنان، سیرجان، اردبیل، رشت و …در برابر شرکت مخابرات شهرهای خود تجمع کردند.

کارکنان رسمی مخابرات

شعار کارکنان و بازنشستگان در بسیاری از تجمع‌های اعتراضی این بوده است: «مخابرات درآمدش عالیه، سفره ما خالیه»!

به گفته کارکنان رسمی مخابرات، بهانه کمبود منابع مالی و بی‌پولی از سوی این شرکت، بهانه‌ای بیش نیست. چرا هیچگاه حقوق و مطالبات مدیران و نجومی‌بگیران این سازمان عقب نمی‌افتد. تنها حقوق و مزایای کارکنان است که تحت شعاع قرار گرفته است.

کشته و مصدوم شدن ۳۷ کارگر در ۲ حادثه رانندگی

صبح روز سه‌شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۱ در یک حادثه رانندگی، در اثر برخورد یک تریلر با مینی بوس حامل کارگران فصلی در جاده کمر‌بندی شوشتر ۱۶ کارگر کشته و ۸ تن دیگر مصدوم شدند. این حادثه در ساعت ۶ صبح رخ داد و طی آن یک تریلر با مینی‌بوس کارگران تصادف کرده است. این حادثه رانندگی در محور شوشتر و جاده کمربندی گاومیش‌آباد رخ داد. از وضعیت عمومی کارگران مصدوم اطلاع دقیقی در دست نیست.

بنا به اطلاع کارگران فصلی از این مینی‌بوس برای رفتن به سرکار استفاده می‌کردند.

در یک حادثه رانندگی دیگر در شهرستان مهریز ۱۳ کارگر یکی از کارخانجات صنعتی مصدوم شدند. این حادثه رانندگی در ساعت ۷ صبح روز سه‌شنبه ۸ شهریور ۱۴۰۱ در محور مهریز به یزد رخ داد. مینی‌بوس کارگران در این حادثه رانندگی با یک خوروی پژو برخورد کرد. کارگران مربوط به شیفت صبح و در حال انتقال به کارخانه بودند. وضعیت ۳ تن از کارگران نامناسب گزارش شده است. اما سایرکارگران در وضعیت پایداری قرار دارند.

حادثه رانندگی
حادثه رانندگی در محور شوشتر

کشته شدن سالانه بیش از ۲۰ هزار نفر در حادثه رانندگی

سالانه نزدیک به ۲۰ هزار نفر بدلیل حادثه رانندگی در ایران جان خود را از دست می‌دهند. خسارات مالی این حوادث نیز بیش از ۱۴ میلیارد دلار می‌باشد. علت اصلی این حوادث را می‌توان در ناامنی خودروها و غیراستاندارد بودن جاده‌ها خلاصه کرد. حوادث جاده‌ای در ایران ۲۰ برابر میانگین جهانی است. بنا به آمار منتشره در ۲۵ سال گذشته تلفات حوادث جاده‌ای در ایران بیش از ۵۰۰ هزار نفر بوده است. همچنین طبق آمار پلیس مجموع خسارات تصادفات در ایران بیش از ۸ درصد تولید ناخالص داخلی است.

نابودی زیر ساختها و تاثیر منفی آن بروی زندگی مردم

نابودی زیرساخت‌های کشور از جمله جاده‌ها تاثیر منفی در زندگی مردم دارد. آمار مـرگ و مـیر جاده‌ای یک ساله آلمان فقط با ۲۰ روز تعطیلات نوروزی ایران برابری می‌کند. برای کاهش این میزان مـرگ و مـیر جاده ای نیاز به یک کار بنیادین است. این کار بنیادین در پایه به یک تغییر در ساختار حکومتی کشور نیاز دارد. اعتراضات مردم به کل حاکمیت، نشان می‌دهد که آنها علت همه مشکلات را به درستی تشخیص داده‌اند.

اعتراض کارگران اخراجی شرکت عمران مارون به پرداخت نشدن ۵ ماهه معوقات‌شان

کارگران شرکت عمران مارون نسبت به پرداخت نشدن ۵ ماهه دستمزدهای معوقه توسط کارفرما اعتراض دارند. شرکت عمران مارون ۱۱۰ تن از کارگران را بیش از ۵ ماه است که اخراج کرده است، اما مطالبات معوقه آنها را پرداخت نمی‌کند. این کارگران در پروژه تونل انحرافی رودخانه کانی سیب پیرانشهر انتقال آب به دریاچه ارومیه مشغول به کار بودند.

این شرکت طرف حساب آب منطقه‌ای استان آذربایجان غربی است. کارفرما از ابتدای سال۱۴۰۱ بدون تسویه حساب با کارگران آنها را از کار اخراج کرده است. مسئولین شرکت از ابتدای سال تا کنون از پرداخت دیون کارگران شانه خالی می‌کنند. شرکت آب منطقه‌ای نیز به عنوان پیمانکار مادر بایستی بروی کار شرکت‌های پیمانکار بخصوص در پرداخت دستمزد کارگران نظارت داشته باشد. اما بدلیل رانت و لابی‌های حامی کارفرما این نظارت صورت نگرفته است.

شرکت عمران مارون
اخراج کارگران شرکت عمران مارون

بی‌واکنشی مقامات اداره کار

یک فعال کارگری در رابطه با مطالبات معوقه کارگران شرکت عمران مارون می‌گوید:

«هر کارگر بین ۸۰ الی ۹۰ میلیون تومان از کارفرما مطالبات دارند، معرفی کارگران به مقرری بیمه بیکاری کار شاقی نیست از فرماندار ودادگستری پیرانشهر انتظار داریم قبل از ترک شرکت عمران مارون از منطقه پیرانشهر ، دیون ممتازه کارگران از کارفرما اخذ و کارگران به حق حقوق قانونی‌شان برسند.»

مقامات اداره کار در استان نیز هیچ اقدامی در خصوص بازگشت به کار کارگران و اخذ مطالبات آنها از شرکت عمران مارون انجام نداده‌اند. این در حالی است که بنا بر قانون، دستمزد کارگر جزء دیون ممتازه است و حتی اگر کارفرما ورشکست شود، اولویت اول با پرداخت دستمزد کارگران است. اما شرکت عمران مارون، نه تنها در زمان اخراج، دستمزد کارگران را پرداخت نکرده بلکه بعد از گذشت ۵ ماه نیز هیچ اقدامی در این راستا انجام نداده است.

پرداخت نشدن دستمزدهای عقب‌افتاده عمده‌ترین مشکل کارگران

پرداخت نشدن دستمزدهای عقب‌افتاده از مشکلات عمده کارگران است. بدلیل رکود اقتصادی و عدم نظارت کامل بر کار کارفرماها، ندادن دستمزد به یک روال عادی درآمده است. این درحالی است که طبق قانون، کارفرما موظف است، دستمزد کارگران را بصورت کامل پرداخت کند. اجرا نشدن قوانین نیم‌بند کارگری در این نظام، دست باز به کارفرما برای استثمار هرچه بیشتر کارگران می‌دهد. کارگران در سایه این حاکمیت همه سرمایه‌های خود را از دست داده‌اند. اعتراضات مستمر آنها برای احقاق حقوق‌شان در یک نقطه به اعتراضات گسترده تبدیل خواهد شد.

۷ شهریور , ۱۴۰۱

قتل کولبر جوان توسط نیروهای هنگ مرزی

نیروهای هنگ مرزی بامداد روز جمعه ۴ شهریورماه ۱۴۰۱ با شلیک یک کولبر جوان را به قتل رساندند. این کولبر جوان ریبوار رشیدی نام داشت و اهل روستای قولیاوا از توابع بانه بود. نیروهای هنگ مرزی  جمعی پاسگاه حفتاش با  کمین‌گذاری در مسیر کولبران بدون اخطار قبلی به سمت آنها شلیک کردند که در اثر آن کولبر جوان ریبوار رشیدی جان سپرد. وی متاهل و دارای  ۲ فرزند بود که یکی از آنها هنوز به دنیا نیامده است.

در ۶ ماه نخست سال جاری بیش از ۱۴۷ کـولبر و کاسبکار بر اثر شلیک نیروهای امنیتی، هنگ مرزبانی و یا حوادث مختلف در حین کـولبری کشته و زخمی شده‌اند. نیروهای امنیتی به منظور ایجاد جو رعب و وحشت اقدام به شلیک بدون ضابطه به کـولبران می‌کنند. از ابتدای سال ۱۴۰۱ نیروهای امنیتی با تفنگ ساچمه‌ای، کـولبران را در ابعاد وسیع مورد هدف قرار می‌دهند. هدف از این اقدام ضدانسانی از کار انداختن و زخمی کردن شمار بیشتری از کـولبران است.

کولبر جوان

افزایش آمار کولبران با گسترش فقر در جامعه

در مناطق کردنشین غرب کشور و با تیره‌تر شدن شرایط اقتصادی در کشور، روزانه به آمار کولبران اضافه می‌شود. کولبری برای بسیاری از مردم این مناطق آخرین انتخاب است. برخی از آنها به جای پدر و یا برادری که در زیر خروارها برف و بهمن آرزوهایشان ابدی شده است، مجبور به کولـبری شده‌اند.

دیکتاتوری حاکم مردم این مناطق را بین دو راهی گرسنگی و مرگ مخیر کرده است. کولبران ترجیح می‌دهند، در حین تلاش برای کسب نان خانواده‌هایشان، جانشان را از دست بدهند. کولبران انسان‌های زحمت‌کشی هستند که غم نان دیگران را دارند. همه آنها پدر، همسر، نان‌آور خانواده و… هستند. پایان کشتار کولبران بیگناه زمانی است که بنیان‌های این نظام فاسد و چپاولگر نابود شده باشد.

فیلم تجمع اعتراضی مردم علویجه در اعتراض به تخریب کوه‌های اطراف شهر

مردم علویجه در شهرستان نجف آباد در اعتراض به کوه خواری تجمع اعتراضی برپا کرده و خواستار پایان دادن به تخریب کوه‌های اطراف شهرشان شدند. این تجمع در روز جمعه ۴ شهریور ۱۴۰۱ برگزار شد. آنها شعار می‌دادند: «علویجه بیدار است از تخریب بیزار است»

علویجه از توابع شهرستان نجف‌آباد اصفهان است که بدلیل طبیعت بکر و منحصر به فرد آن مشهور شده است. در ماه‌های اخیر در قسمت شمالی این شهر عده‌ای از افراد با رانت و حمایت لابی‌های قدرت اقدام به تخریب کوه‌های اطراف شهر کرده‌اند. این اقدام باعث تخریب و از بین رفتن مراتع و منابع طبیعی شده است. مهمترین تخریب مربوط به منطقه دره ورزین و چهار کوه است که سیمای شهر را بشدت خدشه دار کرده است.

مردم علویجه با تنظیم یک کمپین از مقامات دولتی خواستار توقف کار این افراد شدند، اما تا کنون پاسخ مناسبی دریافت نکرده‌اند.

مردم علویجه

برگزاری چندین تجمع اعتراضی و پاسخگو نبودن مقامات دولتی

مردم علویجه در چند ماه گذشته تلاش کرده‌اند با تجمع‌های اعتراضی در دره برزین اعتراض خود نسبت به تجاوز به کوه‌هایشان را اعلام کنند. اما مقامات هیچ توجهی به اعتراضات مردم علویجه نداشته‌اند. در شرایط کنونی نزدیکی صنایع آلوده کننده مانند کارخانه سیمان، پتروشیمی و ریخته‌گری‌ها وضعیت هوای این شهر را تحت تاثیر قرار داده است. مردم این شهر نگران وضعیت سلامتی خود و فرزندانشان در این هوای آلوده نیز هستند.

فعالیت این معادن و تخریب محیط زیست و منابع آبی، می‌تواند ضربات جدی به وضعیت اقتصادی علویجه وارد کند. به طوری که مردم مجبور به مهاجرت از این منطقه شوند. مسئولین دولتی سود برنده اصلی از کار این معادن می‌باشند. آنها تلاش می‌کنند، بهره‌برداری از این معادن را یک فرصت اقتصادی برای منطقه قلمداد کنند. اما اشاره‌ای به زندگی مردم که با این فعالیت‌ها به خطر می‌افتد نمی‌کنند.

سران حکومت بار دیگر برای کسب ثروت، زندگی مردم یک منطقه را قربانی می‌کنند. در حالی که استخراج از معادن این منطقه برای سران حکومت بسیار پر سود است؛ اما برای مردم این منطقه تنها آوارگی و فقر را به همراه خواهد داشت. تخریب زندگی مردم و محیط زیست به‌دلیل فعالیت معادن در کوه‌های اطراف علویجه یک نمونه از عملکرد مخرب حاکمیت است. برای تغییر این وضعیت نیاز به یک تغییر اساسی در سراسر نظام است که راه به تغییرات بنیادین خواهد برد.

۴ شهریور ۱۴۰۱

تجمع اعتراضی مردم و کشاورزان کهگیلویه در برابر فرمانداری

مردم و کشاورزان کهگیلویه در برابر فرمانداری این شهر تجمع کرده و خواستار احداث سد آبریز در بالادست رودخانه مارون شدند. این تجمع روز شنبه ۵ شهریورماه ۱۴۰۱ برگزار شد. معترضان خواستار رفع مشکلات آبی کشاورزان و مردم منطقه شدند. این مشکل تنها با احداث سد بر روی رودخانه قابل حل است. مقامات دولتی در هراس از بالا گرفتن اعتراضات به تجمع مردم و کشاورزان کهگیلویه آمده و وعده حل مشکلات را دادند؛ اما زمانی برای اجرای پروژه احداث سد اعلام نکردند.

مافیای آب با به سرقت بردن آب رودخانه مارون در پایین‌دست، هیچ امکانی توسعه برای کشاورزان کهگیلویه فراهم نمی‌کنند. رودخانه مارون با سالانه یک میلیارد متر مکعب آب، منبع مهمی برای کشاورزان این خطه محسوب می‌شود. با توج به بی‌آبی و خشکسالی در کشور بایستی کشاورزان کهگیلویه از این منبع به صورت کامل بهره‌مند شوند.

کشاورزان کهگیلویه

مدیریت آب یا چپاول آب؟

آنچه بر سر رودخانه‌ها، سدها، تالاب‌ها، دریاچه‌ها و آبخوان‌های کشور آمده موضوع پنهانی نیست. اگرچه کارگزاران حکومتی سعی دارند همه اشکالات را به گردن طبیعت انداخته و از خشکسالی سخن می‌گویند. اما واقعیت این است، مافیای آب که در دست سپاه پاسداران است، وضعیت را به اینجا کشانده است. کمبود آب در کشورهای خشک و کویری امری طبیعی است. اما فلات ایران همراه با داشتن کویر، دارای چند رشته کوه بلند است که مشابه آن در هیچ‌یک از کشورهای همجوار (به غیر از افغانستان) وجود ندارد. میزان آب‌های ایران و درصد بارندگی آن، چنان بوده که کشور هیچ‌گاه دچار بحران کمبود آب نبود. اما به دلیل چنبره زدن سپاه پاسداران بر منابع آبی ایران چنین وضعیتی بوجود آمده است.

بحران آب بزرگترین چالش امنیتی

بحران آب، حاصل ۴۰ سال غارت دارایی‌های کشور توسط سران حکومت است. سرقتی که در حال حاضر به اصلی‌ترین چالش امنیتی حکومت تبدیل شده است. این بحران در کنار گرانی و تورم زمینه اجتماعی برای اعتراضات را بیشتر خواهد کرد. دیکتاتوری حاکم به دلیل پایان ذخایر استراتژیکش توان پاسخگویی و حتی مقابله با چالش‌ها را نخواهد داشت. پر واضح است، پاک کردن صورت مساله با سرکوب هم هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد. این اقدامات تنها به رادیکالیزه کردن اعتراضات دامن می‌زند. قطعی آب مختص قشر و یا طبقه خاصی نیست اما دهک‌های پایین جامعه را بیشتر تحت فشار خواهد گذاشت. طبقاتی که آستانه تحمل آنها، مدت‌ها است پایان یافته و فقط منتظر یک جرقه هستند.

۵ شهریورماه ۱۴۰۱

اعتراض کارگران معدن البرز شرقی به کارشکنی‌ سازمان تامین اجتماعی

کارگران معدن البرز شرقی نسبت به طولانی شدن پروسه بازنشستگی خود وکارشکنی سازمان تامین اجتماعی اعتراض دارند. این کارگران بیش از ۲۰ سال است، در معادن زغال‌سنگ مشغول بکار می‌باشند. به دلیل کار سخت در معدن همگی آنها در وضعیت جسمی نامناسبی هستند. برخی از کارگران بیش از یک سال است که بدنبال بازنشستگی خود هستند، اما مدیران سازمان تامین اجتماعی به آنها پاسخ مشخصی نمی‌دهند.

شرکت معدن البرز شرقی در استان سمنان قرار دارد و از نظر مالی در وضعیت مطلوبی است. کارگران معدن البرز شرقی می‌گویند اگر سازمان تامین اجتماعی درخواست واریز ۴ درصد به شرکت را بدهد، سریعا این وجه واریز شده و ریل بازنشستگی کارگران شروع می‌شود. سازمان تامین اجتماعی با تاخیر در ریل بازنشستگی کارگران معدن البرز شرقی تلاش می‌کند مقدار بیشتری از حقوق آنها را به نفع صندوق خود به سرقت ببرد. به همین دلیل کارگران مجبور به چند سال کار بیشتر در معدن هستند.

یکی از کارگران معدن البرز شرقی در رابطه با مشکلات خود و سایر همکارانش می‌گوید:

«قانون می‌گوید کارگر مشاغل سخت و زیان‌آور باید بعد از۲۰ سال کار متوالی بازنشسته شوند؛ اما به دلیلِ طولانی شدن کارهای مربوط به بازنشستگی بیش از بیست سال در معدن کار می‌کنیم.»

کارگران معدن البرز شرقی
کارگران معدن البرز شرقی

کارشکنی ۱.۵ ساله اداره تامین اجتماعی دامغان

اداره تامین اجتماعی دامغان تاخیر در بازنشستگی کارگران معدن البرز شرقی را تعداد بالای پرونده‌ها عنوان می‌‌کند. اما این اشکال نمی تواند سبب تاخیر ۱.۵ ساله در انجام این کار باشد.

یکی از فعالان کارگری در رابطه با کارشکنی سازمان تامین اجتماعی می‌گوید:

«ما پرونده‌هایی داریم که ۲ تا ۳ سال در راهروهای اداره کار و تأمین اجتماعی سرگردان هستند؛ درحالیکه این مشکل می‌تواند با اقدام مناسب و به موقع ادارات مربوطه رفع شود… گاهی برخی از کارگران در طول دوره‌ کار خود در چند کارگاه متفاوت کار کرده‌اند و عناوین شغلی آنها متفاوت است. وقتی کارگر برای انجام کارهای بازنشستگی مراجعه می‌کند لیست کامل مشاغل او را در اختیارش قرار نمی‌دهند. یک پرونده سخت و زیان‌آور گاهی یک سال طول می‌کشد و بعد از آن تازه به کارگر می‌گویند عنوان شغلی یکی از کارها را درخواست کرده‌اید و باقی عناوین شغلی شما در پرونده نیست! خب این چه برخوردی است؟! کارگر در ابتدا درخواست بررسی سال‌های دوره خدمت خود را دارد. سازمان مربوطه مکلف است از همان ابتدا این قبیل مشکلات را حل کند.»

تلاش مقامات دولتی برای تاخیر در بازنشستگی کارگران

مقامات حکومتی تلاش می‌کنند با کارشکنی در بازنشستگی کارگران معدن البرز شرقی، زمان بازنشستگی را به تاخیر بیندازند تا کارگران پول بیشتری به صندوق بازنشستگی واریز کنند. سران حکومت حتی تلاش کردند، سن بازنشستگی را بیشتر کنند تا بتوانند از ورشکستگی صندوق‌ها جلوگیری کنند. دخالت دولت در صندوق‌های بازنشستگی در حالی است که این صندوق‌ها بایستی مستقل باشند؛ اما دولت با سرقت دارایی‌هایشان، آنها را به خود وابسته کرده و در نهایت هم از پرداخت مستمری آنها شانه خالی می‌کند. به همین دلیل، اعتراضات بازنشستگان در یک سال گذشته به صورت مستمر در کف خیابانها ادامه داشت.

۶ شهریور, ۱۴۰۱

نگرانی کارگران شهرداری رودبار نسبت به پرداخت نشدن دستمزدهای معوقه

کارگران شهرداری رودبار نگران پرداخت نشدن دستمزدهای معوقه خود توسط پیمانکار می‌باشند. این کارگران، ۵۵ نفر می‌باشند و تحت مسئولیت یک شرکت پیمانکاری کار می‌کردند. آنها ۶ ماه مطالبات معوقه از سال گذشته تا کنون از شرکت پیمانکاری طلب دارند. مهمترین نگرانی کارگران شهرداری رودبار و سایر کارگرانی که با این شرکت همکاری داشتند، خروج پیمانکار قبل از پرداخت مطالبات معوقه کارگران است.

این کارفرما تنها تا ۲۰ مهرماه قرارداد دارد و شهرداری در صدد تغییر پیمانکار است. وی در پاسخ مطالبات کارگران گفته است که وی منابع مالی برای پرداخت دستمزد‌ها را ندارد . به گفته کارفرما وی ۲ میلیاردتومان از شهرداری طلبکار است. کارگران در چند سال گذشته میزان زیادی از مزایا مزدی مانند حق سنوات و مرخصی خود را دریافت نکرد‌ه‌اند.

کارگران شهرداری رودبار

حذف شرکت‌های پیمانکاری خواسته اصلی کارگران شهرداری رودبار

یکی از کارگران شهرداری رودبار در رابطه با خواسته خود و سایر همکارانش می‌گوید:

«مسئولان شهرداری باید قبل از خروج پیمانکار پیگیر پرداخت طلب ما کارگران باشند و با او تسویه حساب کنند چراکه اگر پیمانکار بدون پرداخت از مجموعه خارج شود، دست کارگران برای وصول مطالباتشان خالی می‌ماند… ما خواستار حذف پیمانکار هستیم و چرا شهردار با کارگران قراداد مستقیم امضا نمی‌کند، افزودند: حقوقی که از پیمانکار به عنوان شرکت واسطه‌ای دریافت می‌کنیم، کفاف زندگی‌مان را نمی‌دهد و بر اساس حداقل‌های قانون کار پرداخت می‌شود.»

دلیل سیاست‌های ضدکارگری دولت، شرکت‌های پیمانکاری، دست باز برای بستن هر قراردادی با کارگران دارند. بستن قراردادهای کوتاه مدت باعث شده، موقعیت قانونی کارگران بشدت پایین بیاید. پرداخت نکردن دستمزد و حق بیمه، ساعات طولانی کار، اخراج دسته جمعی، پایین آوردن دستمزد کارگران نمونه‌ای از عملکرد این شرکت‌ها است..

۷ شهریور , ۱۴۰۱

اخراج پرستاران به بهانه نبود بودجه در زنجان

۱۸۰ تن از پرستاران در زنجان اخراج شدند؛ اخراج پرستاران در حالی است که این استان با کمبود کادر درمانی مواجه است

اخراج پرستاران طرحی و شرکتی همچنان ادامه دارد. مدیر پرستاری دانشگاه علوم پزشکی استان زنجان از اخراج ۱۸۰ تن از پرستاران خبر داد. ادامه اخراج پرستاران در حالی است که بنا به آمار منتشره بیمارستان‌های کشور با کمبود ۱۰۰ هزار پرستار مواجه است. اما مقامات دولتی بدون توجه به این کمبود، نبود بودجه را توجیهی برای کار خود می‌دانند.

مدیر پرستاری دانشگاه علوم پزشکی استان زنجان، در توجیه اخراج پرستاران بدون توجه به جان‌فشانی‌های آنها در دوران شیوع کرونا می‌گوید:

«همه پرستاران باید به مدت دو سال طرح اجباری پرستاران را بگذرانند، این در حالی است که دو سال تمدید طرح به صورت اختیاری و دو سال نیز تمدید طرح ویژه کرونا برای پرستاران مطرح شد، به همین خاطر برخی از پرستاران تمایل داشتند به مدت چهار سال در این طرح ثبت‌نام و مشغول خدمت‌رسانی شدند.»

وی ضمن تایید اخراج پرستاران، آنرا ناشی از بازگشت شرایط به قبل از کرونا دانسته و تمدید طرح را امکان‌پذیر نمی‌داند. این در حالی است که بنا به گفته وی بیمارستان‌ها، نیاز به حضور این پرستاران دارند، اما به دلیل نبود ردیف بودجه، این اخراج صورت می‌گیرد. این مقام وزارت بهداشت نگفت که کمبود پرستاران اخراجی چگونه جبران خواهد شد.

اخراج پرستاران

انتظار پرستاران برای استخدام رسمی

شرایط جانکاه کرونا ۲ سال طول کشید و پرستاران طرحی در حالیکه انتظار داشتند، در تقدیر از تحمل این همه سختی، استخدام رسمی شوند، اما در کمال تعجب، اخراج آنها به بهانه نبود بودجه آغاز شده است.

پیش از این یکی از پرستاران شرکتی به نمایندگی از سایر همکارانش، در این رابطه می‌گوید:

«انتظار داریم با تصویب طرح همگی قرارداد مستقیم و رسمی دولت شویم؛ وزارت بهداشت باید یکی از اولین مجریان این طرح باشد، چون پرستاران در دوران کرونا سختی‌های زیاد متحمل شده‌اند و هنوز هم در حال دست و پنجه نرم کردن با این ویروس منحوس هستند؛ عادلانه نیست که کار یکسان باشد، اما قراردادها و مزایای مزدی از زمین تا آسمان تفاوت داشته باشد.»

پرستـاران غیر رسمی، به عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان نظام سلامت و بهداشت شناخته می‌شوند. آنها با سخت‌ترین شرایط به‌ ویژه در دوران کرونا مواجه بودند. این افراد، طی سالیان گذشته، بارها و بارها برای رسیدن به حقوق حداقلی و امنیت شغلی و تبدیل قراردادهای موقت به رسمی دست به اعتراض زده‌اند. اما تاکنون به هیچ‌ یک از خواسته‌های خود نرسیده‌اند.

۶ شهریور, ۱۴۰۱

کشته و زخمی شدن یک کولبر و یک کاسبکار

یک کولبر به نام آراس محمد‌پور که روز سه‌شنبه اول شهریورماه ۱۴۰۱ بر اثر تیراندازی مستقیم نیروهای هنگ مرزی بشدت زخمی شده بود، جان سپرد. این کولبر جوان در مرز بانه زخمی شده بود و به دلیل شدت جراحات به بیمارستان کوثر سنندج منتقل شده بود، اما تلاش‌های پزشکی مثمر ثمر نبود و وی جان باخت. وی متاهل و پدر ۲ فرزند بود. یکی از کودکان وی هنوز بدنیا نیامده است.

روز شنبه ۵ شهریورماه ۱۴۰۱ بر اثر شلیک نیروهای امنیتی به سمت خودروی یک کاسبکار، وی از ناحیه پا زخمی شد. این کاسبکار که ماجد محمدی مطلق نام دارد در محدوده روستای شرکان از توابع پاوه مورد اصابت نیروهای امنیتی قرار گرفت. وی ۳۰ ساله و ساکن نودشه از توابع شهرستان پاوه می‌باشد. شلیک به سمت این کاسبکار بدون اخطار قبلی صورت گرفت.

شلیک بدون اخطار قبلی به سمت کولبران و کاسبکاران توسط نیروهای امنیتی تاکنون باعث کشته و زخمی شدن شمار زیادی از مردم این مناطق شده است.

کولبر
کاسبکار مجروح ماجد محمدی مطلق

تحت فشار قرار دادن کانال‌های استانی

مقامات امنیتی پس از افزایش قتل کولبران در ناحیه مرزی در هراس از بالا گرفتن اعتراضات مردمی، رسانه‌ها و کانال‌های استانی را تحت فشار قرار داده، تا از درج خبر و اطلاع‌رسانی خودداری کنند.

در ۷ ماه نخست سال میلادی جاری، بیش از ۱۶۰ کولبر و کاسبکار بر اثر شلیک نیروهای امنیتی و یا حوادث مختلف در حین کولبری کشته و زخمی شده‌اند. نیروهای امنیتی به منظور ایجاد جو رعب و وحشت اقدام به شلیک بدون ضابطه به کـولبران می‌کنند. از ابتدای سال ۱۴۰۱ نیروهای امنیتی با تفنگ ساچمه‌ای، کـولبران را در ابعاد وسیع مورد هدف قرار می‌دهند. هدف از این اقدام ضدانسانی از کار انداختن و زخمی کردن شمار بیشتری از آنها است.

دیکتاتوری حاکم مردم این مناطق را بین دو راهی گرسنگی و مرگ مخیر کرده است. کـولبران ترجیح می‌دهند، در حین تلاش برای کسب نان خانواده‌هایشان، جانشان را از دست بدهند. آنها انسان‌های زحمت‌کشی هستند که غم نان دیگران را دارند. همه آنها پدر، همسر، نان‌آور خانواده و… هستند. پایان کشتار کـولبران بیگناه زمانی است که بنیان‌های این نظام فاسد و چپاولگر نابود شده باشد.

اعتراض کارگران شهرداری شوش به اجرا نشدن قانون کار و تحمیل بیگاری

کارگران شهرداری شوش نسبت به اجرا نشدن قانون کار و تحمیل بیگاری توسط کارفرما اعتراض دارند. این کارگران که در قسمت خدماتی و فضای سبز کار می‌کنند از وجود اجباری بودن اضافه کاری و کار شبانه بدون پرداخت کامل دستمزد آن خبر می‌دهند. این در حالی است که طبق قانون کار بابت هر ساعت اضافه کاری ۴۰ درصد مزد بیشتر پرداخت شود.

به گفته کارگران شهرداری شوش، در دروه مدیریت جدید شهرداری از ۲.۵ سال گذشته تاکنون جز حقوق کارگران که با تاخیر سه ماهه پرداخت می‌شود، سقف اضافه و تعطیل کاری به حداقل رسیده است.

کارگران شهرداری شوش

یکی از کارگران شهرداری شوش در رابطه با اشاره به وضعیت بد معیشتی خود و همکارانش می‌گوید:

«با این حال وقتی که شهردار سابق شوش اضافه‌کاری‌ها را به صورت کامل پرداخت می‌کرد بخشی از مخارج زندگی‌مان تامین می‌شد.»

استثمار دو چندان کارگران با ندادن به موقع دستمزد

دیرکرد در پرداخت دستمزد، استثمار دوچندان کارگران است. از یک سو با پرداخت دستمزدهای اندک آنها را استثمار می‌کنند. از سوی دیگر با دیرکرد در پرداخت، ارزش آن کمتر می‌شود. در واقع دستمزدی کمتر از آنچه قرار بوده به کارگران پرداخت می‌شود.

به دلیل وخامت وضعیت اقتصادی و عدم نظارت کامل بر کارفرما، ندادن حقوق به کارگران یک روال عادی شده است. این درحالی است که طبق قانون کارفرما موظف است، حقوق کارگران را بصورت کامل پرداخت کند. اجرا نشدن قوانین نیم‌بند کارگری در این نظام دست باز به کارفرما برای استثمار هرچه بیشتر کارگران می‌دهد.

کارگران در سایه این حاکمیت همه سرمایه‌های خود را از دست داده‌اند. اعتراضات مستمر آنها برای احقاق حقوق‌شان در راستای اعتراضات گسترده مردم بر علیه گرانی است. این اعتراضات بایستی به تغییرات مهم و بنیادین در ساختار حکومت در ایران منجر شود.

۶ شهریور, ۱۴۰۱