فوریه 20
خبرگزاری هرانا – مدیر بازرسی و نظارت بر اصناف خراسان رضوی از پلمب یک فروشگاه لباس زیر زنانه در مشهد به دلیل آنچه “تبلیغات هنجار شکنانه و استفاده از فروشنده مرد” عنوان کرد، خبر داد.
مدیر بازرسی و نظارت بر اصناف خراسان رضوی در این خصوص گفت: یک واحد عرضه پوشاک به دلیل تبلیغات هنجارشکنانه در فضای مجازی و فروش لباس زیر زنانه توسط فروشنده مرد در خیابان هفده شهریور مشهد پلمب شد.
محسن صیادی، فروش لباس زیر زنانه توسط فروشنده مرد را “خلاف مقررات صنفی” عنوان کرد.هرانا ۰۱/۱۲/۱۴۰۲
فوریه 20
خبرگزاری هرانا – حکم اخراج سارا سیاه پور، فعال صنفی معلمان توسط شعبه یکم هیات تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان استان البرز عینا تایید شد. پیشتر خانم سیاه پور توسط هیات بدوی تخلفات آموزش پرورش استان البرز از کار برکنار شده بود.
در این گزارش آمده است: سارا سیاه پور، فعال صنفی معلمان در تاریخ چهارم بهمن ماه توسط شعبه یکم هیات تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان استان البرز از بابت اتهاماتی از جمله “فعالیت صنفی، شرکت در تجمعات معلمان، شرکت و حمایت از اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، استفاده از استیکر بنیاگذار جمهوری اسلامی در فضای مجازی” از کار برکنار شده است.
در شهریور ماه سال جاری، خانم سیاه پور توسط هیات بدوی تخلفات آموزش پرورش استان البرز از کار برکنار شده بود.
سارا سیاه پور، متولد ۱۳۵۸، فرزند کریم، مجرد، فارغ التحصیل در مقطع کارشناسی و دارای شانزده سال سابقه خدمت در وزارت اموزش و پرورش، در تاریخ دوم شهریورماه سال گذشته، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ دوازدهم شهریورماه همان سال، با تودیع وثیقه آزاد شد.
وی پس از مدتی توسط شعبه پانزده دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی از بابت اتهام اجتماع و تبانی به پنج سال حبس و از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به یک سال حبس محکوم شد. وی همچنین به عنوان مجازات تکمیلی به دو سال ممنوعیت خروج از کشور، عضویت در احزاب، دسته جات و گروه های سیاسی و فعالیت در فضای مجازی محکوم شده است.
چندی پیش این حکم توسط دادگاه تجدیدنظر استان تهران تایید و به شعبه یک اجرای احکام زندان اوین ارجاع داده شد. این فعال صنفی معلمان اواخر مردادماه سال جاری جهت اجرای حکم حبس به شعبه یک اجرای احکام دادسرای اوین احضار شد.
اوایل مرداد خانم سیاه پور هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان استان البرز احضار شده بود.هرانا ۰۱/۱۲/۱۴۰۲
فوریه 20
به گزارش خبرنگار ایلنا، در روزهای ابتدایی هفته جاری، پرستاران در استانهای مختلف تجمع اعتراضی ترتیب دادند؛ جواد توکلی، فعال صنفی کادر درمان، در ارتباط با مطالبات این اعتراضات صنفی میگوید: امروز هیچ مقام مسئول و هیچ نهاد و سازمانی را نمیتوانید بیابید که ادعا کند در جریان خواستهها و مطالبات قانونی و بر حق پرستاران نیست. پرستاران تمام راههای رفتنی را پیشتر رفتهاند و تمام گفتنیها را قبل از اینها گفتهاند.
او افزود: مدتها مطالبهگری از نهادهای مسئول و پاسخگو به یک پاسخ رسید: نظام سلامت و در راس آن وزارت بهداشت دچار تعارض منافع و پزشکسالاری محض است که گویا زور هیچ کس به چنین مافیایی نمیرسد. در جایی که علاوه بر حقوق ۲۰ درصدی، تعرفه ی ۴۶ درصدی (جمعا ۶۶ درصد) برای گروهی خاص به تصویب میرسد و گروهی دیگر با داشتن مسئولیت و فشار کاری فراوان، ساعتی ۱۶ تا ۲۰ هزار تومان حقوق و تعرفهی ۱۰۰ تا ۵۰۰ هزار تومانی با انواع قید و شرط دریافت میکنند، میتوان به عمق فاجعهی تبعیض پی برد.
به گفته توکلی، در پرستاری چیزی بنام اضافه کاری به معنای آنچه در ادارات مرسوم است وجود ندارد؛ چراکه اضافه کار پرستاری یعنی انجام شیفت دوم حضوری در همان بیمارستان به جای پرستاری که استخدام نشده است اما با یک حقوق ثابت؛ کار دو پرستار را یک پرستار انجام میدهد اما یک حقوق میگیرد!ایلنا۰۱/۱۲/۱۱۴۰۲
فوریه 20
به گزارش خبرنگار ایلنا، یک روز نیمه ابریِ زمستانی، تهران در جنب و جوشِ ماههای پایان سال است و همچنان آلودهی ذرات دوده در هوا. «از رفتن به بیمارستان میلاد پشیمان شدم، با درد سخت کلیه رفتم و با دردی سختتر برگشتم، کاش نمیرفتم…..». این خلاصهی درد دلهای کارگریست که در یک روز تعطیلِ خود به صرافت این افتاده که از خدمات درمانی رایگان در بزرگترین و مجهزترین مرکز ملکی تامین اجتماعی در کشور، یعنی «بیمارستان میلاد تهران» برای یکبارهم که شده استفاده کند.
کارگری که از چندین ساعت سرپا ایستادن در اورژانس بیمارستان میلاد با وجود درد سنگینِ سنگ کلیه شکایت میکند، معتقد است که باید عطای درمان رایگان را به لقای رنجها و معطلیهایش بخشید: «اگر درمانگاه سر کوچه میرفتم، همین دو تا آمپول مسکن را بعدِ نیم ساعت میگرفتم، تزریق میکردم و به خانه برمیگشتم….»
او مجبور شده از ساعتِ ۵:۳۰ عصر روز پنجشنبه تا ۳ بامداد جمعه سرِ پا و سرگردان در اورژانس بیمارستان میلاد تهران انتظار بکشد تا در نهایت همان دو آمپول مسکن را از پزشک عمومی اورژانس بگیرد و در ساعات گرگ و میشِ صبح جمعه تزریق کند.
بهتر است روایت این مراجعهی طولانی و پر از دردسر را از زبان خود این کارگر بشنویم، روایتی از مراجعه به بزرگترین مرکز درمانی ملکیِ سازمان ثروتمند تامین اجتماعی، سازمانی که از اندوختههای سالیان دراز کارگران شکل گرفته و حالا در ارائه خدمات به خودِ کارگران تا این اندازه امساک میورزد!
«عصر پنجشنبه حدود ساعت ۵:۳۰ به بیمارستان میلاد رسیدم؛ اورژانس بیمارستان در آن عصرِ شلوغ فقط دو تا پزشک عمومی داشت و جمعیت تا بیکران موج میزد؛ من کلیهام به شدت درد داشت و نمیتوانستم سر پا بایستم؛ اول در تریاژ بیمارستان ویزیت اولیه و به اصطلاح طبقه بندی شدم البته طبقهبندی معنایی نداشت چون فقط دو پزشک عمومی در اورژانس حاضر بودند؛ من را به یکی از این پزشکان پاس دادند اما شماره که گرفتم دیدم شمارهام ۲۴۴ است! وای خدا چه قیامتی…..»
در آن روز، برای انواع و اقسام دردهای بیماران در اورژانس بیمارستان میلاد، فقط دو دکتر عمومی در نقش معالج حضور داشتهاند و بیش از دویست نفر از بیمهشدگان سازمان در صفی ایستاده بودند که به نظر میرسید اصلاً جلو نمیرود:
«حدود ساعت ۶ عصر شماره گرفتم؛ جای نشستن نبود تمام مدت سرپا ایستادم و از درد به خود پیچیدم؛ ساعت ۸:۳۰ شب نوبتم شد! دکتر یک ویزیت سرسری کرد و دو سه تا سوال پرسید بعد برایم آزمایش و سونوگرافی نوشت. آزمایش خون را گرفتم و بعد از آن، سراغِ سونوگرافی رفتم….»
اما این تمام ماجرا نبوده؛ هنوز این قصهی کشدار و پرغصه برای کارگری با درد کلیه ادامه دارد:
«رفتم سونوگرافی اورژانس بیمارستان اما هیچ کس نبود! رزیدنت سونوگرافی جیم زده و رفته بود و بیماران را قال گذاشته بود. یک نفر آنجا بود گفت برو فردا ده صبح بیا! گفتم من الان دارم از درد منفجر میشوم چطور بروم فردا صبح بیایم؟ اگر میشد منتظر ماند که دو ساعت و نیم صف نمیماندم تا یک دکتر عمومی من را ویزیت کند. با درد و عصبانیت رفتم حراست بیمارستان و گفتم مگر میشود سونوگرافی اورژانس بیمارستانی مانند میلاد، از ساعت ۷ عصر بیدلیل بسته باشد؟!»
سونوگرافی بدون هیچ دلیلی بسته است و این کارگر بیمار مجبور است راهروهای طولانی بیمارستان و طبقات متعدد آن را برود و برگردد چون از این شرایط ناراحت و عصبانیست و حق اوست که شکایت کند؛ آخر یکبار هم که شده میخواهد از خدمات به اصطلاح رایگانِ دفترچههای بیمه استفاده کند:
«من به حراست گفتم فردا این مساله را گزارش میدهم؛ اینها را که گفتم سوپروایزر اورژانس از دورها پیدایش شد و گفت این موضوع به ما مربوط نیست، من را به بخش رادیولوژی اورژانس بیمارستان پاس دادند و خلاصه کلی پاسکاری شد و یک عالمه توضیحاتِ غیر قابل قبول دادند تا در نهایت حدود ۱۰ شب، منشی سونوگرافی آمد و حدود ساعت ۱۰:۳۰ سروکلهی رزیدنت سونوگرافی در افق پیدا شد.»
این کارگر بالاخره در ساعات پایانی شب سونوگرافی را میگیرد و دوباره در صف همان پزشک عمومی میایستد (صفی بازهم طولانی که برای نشان دادن نتیجهی آزمایشات شکل گرفته) تا بالاخره دکتر عمومی فوقالذکر، دو عدد آمپول مسکن و کمی قرص برایش تجویز میکند؛ داروها پولیست و حدود ۶۰ هزار تومان برای این داروها هزینه میپردازد؛ وقتی از بیمارستان بیرون میآید ساعت از دو و نیمِ نیمهشب گذشته است……
اما دردها فقط جسمی نیست؛ این کارگر از آنچه آنجا دیده، دردهای خودش را فراموش کرده:
«ملت با دردهای مختلف و انواع و اقسام مریضیها، ساعتها تو صف پزشک عمومی ایستاده بودند؛ بچههای کوچک با تهوع و دل درد و گوش درد، آدمهای مسن با کمر درد شدید و عصا در دست، همه چند ساعت معطل بودند تا پزشک عمومی در کمتر از پنج دقیقه ویزیتشان کند! اورژانس اصلاً شبیه اورژانس نبود، شبیه یک درمانگاه شلوغ بود؛ مگر زمانی که مریض با درد شدید به اورژانس مراجعه میکند نباید فوری معاینه و درمان شود؟! اینجا طرف مشکوک به آپاندیس بود و از درد مثل مار به خودش میپیچید اما بازهم ویزیت اورژانسی و فوری در کار نبود، او هم در صف ایستاده بود و درد میکشید…. خلاصه قیامتی بود، یکی میگفت از صبح زود اینجام، یکی میگفت از دیشب اینجام…..»
این کارگر در گرگ و میش صبحِ جمعه به خانه برمیگردد اما همینکه تاثیر آمپولهای مسکن میرود، فردا دمِ ظهر دردها با قدرت بیشتر ظاهر میشوند؛ در واقع هیچ «درمانی» صورت نگرفته! و اینهم از «درمان رایگان» در بزرگترین، مجهزترین و معتبرترین بیمارستان ملکیِ تامین اجتماعیِ در کشور….ایلنا۰۱/۱۲/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرنگار ایلنا، بخش قابل توجهی از نیروهای نفت کشور، «ارکان ثالثیها» هستند؛ از قضا نسبتِ تعدادِ آنها به رسمیها و قراردادی ها، دو به یک و یا حتی بیشتر است. در واقع باید گفت چاههای پرسود نفت و فلرهای سربه فلک کشیدهی گاز را کارگرانی میگردانند که از کمترین امنیت شغلی محروماند و دستمزدشان کمتر از استحقاقشان است.
اسامی و عنوانها متفاوت است؛ «ارکان ثالثی»، «پیمانکاری» و یا «شرکتی» اما ماهیت و محتوا مشترک است: روزی ده تا دوازده ساعت روی سکوهای نفتی یا در محوطهی پالایشگاههای گازی کار کردن و عرق ریختن اما دریافت دستمزدی که از نصف حقوق نیروهای رسمی نفت کمتر است. در پایان هر سال هم مناقصات سودآور جدید با ارقام نجومی برگزار میشود و پیمانکاران بنا به ملاحظات و منافعِ گروهی خاص تغییر میکنند، اما در این میان، کارگران شرکتی در حاشیه قرار دارند: تعدیل میشوند، بلک لیست میشوند یا از قطار ترفیع و بهبود جایگاه شغلی جا میمانند.
مطالبهها و کنشگریها
سالهاست که کارگران ارکان ثالثی نفت به این شرایط ناعادلانه و نابرابر معترضند؛ آنها میگویند «کار سخت برعهدهی ماست اما منافع در جیب دیگران است….» این کارگران در بهمنماه دوبار –یکبار هفدهم و بار دیگر بیست و هشتم- به تهران آمدند و اعتراض صنفی ترتیب دادند بار اول مقابل وزارت نفت و وقتی گوش شنوایی در کار نبود، بار دوم مقابل نهاد ریاست جمهوری.
این کارگران قبل از این هم کنشهای صنفی ترتیب داده بودند، کمپین ۲۰-۱۰ در سال ۱۴۰۰ که کارگران استانهای مختلف کشور به آن پیوستند، یکی از دنبالهدارترین و گستردهترینِ این کنشها بود. با این حال تا امروز اوضاع تغییری نکرده است؛ پیمانکاران محکم سر جای خود ایستادهاند و تبعیض میان رسمیها و شرکتیها در بالاترین سطح جریان دارد؛ این تبعیض نه فقط در دستمزد و شرایط کار، بلکه در مزایایی مثل وام قرضالحسنه و بُنکارت نیز مشهود است.
«احساسمان این است که شهروند درجه دو یا درجه سه هستیم؛ یک نوع آپارتاید سنگین در صنعت نفت حاکم است….» یک کارگر شرکتی که ۲۸ بهمن از جنوب نفتی به تهران آمده تاکید میکند که «معادلات را جوری چیدهاند که کارگران متخصص، باسواد و ماهرِ پیمانکاری، راهی برای برونرفت از این شرایط نداشته باشند».
خواستهها و دغدغهها
مطالبات کارگرانِ ارکان ثالثی نفت و گاز چیست؛ کارگران چقدر به آینده امیدوارند و چگونه این اوضاع میتواند به نفع لایههای زحمتکش کارگران نفت تغییر کند؛ میرمهران ربانی، فعال صنفی نیروهای ارکان ثالث نفت، در پاسخ به این سوالات به ایلنا میگوید: ما در بهمنماه، دوبار در تهران تجمع اعتراضی برگزار کردیم؛ اصلیترین مطالبهی ما «حذف پیمانکار نیروی انسانی» است؛ رئیس جمهور در روز کارگرِ دو سال متوالی (۱۴۰۱ و ۱۴۰۲) وعده داده بود که باید پیمانکاران بروند؛ مطالبهی ما تحققِ همین وعدههای دولت است، انتظار بیشتری نداریم.
ربانی اضافه میکند: وقتی رئیس جمهور یک وعدهی مشخص را در دو سال متوالی تکرار میکند، مخالفت رئیس سازمان امور استخدامی کشور به عنوان معاون رئیس جمهور دیگر چه معنایی دارد؟ از یک طرف رئیس جمهور میگوید بایستی پیمانکاران بروند، از طرف دیگر معاون رئیس جمهور مخالفت میکند؛ این یک تناقض آشکار است.
مطالبهی حذف پیمانکار، در سطح کلان مطرح است و مخاطب آن نیز لایههای فرادستِ تصمیمگیر در دولت است؛ تا پیمانکاران باشند، در برهمان پاشنهی سابق خواهد چرخید؛ اما در سطحی فروتر، کارگران ارکان ثالث، یکسری مطالبات خاص دارند که خطاب به وزارت نفت طرح میشود. ربانی در مورد این خواستهها میگوید: ما هفدهم تیرماه، مقابل وزارت نفت رفتیم و خواستههای خود را طرح کردیم؛ یکی بحث اصلاح طرح طبقهبندی مشاغل است؛ طرح طبقهبندی فعلی برای نیروهای ارکان ثالث ایراداتی دارد؛ مهمترین ایراد این است که آرای اخیر دیوان عدالت اداری مثل رای ۳۱۸۸ که تاکید دارد اضافهکاری و جمعهکاری باید براساس کل حقوق کارگران حساب شود نه فقط مزد پایه، در طرح وزارت نفت به رسمیت شناخته نمیشود.
به گفته وی، پایبندی به ماده ۳۸ قانون کار که بر «مزد برابر در شرایط کار برابر» تاکید دارد، یکی دیگر از مطالبات نیروهای شرکتی از وزارت نفت است؛ این قانونیست که در وزارت نفت زیر پا گذاشته شده و بایستی طرح طبقهبندی بر این مبنا اصلاح شود.
این فعال صنفی کارگران شرکتی نفت با بیان اینکه «هفت ماه پیش وزارت نفت وعده داد که طرح طبقهبندی برمبنای عدالت و قانون اصلاح میشود اما خبری از تحقق این وعده نشد» اضافه کرد: مساله بعدی، «بُنکارت» است که بخشنامهی دولت است منتها وزارت نفت اعلام کرد به رسمیها و قراردادیها مبلغی که دولت گفته میپردازیم ولی برای ارکان ثالثیها نه! نصیب ما، یک مبلغ بسیار ناچیز است، در حالیکه بُنکارت، یک مولفه عام است و باید به همه یکسان پرداخت شود؛ مساله بعدی این است که ارکان ثالثیها حق استفاده از خدمات و امکانات رفاهی وزارت نفت را ندارند؛ ما نه تنها امکان استفاده نداریم، بلکه برخلاف وعدههای پیشین، مبلغ ریالیِ رفاهیات ممنوعه! را به کارگران ارکان ثالث نفت و گاز پرداخت نکردهاند.
در انتظار عمل به وعدهها
از تجمعات چه نتیجهای گرفتید؛ ربانی در پاسخ گفت: ۲۸ بهمن، در نهاد ریاست جمهوری با رئیس بازرسی وزارت نفت و چند نفر از مسئولان نیروی انسانی این وزارتخانه صحبت کردیم؛ ما دغدغههای خود را مطرح کردیم و قرار گذاشتند وزارت نفت یک زمانبندی برای اجرای این موارد مشخص کند؛ امیدواریم مثل قبل نباشد، الان هفت ماه است در انتظار تحقق وعدههای قبلی آقایان هستیم…
سالها مطالبهگری تا امروز نتیجه ملموسی نداشته و جز مشتی وعده پادرهوا، چیزی دست کارگران ارکان ثالث نفت و گاز را نگرفته است؛ ۲۸ بهمن، کارگران ارکان ثالث نفت و گاز، مقابل وزارت نفت یک پلاکارد در دست داشتند که روی آن با خط برجسته حک شده بود «عدالت» و در توضیح این عدالت، پاداشهای پرداختی وزارت نفت به رسمیها، سوژهی انتقاد قرار گرفته بود: «اولویت پرداخت پاداش ۱۰ میلیون تومانی، کارگران پیمانکاری هستند به دلیل اینکه سنگینترین وظیفه را در فصل سرما جهت پایداری گاز داشتند؛ چرا نباید پاداش دریافت کنند؟».
ایلنا۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کولبرنیوز، شامگاه یکشنبه بیست و نهم بهمن ۱۴۰۲، دو کولبر در منطقه مرزی هنگژال بانه، بر اثر تیراندازی نیروهای نظامی زخمی شدند.
هویت آنان “جلال رحمانی، اهل بوکان و آکو (نام خانوادگی نامشخص)” گزارش شده است.
طبق این گزارش، شش تن از نیروهای نظامی بە فرماندهی یک مامور بە نام کریمی، در نوار مرزی بانە این دو کولبر را دستگیر کردەاند و پس از ضرب و شتم، بە آنها دستور ترک منطقە را میدهند. اما وقتی دو کولبر در حال ترک کردن محل بودند، ماموران از پشت بە آنها شلیک میکنند.
در بخشی از گزارش سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در سال ۲۰۲۳؛ به شهروندانی که توسط ارگانهای نظامی کشته و یا زخمی شدهاند پرداخته شده است.
به غیر خسارت های مادی، قتل حیوانات بارکش و حوادث روی داده از جمله سرمازدگی و بهمن، در این گزارش قتل ۲۰ کولبر (باربر مرزی) و زخمی شدن ۲۲۸ تن آنان توسط نیروهای مرزبانی و انتظامی ثبت شده است.
لازم به ذکر است که ۹ کولبر دیگر نیز به واسطه شرایط اقلیمی و جغرافیایی مانند سرمازدگی و سقوط از ارتفاع دچار حادثه شدند که از این تعداد ۳ کولبر زخمی شدند و ۶ کولبر جان باختند.هرانا ۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرنگار ایلنا، به دنبال واژگونی یک دستگاه وانتبار حامل ۱۷ کارگر معدن کرومیت «گدار سبز گوشک» در محور جاده بافت در استان کرمان، ۱۳ کارگر مصدوم و به بیمارستان منتقل شدند.
از قرار معلوم؛ حادثه روز گذشته (۲۹ بهمن ماه) رخ داده و مصدومان این حادثه از کارگران معدن کرومیت روستای گدارسبز منطقه گوشک شهرستان بافت بودند که به بیمارستان شهرستان بافت منتقل شدهاند.
منابع کارگری میگویند: جابجایی کارگران به ویژه کارگران معدن علاوه بر غیر قانونی بودن، خطرات زیادی به همراه دارد و کارفرماها باید برای جابجایی کارگران از مینی بوس و یا اتوبوسهای مجهز و ایمن استفاده کنند تا شاهد وقوع حوادث تلخ برای کارگران نباشیم.ایلنا۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از تسنیم، سخنگوی هیات منصفه دادگاه های سیاسی و مطبوعاتی از رسیدگی به پرونده روزنامه شرق خبر داد.
اکبر نصراللهی با بیان اینکه “این پرونده با گزارش پلیس اطلاعات فرماندهی انتظامی تهران بزرگ علیه این روزنامه تشکیل شده است”، گفت: روزنامه شرق در تاریخ شانزدهم آذرماه ۱۴۰۲ با تیتر چه کسی به جای زنانی که بلیت دارند وارد ورزشگاه شدند با قلم مریم شکرانی نوشته است که مأمورین به سمت زنان گاز اشکآور زدند و آنان را ضرب و شتم کردند.
وی افزود: شرق ننوشته است مأمورین پلیس گاز اشک آور زده است آنچه که در گزارش پلیس آمده است با آنچه شرق نوشته است متفاوت است. برخی از اعضای هیئت منصفه در مباحث خود گفتند انصاف نیست بدون اینکه شاکی جوابیه به روزنامه بفرستد پرونده به دادگاه ارسال شود؛ این موضوع با روح قانون مطبوعات انطباق ندارد. معتقدم فراجا قانون را رعایت نکرده است اول باید جواب میدادند و بعد اگر حل و فصل نشد شکایت میکردند. همچنین گفته شد شرق نقل و قول کرده است، ضمن اینکه واژه مأموران به فراجا محدود نیست بلکه حراست استادیوم را هم دربر میگیرد.
سخنگوی هیئت منصفه دادگاه های سیاسی و مطبوعاتی تصریح کرد: هیئت منصفه دادگاههای سیاسی و مطبوعاتی با اکثریت آراء مدیر مسئول روزنامه شرق را به اتهام نشر اکاذیب و مطالب خلاف واقع مجرم شناختند و با ۶ رای از ۱۱ نفر حاضران هیئت منصفه، مدیر مسئول روزنامه شرق را مستحق تخفیف دانسته اند.
نصراللهی در پایان گفت: رای دادگاه در مورد پرونده اتهامهای مدیر مسئول روزنامه شرق که به ریاست قاضی کریمی در شعبه نهم دادگاه کیفری یک برگزار شد، متعاقباً صادر خواهد شد.
پیشتر مدیر مسئول روزنامه شرق در خصوص پرونده های دیگر در دادگاه جرائم سیاسی و مطبوعاتی مجرم شناخته شده بود.هرانا ۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرنگار ایلنا، از حدود ۱۱۸ کارگری که از ۱۹ آذر ماه سال جاری به دلیل آتشسوزی در پالایشگاه هیدروکرین سبک واقع در منطقه ویژه اقتصادی بیرجند بیکار شده بودند، حدود ۵۶ کارگر تاکنون به کار بازگردانده شدهاند.
یکی از کارگران در تشریح مشکلات خود و همکارانش گفت: در اثر آتش سوزی ۱۸ مخزن مینی پالایشگاه هیدروکربن بیرجند و خسارت وارده همه ۱۱۸ کارگر این واحد تولیدی بیکار شدند که اخیرا ۵۶ نفر از آنها در بخش نگهبانی وحراست کارخانه به کار گرفته شدهاند.
او با اشاره به اینکه از ۷۷ کارگر متقاضی بیمه بیکاری حدود ۵۰ کارگر از مقرری بیمه بیکاری استفاده میکنند، افزود: هرچند آتشسوزی خسارت سنگینی به پالایشگاه وارد کرد اما امیدمان به حمایت مسئولان است تا خسارتها هرچه سریعتر جبران شود.ایلنا۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پرونده آتفه چهارمحالیان با حکم دادگاه مختومه شد.
آتفه چهارمحالیان، در مهر ماه ۱۴۰۱، در جریات اعتراضات سراسری بازداشت و در آذر همان سال با تودیع وثیقه از زندان اوین آزاد شد.
این شاعر و فعال حوزه کودکان اواخر سال گذشته توسط شعبه بیست و شش دادگاه انقلاب تهران در خصوص اتهام “نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی” به دو سال حبس و پرداخت پانزده میلیون تومان جزای نقدی در حق صندوق دولت و از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی” به تحمل هشت ماه حبس و ضبط گوشی همراه کشف شده به نفع دولت محکوم شد. براساس دادنامه صادره، حکم حبس خانم چهارمهالیان به مدت پنج سال به حالت تعلیق درآمده بود.
محکومیت دو سال و هشت ماه حبس تعلیقی وی چندی پیش توسط شعبه سی و شش دادگاه تجدیدنظر استان تهران به حبس تعزیری تغییر کرده بود.
این شهروند همچنین از باب مجازات تکمیلی به ممنوعیت خروج از کشور، منع حق داشتن تلفن هوشمند، ممنوعیت استفاده از شبکههای اجتماعی، ممنوعیت عضویت در احزاب، گروهها و دستهجات سیاسی یا اجتماعی و نگارش پژوهشنامهای هفتاد صفحهای با موضوع “امنیت جسمی و فکری و آسیبرسانی به آرامش مردم و فساد و جنایات رژیم پهلوی” محکوم شده بود.
فوریه 19
به گزارش خبرنگار ایلنا، شماری از بازنشستگان مخابرات ایران، صبح امروز، دوشنبه ۳۰ بهمن ماه، در برخی از استانها تجمع کردند.
بازنشستگان در این تجمع که در استانهای هرمزگان، لرستان، اردبیل، آذربایجان غربی، کردستان، تهران، کرمانشاه، خوزستان و مرکزی انجام شد، خواستار رسیدگی به مطالباتِ چند سالهشان بودند.
عدم اجرای بدون تنازل آیین نامه رفاهی ۸۹/۲۴، فریز مطالبات، عدم تسویه پاداش پایان خدمت بازنشستگان و افزایش سهم کسورات بیمه تکمیلی درمان از ۲۰درصد به ۵۰درصد از جمله موضوعاتِ مورد اعتراض این بازنشستگان است.ایلنا۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرنگار ایلنا، زمانی که کارگر موردنظر در حال انجام کار در شهرک صنعتی دولت آباد برخوار استان اصفهان بود، بر اثر انفجاز سیلندر گاز مایع، از ناحیه دو پا قطع عضو میشود.
بر اساس این گزارش، کارگر حادثه دیده هم اکنون در بیمارستان غرضی اصفهان بستری است و علت حادثه انفجار هم در دست بررسی است.ایلنا۳۰/۱۱/۱۵۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز پنجشنبه بیست و ششم بهمن ۱۴۰۲، محکومیت حبس سلطانعلی عابدی، روزنامه نگار به رای باز تبدیل شد.
این روزنامه نگار دوران محکومیت خود را در پی صدور رای باز، در خارج از زندان زاهدان سپری میکند. او باید هر روز صبح خود را به مقام های زندان زاهدان معرفی کند و در طول ساعات اداری موظف به انجام کارهای خدماتی است.
پرونده دیگری نیز علیه آقای عابدی و پایگاه خبری «دیار عیار» در شعبه یک بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب زاهدان گشوده شده است. این پرونده در پی شکایت بنیاد شهید علیه این روزنامهنگار که سردبیر پایگاه خبری دیار عیار است، تشکیل شده است.
آقای عابدی پیشتر توسط شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر زاهدان از بابت اتهام نشر اکاذیب و افترا، به یک سال حبس محکوم شده بود.
وی روز دوشنبه سیزدهم آذرماه امسال پس از مراجعه به شعبه سوم اجرای احکام کیفری زاهدان بازداشت و جهت اجرای حکم حبس خود، به زندان این شهر منتقل شد.هرانا ۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
به گزارش خبرنگار ایلنا، صبح امروز دوشنبه (۳۰ بهمن ماه) در نتیجه خروج قطار خط ۲ قطار شهری تهران در محدوده ریلی پایانه صادقیه، یک کارگر راهبر قطار دچار مصدومیت شد.
از قرار معلوم ؛ قطار بدون مسافر در خط دو قطار شهری تهران در انتهای خط صادقیه در حال تست بوده است که در نتیجه وقوع حادثه یک راهبر مصدوم و به مراکز در مانی منتقل میشود.
گفته میشود علت وقوع حادثه توسط کمیسیون سوانح شرکت بهرهبرداری مترو در حال برسی است.ایلنا۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 19
خبرگزاری هرانا – امروز دوشنبه سی ام بهمن ماه، گروهی از مالباختگان شرکت آمیتیس در مقابل ساختمان دادگاه قدوسی تهران، شماری از کارکنان شرکت بهره برداری مترو در مقابل ساختمان شرکت بهره برداری راه آهن شهری تهران و حومه، گروهی از کارگران شرکت لیدوم آذرستان رژون صنعت شهرستان جاسک در محوطه این شرکت و جمعی از بازنشستگان مخابرات در مقابل ساختمان های این شرکت در شهرهای قروه، بروجرد، ساری، سقز، ارومیه، مریوان، خرم آباد، بندرعباس، تهران، کرمانشاه، رشت، اردبیل، سنندج، تبریز، اهواز و اراک با برگزاری تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.
تجمع این مالباختگان در اعتراض به بلاتکلیفی و عدم رسیدگی به پرونده این شرکت در طی چهار سال گذشته صورت گرفته است.
به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز دوشنبه سی ام بهمن ۱۴۰۲، شماری از بازنشستگان مخابرات در شهرهای مختلف دست به تجمع زدند.
این تجمعات در مقابل ساختمان های این شرکت در قروه، بروجرد، ساری، سقز، ارومیه، مریوان، خرم آباد، بندرعباس، تهران، کرمانشاه، رشت، اردبیل، سنندج، تبریز، اهواز و اراک برگزار شد.
بر اساس این گزارش، بازنشستگان معترض با سردادن شعارهایی اعتراضی از جمله “اتحاد اتحاد علیه ظلم و فساد” و “اجرای آیین نامه حق مسلم ماست” خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.
اجرای کامل آئین نامه پرسنلی و استخدامی سال ۸۹، پرداخت معوقه ۶ ماهه دوم همسان سازی سال ۱۳۹۹ و پرداخت هزینه های درمانی و بیمه تکمیلی از جمله مطالبات این بازنشستگان میباشد.
به گزارش امتداد، امروز دوشنبه سی ام بهمن ۱۴۰۲، جمعی از کارکنان شرکت بهره برداری مترو، در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان در مقابل ساختمان شرکت بهره برداری راه آهن شهری تهران و حومه، دست به تجمع زدند.
به گزارش حال وش، امروز دوشنبه سی ام بهمن ۱۴۰۲، جمعی از کارگران شرکت لیدوم آذرستان رژون صنعت در شهرستان جاسک، در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان در محوطه این شرکت، دست به تجمع زدند.
بر اساس این گزارش، تجمع این کارگران در اعتراض به عدم پرداخت معوقات مزدی سه ماهه خود توسط کارفرما صورت گرفته است.
در این گزارش و به گفته یکی از کارگران آمده است، بالغ بر ۵۰۰ نیروی شرکت به مدت سه ماه است که هیچ گونه حقوقی دریافت نکرده اند. علیرغم اعتراض کارگران و مشکلات معیشتی آنها همچنان هیچگونه اقدای توسط مسئولین شرکت صورت نگرفته است.هرانا ۳۰/۱۱/۱۴۰۲
فوریه 18
خبرگزاری هرانا – امروز یکشنبه بیست و نهم بهمن ماه، شماری از نیروهای ارکان ثالث شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران در محوطه کار خود، گروهی از کارگران خدماتی شهرداری ایلام در مقابل ساختمان استانداری، جمعی از بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای شوش، کرمانشاه و اهواز و همچنین گروهی از بازنشستگان صنایع فولاد در مقابل ساختمان صندوق بازنشستگی فولاد در اهواز، با برگزاری تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شماری از نیروهای ارکان ثالث شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران دست به تجمع زدند.
بر اساس گزارشاتی که به دست هرانا رسیده است، معترضان حوالی ساعت ۹ صبح امروز یکشنبه بیست و نهم بهمن ماه، با برگزاری تجمع اعتراضی در مقابل اداره مرکزی این شرکت واقع در محدوده محل کار خود، خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.
به گزارش ایلنا، امروز یکشنبه بیست و نهم بهمن ۱۴۰۲، گروهی از کارگران خدماتی شهرداری ایلام با تجمع مقابل ساختمان استانداری این شهر، از مسئولان خواستار رفع مشکلات و پرداخت حقوق خود شدند.
یکی از کارگران در این زمینه اظهار کرد: تقریباً ۴ ماه است که مطالبات مزدی کارگران پرداخت نشده و بدهیهای کارگران شهرداری ایلام روز به روز افزایش مییابد. در عین حال، هنوز راهحل مناسبی از سوی مسئولان شهری برای پرداخت مزایای پایان سال مشاهده نمیکنیم.
وی افزود: در طول ماههای گذشته به چند نهاد دولتی و غیردولتی مراجعه کردیم تا مطالبات صنفی خود را پیگیری کنیم، اما هنوز هیچ اقدامی انجام نشده است.
به گزارش شورای بازنشستگان ایران، امروز یکشنبه بیست و نهم بهمن ۱۴۰۲، گروهی از بازنشستگان تامین اجتماعی با تجمع در مقابل سازمان تامین اجتماعی شوش، کانون بازنشستگان تامین اجتماعی کرمانشاه و سازمان تامین اجتماعی خوزستان واقع در اهواز خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.
بازنشستگان با انتقاد از وضع بحرانی معیشت، از شورای عالی کار درخواست دارند که حداقل مزد و مستمری را بر اساس خط فقر و نرخ تورم واقعی افزایش دهد. آنها تاکید دارند که لازم است واقعیسازی مستمریها صورت گیرد و از خدمات رفاهی مکفی برخوردار شوند.
به گزارش شورای بازنشستگان ایران، امروز یکشنبه بیست و نهم بهمن ماه، جمعی از بازنشستگان صنایع فولاد در مقابل ساختمان صندوق بازنشستگی فولاد خوزستان واقع در اهواز تجمع کردند.
این افراد خواستار “اجرای بند یک صورتجلسه ۱۵ مهر ماه هیات مدیره، اجرای طرح تکمیلی همسان سازی، دریافت مطالبات معوقه، تضمین اجرای تعهدات درمانی مطابق با آییننامه فولاد و اجرای آیین نامه و قوانین خاص فولادی و احیای جایگاه آن و افزایش حقوق سال ۱۴۰۲ خود بر اساس نرخ تورم” هستند.
