مرگ دو سیم‌بان اداره برق اصفهان و بوشهر بر اثر حادثه کار

طی دو روز گذشته، دو سیم‌بان اداره برق اصفهان و بوشهر بر اثر دو حادثه کار جداگانه کشته شدند.

به گزارش ایلنا، روز گذشته (دوم تیر ماه) سیم‌بان تعمیرات اداره برق اصفهان به نام «شهاب هاشم زاده» چهار روز پس از سقوط از ارتفاع تیرک برق در بیمارستان امین اصفهان جانش را از دست داد.

همکاران وی می‌گویند: این حادثه در خیابان ابوذر خوراسگان اصفهان زمانی اتفاق افتاد که شهاب هاشم زاده حین بالا رفتن از تیر فشار ضعیف ناگهان بر اثر شکسته شدن ناگهانی آن سقوط می‌کند.

یکم تیر ماه، سیدعلی موسوی، سیم‌بان جوان بخش تعمیرات شهرستان «کنگان» و «عسلویه» در استان بوشهر که، به علت شوک الکتریکی و سقوط از تیرق برق دچار حادثه شد و جان باخت.

همکاران وی می‌گویند: سیدعلی موسوی، از سیم‌بانان شبکه تکمداره پرچمی، برای نصب جمپر برق‌گیر رفته بود که ناگهان بر اثر برخورد ته سیم کلمپ انتهایی به سینه ایشان، یک لحظه آرنجش به کراس آرام تماس پیدا می‌کند که درجا جان خود را از دست می‌دهد.

مرگ یک کارگر مراغه‌ای بر اثر سقوط از داربست

یک کارگر ساختمانی در شهر مراغه به دلیل سقوط از ارتفاع داربست، جان خود را از دست داد.

به گزارش ایلنا، سرهنگ «توحید فارسی» در مورد جزئیات حادثه اظهار داشت: این حادثه در شهر مراغه استان آذربایجان شرقی برای یک کارگر ساختمانی رخ داد که حین کار بر روی داربست‌های فلزی از ارتفاع سقوط کرده و دچار حادثه شد.

به گفته فرمانده انتظامی شهرستان مراغه؛ امدادگران با حضور در محل حادثه کارگر حادثه دیده را سریعا به بیمارستان اعزام کردند اما وی به دلیل شدت جراحات وارده جان خود را از دست داد.

پنج کارگر مس سرچشمه کشته و زخمی شدند

در دو حادثه جداگانه شغلی، پنج کارگر حین انجام کار در شهر سرچشمه رفسنجان کشته و زخمی شدند.

به گزارش ایلنا، در حادثه اول که ظهر روز گذشته (ششم تیرماه) در یکی از شرکت‌های تولیدی سولفات سدیم در سرچشمه رفسنجان رخ داد، چهار کارگر بر اثر آتش‌سوزی دچار جراحت  شدند.

هدایتی مدیر شرکت هامون با تایید این خبر گفته است؛ علت آتش‌سوزی بر اثر جرقه ناشی از افتادن یک قطعه آهن بر روی ماده گوگرد بوده است.

اما در حادثه دیگری که روز شنبه هفته جاری رخ داده است؛ یک کارگر ۳۴ساله حین انجام کار بر اثر ریزش کانال در مجتمع مس سرچشمه رفسنجان جان خود را از دست داد.

از قرار معلوم علت وقوع هر دو حادثه از سوی عوامل قضایی در دست پیگیری است.

نمی‌دانستند در اتوبوسِ مرگ به‌جای کارگرانِ سیمان «خبرنگاران» سوارند!/ اگر کارگران می‌مردند کسی ناراحت نمی‌شد!

اینهمه حادثه در مسیر حمل و نقل کارگران رخ داده و بازهم فرمانده پلیس راهِ کشور، بررسی نکردن اتوبوس حامل کارگران را یک رویه‌ی عادی می‌داند و می‌گوید نمی‌دانستیم سرنشینان «کارگر» نیستند وگرنه بیشتر حواس‌مان را جمع می‌کردیم!

به گزارش خبرنگار ایلنا، ارابه مرگ بگوییم، کم است؛ مرگ در اثر له شدن زیر چرخ‌های بی‌کفایتی مسئولین و سهل‌انگاری کاربدستان بگوییم، بازهم کم است؛ هرچه بگوییم کم است و نمی‌تواند درد جانسوز دو خانواده‌ای را بیان کند که جان‌های عزیز فرزندانِ روشن‌نگر و خبرنگارشان در مسیر تهیه‌ی گزارش از دریاچه ارومیه، از دست رفت!

مرگ این دو خبرنگار بسیار جوان، مهشاد کریمی و ریحانه یاسینی که هنوز سی سالگیِ زندگی را به چشم ندیده بودند و یکی لباس عروسش به رخت‌آویز منتظر بود تا بازگردد و دیگری دنیایی از امید و شور را در کوله‌بار جوانی به همراه داشت، به غایت دردناک بود؛ آن‌چنان دردناک که هیچ جمله‌ای یا عبارتی نمی‌تواند عمق این درد را به تصویر بکشد؛ هم حادثه دردناک بود و هم آنچه در پی حادثه پیشامد کرد؛ به قول همراهان این سفر مرگ، خبرنگارانی که با چشم‌های گریان، جنازه دو همکارِ جوان را تا رسیدن به منزل ابدی همراهی کردند «نه عذرخواهی درست و حسابی در کار بود و نه استعفا!» آیا هرجای دیگری از جهان اگر چنین حادثه‌ای برای جوانان پرشورِ در حال خدمت به وطن پیش می‌آمد، مسئولان امر یعنی آن‌هایی که زمام مسئولیت را در دست دارند و بر کرسی‌های ریاست، بی‌خیال تکیه داده‌اند، از سر شرم استعفا نمی‌کردند؟!

اما «اینجا» نه عذرخواهی درست حسابی کردند و نه استعفا؛ به جایش چیزهایی در مقام عذر و بهانه گفتند که شد عذرِ بدتر از گناه؛ عذری هزار برابر بدتر از خودِ گناه!

عذرِ هزار برابر بدتر از گناه:

نمی‌دانستیم کارگران نیستند!

سوم تیرماه، یک روز بعد از این حادثه‌ی به غایت دردناک،  فرمانده پلیس راه کشور در تشریح تخلفات رخ داده در حادثه اتوبوس خبرنگاران، ضمن رد این گفته که راننده از مسیر فرعی برای دور زدن پلیس راه تردد کرده، اظهار کرد: «اصلا این طور نبوده این اتوبوس از مسیر اصلی تردد کرده و متعلق به کارخانه سیمان و جابه‌جایی کارگران آن بوده و سال‌ها نیز از همین مسیر رفت و آمد کرده است. در روز حادثه نیز راننده به پلیس راه رفته و اعلام کرده که در حال حمل کارگران سیمان است و با توجه به این‌که سال‌ها همین روند وجود داشته پلیس نیز آن را تایید کرده است.»

هادی امیدوار با اشاره به اینکه «به نظر می‌رسد مسئول محلی نیز به دلیل آن که احتمالا اتوبوس رایگان بوده، از اتوبوس کارخانه سیمان» استفاده کرده‌اند، گفت: «مسئول محلی باید به پلیس راه و راهداری اطلاع دهد که مسافران اتوبوس چه کسانی هستند و اگر این موضوع را به ما اطلاع داده بودند، حتما نسبت به انتخاب اتوبوس و همچنین قرار دادن یک تیم اسکورت برای این اتوبوس اقدام می‌کردیم.»

رمزگشایی از کلیدواژه‌های این بخش از اظهارات یک مقام رسمی یعنی فرمانده‌ی پلیس راه کشور، نشان‌دهنده‌ی همان عذرِ هزار بار بدتر از گناه است! چون در روز حادثه، راننده‌ی اتوبوس مربوطه به پلیس راه گفته که در حال حمل کارگران سیمان است، پس ظاهراً هیچ موردی نبوده و نیاز به وارسی دقیق سلامتِ اتوبوس احساس نشده و پلیس حرکت این اتوبوس معیوب را تایید کرده است! فقط چون نمی‌دانسته که مسافران عوض شده‌اند! پس اگر طبق قاعده همیشگی، اتوبوس فوق‌الذکر مشغول نقل و انتقال کارگران سیمان می‌بود، نیازی به چک و بررسی بیشتر و رویت اسناد کیفی اتوبوس از جمله معاینه فنی نبوده چون جان کارگران سیمان هیچ ارزشی ندارد و جالب است که برای کارگران سیمان، از واژه‌ی اشتباه و توهین آمیزِ «حمل» استفاده شده گویا منظور خود سیمان است نه کارگران کارخانه سیمان! از آن بدتر اینکه ادعا کرده‌اند اگر می‌دانستند مسافران «کارگر» نیستند، در انتخابِ اتوبوس بیشتر دقت می‌کردند!

این اظهارات یک مقام رسمی که به جای تشریح دلایل واقعی و عذرخواهی -حداقل از جانب نهادی که زیرمجموعه‌ی ایشان است و مسئول کنترل کیفی اتوبوس بوده- به صراحت اذعان می‌کند که این اتوبوس معیوب همیشه کارگران سیمان را جابجا می‌کرده و نیروهای پلیس چون به غلط پنداشته‌اند در آن روز هم مشغول جابجا کردن همان مسافران همیشگی است پس ایرادی متوجه ناظران تردد جاده‌ای یعنی نیروهای پلیس راه نیست، کارگران و بازنشستگان را به شدت ناراحت و از آن فراتر عصبانی کرده است.

یک کارگر پیمانکاری عسلویه که او نیز به همراه همکارانش هر روز مسیر کمپ استراحت و کارگاه را با مینی‌بوس‌ها و اتوبوس‌های نه چندان باکیفیت و پرخطر تردد می‌کند، ضمنِ ارسال این بخش از گفته‌های فرمانده‌ی پلیس راه کشور به همراه چندین استیکر نشان‌دهنده‌ی ناراحتی و درد، می‌گوید: «یعنی جانِ ما کارگران برای آقایان مسئول هیچ ارزشی ندارد؛ یعنی اگر می‌دانستند «آن روز» کارگران سیمان در اتوبوس نیستند، بیشتر چک و وارسی می‌کردند و اتوبوس مناسب‌تری به جاده می‌انداختند؟! وای بر ما! به راستی وای بر ما کارگرانِ زحمتکش!»

جان عزیز کارگران، قربانی فقدان ایمنی و بی‌کفایتی مسئولان/ فقط چند نمونه!

از این دست واکنش‌های توام با ناراحتی و درد، در همین یکی دو روز اخیر، بسیار به دست ما رسیده است؛ نیاز به یادآوری نیست که خبرنگاران متوفی نیز از جنس همین کارگران هستند که عموماً با حداقل دستمزد یا کمی بیشتر از آن، روزانه یا بهتر است بگوییم «شبانه‌روزانه» به خدمتگزاری و اطلاع‌رسانی مشغولند؛ و بازهم نیاز به یادآوری نیست که این اولین بار نیست که «کارگران» در مسیر رفت و آمد به محل کار و در مسیر تردد برای خدمت، به دلیل نقص فنی اتوبوس یا وسیله‌ی حمل و نقل، دچار حادثه می‌شوند و جان خود را از دست می‌دهند! فقط چند نمونه کوتاه از حوادث منجر به تصادف در حین کار یا در مسیر رسیدن به محل کار:

دوم بهمن ماه ۹۹، واژگونی اتوبوس کارگران صباباتری در سمنان، ۱۶ کشته و زخمی برجای گذاشت؛ یک کارگر در دم جان خود را از دست داد و دیگری کمی بعدتر در بیمارستان.  بیست و نهم اردیبهشت سال جاری، برخورد یک آمبولانس با یک نیسان که در حال انتقال بیمار به بیمارستان الزهرا (س) در گیلان غرب بود، منجر به فوت راننده و مصدوم شدن یک پرستار، بیمار و همراه بیمار شد. در عسلویه و پارس جنوبی نیز که کلونی اشتغال و زیست کارگران متخصص و فنی است، بارها حادثه‌ی واژگونی اتوبوس رخ داده است؛ فقط یک نمونه، سال ۹۳، ۲۱ کارگر پارس جنوبی، در یک حادثه تصادف کشته و زخمی شدند و بعد از آن، بازهم از این دست حوادث در همان منطقه اتفاق افتاده است.

اینهمه حادثه در مسیر حمل و نقل کارگران رخ داده و بازهم فرمانده پلیس راهِ کشور، بررسی نکردن اتوبوس حامل کارگران را یک رویه‌ی عادی می‌داند و می‌گویند نمی‌دانستیم سرنشینان «کارگر» نیستند وگرنه بیشتر حواسمان را جمع می‌کردیم!

قانون چه می‌گوید و مسئولان کیستند؟

و این در حالیست که ماده ۱۵۲  قانون کار به صراحت می‌گوید: «در صورت دوری کارگاه و عدم تکافوی وسیله نقلیه عمومی، صاحب کار باید برای رفت و برگشت کارکنان خود وسیله نقلیه مناسب در اختیار آنان قرار دهد.» و  آیا مُراد از «وسیله‌ی نقلیه مناسب» همین اتوبوس‌های معیوب و قدیمی‌ست که عموماً معاینه و چک فنی نمی‌شوند و غالباً ترمز خالی می‌کنند؟!

ابوالفضل اشرف منصوری (رئیس هیات مدیره انجمن‌های صنفی ایمنی و بهداشت کار کشور) می‌گوید: کارفرما‌ها موظف هستند وسیله ایاب و ذهاب برای کارگران فراهم کنند. سرویس عمومی درنظر گرفته‌شده باید از از نظر فنی توسط مراجع ذی‌صلاح تایید شود. مراکزی در کشور برای بررسی معاینه فنی خودرو‌ها وجود دارد و تمامی خودروها باید تاییدیه فنی را از این مراکز اخذ کنند. متاسفانه کارفرمایان گاه نسبت به مسائل فنی و ایمنی خودروها بی‌توجه هستند و به همین دلیل با حوادثی روبرو می‌شویم که تلفات انسانی در پی‌دارد.

وی ادامه می‌دهد: کارفرما تصور می‌کند تنها وظیفه‌ی تامین سرویس حمل و نقل کارگران را برعهده دارد ولی در حقیقت اینگونه نیست و باید امنیت کارگران را نیز تامین کند. متاسفانه کارفرمایان اهمال می‌کنند و علاوه بر آن، در مسیرهای تردد نیز بررسی‌های لازم توسط نیروهای راهداری صورت نمی‌گیرد؛ اتوبوسی که «ایمن» نیست باید حتماً متوقف و به پارکینگ منتقل شود؛ مسلماً برآیند همه این اهمال‌ها و ساده گرفتن‌هاست که منجر به بروز چنین حوادث دردناکی می‌شود.

این قبیل حوادث به غایت دردناک هستند و وقتی درد روی درد انباشته می‌شود، ضربان‌سنجِ ادراک بشر برای تحمل درد، دیگر کم می‌آورد؛ حادثه‌ی مرگ دو خبرنگارِ عزیز کم نبود که در همان ۲۴ ساعت، ۵ سربازمعلم زاهدانی نیز در مسیر رفتن به محل آموزش، جان خود را از دست دادند؛ مرگ آن سربازان که هم خادم وطن هستند و هم معلم و قصد دارند به فرزندان این مرزوبوم تدریس کنند، به نوعی مرگ در راه کار است، مرگ در راه «خدمت»!

و جان عزیز همه کسانی که برای «خدمت» می‌روند باید با دل و جان صیانت شود؛ چه خبرنگار جوان باشد که می‌رود تا از دردهای مردم و از زخم‌های جامعه گزارش تهیه کند؛ چه معلم محروم بلوچستانی که می‌رود تا آموزش ببیند و دنیای بهتری بسازد و چه کارگر کارخانه‌ی سیمان که هر روز کار می‌کند و جان می‌کَنَد تا از ما بهتران، برج‌ها برافرازند و ساختمان‌های سر به فلک‌ساییده‌شان چشم همگان را کور کند!

دستکم ۱۶ تجمع اعتراضی برگزار شد/ تداوم گسترش اعتصابات کارگران صنایع نفت، پتروشیمی و نیروگاهی

خبرگزاری هرانا – امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، در ادامه اعتصابات سراسری کارگران پیمانی پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و نیروگاه‌ها، کارگران شرکت گاما در پایانه جاسک، کارگران شرکت سازه پاد شاغل در پتروشیمی بوشهر، کارگران رادیوگراف شرکتهای پرتونگاری نیما آزمون فولاد، پیشتازان آریا و پیشگامان فنون فارس شاغل در فاز ۲ پالایشگاه آبادان، دست به اعتصاب زده و به “کمپین بیست ده ۱۴۰۰” پیوستند. همزمان گروهی از حواله داران شرکت صنعت خودرو آذربایجان (آذویکو) در مقابل ساختمان دادسرای جرائم اقتصادی تهران، شماری از کارکنان رسمی پالایشگاه نفت شیراز در مقابل درب ورودی این پالایشگاه، جمعی از کارگران دفع آفات شرکت نیشکر هفت تپه در ساختمان اداری این مجتمع، تعدادی از بازنشستگان و مستمری بگیران صندوق بازنشستگی فولاد در استان های اصفهان و خوزستان در مقابل ساختمان کانون‌های بازنشستگی مرکز استان خود، تنی چند از بازنشستگان هواپیمایی هما در مقابل ساختمان این شرکت در تهران، گروهی از معلمان کارنامه سبز در مقابل ساختمان وزارت آموزش و پرورش واقع در تهران، شماری از کارگران بازنشسته در مقابل ساختمان تامین اجتماعی استان خوزستان، شماری از دامداران در استان های اصفهان، یزد، فارس و خراسان رضوی در مقابل سازمان جهاد کشاورزی استان خود، تعدادی از بازنشستگان و مستمری بگیران در مقابل سازمان تأمین اجتماعی تهران، جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد ایذه در محل دفع زباله‌های این منطقه، شماری از کسبه در شهرستان ایرانشهر در مقابل ساختمان فرمانداری این شهر و تنی چند از کارگران سایتهای شستشو و ضدعفونی کامیونها در پایانه بندر امام با برگزاری تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، کارگران شرکت گاما در پایانه جاسک، کارگران شرکت سازه پاد شاغل در پتروشیمی بوشهر، کارگران رادیوگراف شرکتهای پرتونگاری نیما آزمون فولاد، پیشتازان آریا و پیشگامان فنون فارس شاغل در فاز ۲ پالایشگاه آبادان دست به اعتصاب زده و به “کمپین بیست ده ۱۴۰۰” پیوستند.

این کارگران از روز شنبه ۲۹ خردادماه، جهت دست یافتن به مطالبات خود کمپینی را تحت عنوان “تخلیه سراسری بیست ده ۱۴۰۰” را اندازی کردند و این کمپین رفته رفته به شهرهای مختلف کشور کشیده شد. اصلی‌ترین خواسته کارگران معترض، افزایش دستمزد و امکان بهرمندی از ۱۰ روز مرخصی در ازای بیست روز کار و فعالیت است.

در حال حاضر بسیاری از کارگران پیمانی در ازای ۲۴ روز کار در ماه، تنها شش روز مرخصی دارند و این امر در برخی از شرکت‌ها نیز کمتر است. افزون بر این، کارگران از شرایط ایمنی و بهداشتی خود به ویژه در زمان شیوع ویروس کرونا ناراضی هستند و معتقدند که مجبور به سکونت در خوابگاه‌های کارگری بدون رعایت فاصله گذاری اجتماعی هستند.

تاکنون اتحادیه آزاد کارگران ایران، پلاتفرم سندیکاهای کارگری کشور سوئد، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت، فدراسیون جهانی پتروشیمی،فدراسیون جهانی پتروشیمی، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه، سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه،‌ شورای بازنشستگان ایران، گروه اتحاد بازنشستگان و دانشجویان پیشرو دانشگاه اصفهان، با انتشار بیانیه هایی از این اعتصابات حمایت کردند.

نمایشگر ویدیو

00:00
00:22
نمایشگر ویدیو

00:00
00:15
نمایشگر ویدیو

00:00
01:52

تجمع حواله داران شرکت صنعت خودرو آذربایجان

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، گروهی از حواله داران شرکت صنعت خودرو آذربایجان (آذویکو)، در اعتراض به عدم تحویل خودروهای پیش خرید شده به مشتریان، در مقابل ساختمان دادسرای جرائم اقتصادی واقع در خیابان خیام شمالی تهران، دست به تجمع اعتراضی زدند.

نمایشگر ویدیو

00:00
00:35

تجمع کارکنان رسمی پالایشگاه نفت شیراز

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، شماری از کارکنان رسمی پالایشگاه نفت شیراز در مقابل درب ورودی این پالایشگاه تجمع اعتراضی برپا کردند.

بر اساس این گزارش، این شهروندان در اعتراض به وضعیت بد‌ معیشتی و عدم افزایش حقوق و مزایا دست به تجمع زدند.

تجمع کارگران دفع آفات نیشکر هفت تپه

به گزارش سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، جمعی از کارگران دفع آفات شرکت نیشکر هفت تپه دست به اعتصاب زده و در ساختمان اداری این مجتمع تجمع کردند.

بر اساس این گزارش اعتصاب این کارگران در اعتراض به عدم تمدید قراردادهای کاری صورت گرفته است.

تجمع بازنشستگان صندوق بازنشستگی فولاد در اصفهان و خوزستان

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، شماری از بازنشستگان و مستمری بگیران صندوق بازنشستگی فولاد در استان های اصفهان و خوزستان با تجمع در مقابل ساختمان کانون‌های بازنشستگی مرکز استان خود، خواستار رسیدگی به مطالبات صنفیشان شدند.

بازنشستگان، مهم‌ترین خواسته‌های خود را برخورداری از مستمری بالاتر از خط فقر، درمان رایگان و اصلاح احکام همسان‌سازی حقوق عنوان کردند.

تجمع بازنشستگان هواپیمایی هما

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، جمعی از بازنشستگان هواپیمایی هما در اعتراض به وضعیت بد معیشتی، عدم افزایش حقوق و تحقق نیافتن دیگر مطالباتشان مقابل ساختمان این شرکت در تهران دست به تجمع زدند.

تجمع این شهروندان با حضور گسترده نیروهای امنیتی همراه بوده است.

تجمع معلمان کارنامه سبز

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، گروهی از معلمان کارنامه سبز در اعتراض به بلاتکلیفی وضعیت استخدامی‌شان، در مقابل ساختمان وزارت آموزش و پرورش واقع در تهران، دست به تجمع اعتراضی زدند.

معلمان کارنامه سبز افرادی هستند که در آزمون استخدامی وزارت آموزش و پرورش (آزمون ماده ۲۸) شرکت کرده‌ و برگزیده شده‌اند، اما تابحال اقدامی به جهت استخدام آنها صورت نگرفته است.

نمایشگر ویدیو

00:00
00:34

تجمع کارگران بازنشسته تامین اجتماعی خوزستان

به گزارش ایلنا، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، شماری از کارگران بازنشسته با تجمع در مقابل ساختمان تامین اجتماعی استان خوزستان، خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند.

بر اساس این گزارش،‌ این کارگران خواسته‌های خود را به ترتیب زیر اعلام کردند:

۱__تداوم همسان‌سازی و مصوب کردن این همسان‌سازی به صورت لایحه‌های قانونی تا رسیدن دستمزدها به سطح حقوق کارکنان تامین اجتماعی طبق ماده‌ی ۶۹.

۲_اجرای صحیح قانون الزام درمان مستقیم. طبق اصل ۲۹ قانون اساسی دولت مکلف است که برای تمامی آحاد ملت شرایط درمان رایگان را فراهم سازد. با توجه به اینکه ما کارگران در زمان اشتغال سهم هزینه‌های درمان خود و خانواده را پرداخت نموده و در زمان بازنشستگی این مبلغ تحت عنوان ماده ۸۹ از مستمری‌ها کسر می‌گردد، خواهان درمان رایگان هستیم. متاسفانه شاهد هستیم که تامین اجتماعی برخی از تعهدات درمانی را به شرکت‌های رانت خوار بیمه تکمیلی سپرده است. لذا ما کارگران بازنشسته خواهان درمان کاملا رایگان بوده و خواهان برداشته شدن هرگونه واسطه‌گر درمان پولی هستیم و از صفر تا صد درمان بطور رایگان را از تامین اجتماعی مطالبه می‌کنیم.

۳_تغییر ساختار نمایندگان کارگران در شورای عالی کار جهت تعیین حداقل دستمزد موضوع ماده‌ی ۴۱ قانون کار و همچنین نمایندگان واقعی کارگران شاغل و بازنشسته در صندوق تامین اجتماعی. ما کارگران اعلام می‌کنیم چنین امری بوسیله ایجاد تشکل مستقل و یا تغییر ساختار تشکل‌های رسمی امکان‌پذیر است.

۵_اعمال برابری عیدی بازنشستگان و مستمری‌بگیران با عیدی شاغلین تامین اجتماعی.

۵_آموزش رایگان برای فرزندان در تمامی سطوح از ابتدایی تا دانشگاه.

۶_تعیین مرجع رسمی خط فقر و اعلان خط فقر از سوی مراکز رسمی بر اساس استانداردهای بین‌المللی به گونه‌ای که نمایندگان کارگران در این مرجع حضور موثر داشته باشند‌.

۷_واکسیناسیون رایگان علیه کرونا بوسیله واکسن‌های مورد تایید بهداشت جهانی.

تجمع دامداران در استان های اصفهان، یزد، فارس و خراسان رضوی

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، شماری از دامداران در استان های اصفهان، یزد، فارس و خراسان رضوی در مقابل سازمان جهاد کشاورزی استان خود تجمع کردند.

بر اساس این گزارش، تجمع این شهروندان در اعتراض به گرانی روزانه خوراک دام و قیمت پایین محصولات دامداری صورت گرفته است.

تجمع بازنشستگان و مستمری بگیران تأمین اجتماعی

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، شماری از بازنشستگان و مستمری بگیران در مقابل سازمان تأمین اجتماعی تهران دست به تجمع زدند.

این بازنشستگان در این تجمع خواستار تحقق مطالبات معیشتی و حقوقی خود شدند.

تجمع کارگران سایتهای شستشو و ضدعفونی کامیونها در پایانه بندر امام

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، جمعی از کارگران سایتهای شستشو و ضدعفونی کامیونها در پایانه بندر امام تجمع کردند.

براساس این گزارش، این کارگران در اعتراض به احداث دو سایت جدید در پایانه و بیکاری این کارگران صورت گرفته است.

تجمع دانشجویان دانشگاه آزاد ایذه

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، روز شنبه ۲۹ خردادماه ۱۴۰۰، جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد ایذه با تجمع در محل دفع زباله‌ها، اعتراض خود را نسبت به تداوم این مشکل و اهمال کاری مسئولان اعلام کردند.

تجمع کسبه ایرانشهر

به گزارش رسانک، روز شنبه ۵ تیر ۱۴۰۰، شماری از کسبه در شهرستان ایرانشهر در مقابل ساختمان فرمانداری تجمع اعتراضی برگزار کردند.

بر اساس این گزارش، تجمع این شهروندان در پی تصمیم مسئولان ایرانشهر مبنی بر تعطیلی ده روزه بازار این شهر به دلیل شیوع ویروس کرونا صورت گرفته است.

فقدان ایمنی کار؛ مصدومیت ۶ کارگر در رفسنجان و نی ریز

خبرگزاری هرانا – طی روزهای گذشته و امروز یکشنبه ۶ تیرماه، در سایه فقدان ایمنی محیط و شرایط کار، ۶ کارگر در شهرهای رفسنجان و نی ریز، طی حوادثی حین انجام کار دچار مصدومیت شدند. ایران در زمینه رعایت مسائل ایمنی کار در میان کشورهای جهان رتبه ۱۰۲ را به خود اختصاص داده ‌که رتبه بسیار پایینی است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از رکنا، امروز یکشنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، چهار کارگر در شهرستان رفسنجان دچار حادثه کار شدند.

بر اساس این گزارش، این حادثه در شرکت هامون واقع در سرچشمه رفسنجان به وقوع پیوسته و طی آن چهار کارگر دچار سوختگی شدند.

گفته می‌شود مصدومان به بیمارستان شفا در کرمان منتقل شده و حال یکی از آنها وخیم است.

شرکت هامون یکی از شرکت‌های فعال در منطقه سرچشمه رفسنجان است که سولفات سدیم را به عنوان یکی از فرآورده‌های مرتبط با مس تولید و عرضه می کند.

مصدومیت دو کارگر در نی ریز

به گزارش رکنا، روز پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰، دو کارگر کارخانه رینگ‌اسپرت نی‌ریز، طی حادثه ای حین انجام کار دچار سوختگی شدند.

بر اساس این گزارش، این حادثه ساعت ۸ صبح، در بخش ریخته‌گری این کارخانه و بر اثر در رفتن شیلنگ گاز رخ داده است.

در این حادثه دو کارگر ۲۶ و ۳۰ ساله از ناحیه سر و گردن و دست دچار سوختگی شده و توسط اورژانس ۱۱۵ به بیمارستان شهدا اعزام شدند.

بنابر این گزارش، این کارگران پس از انجام مراحل درمانی، با حال رضایت بخش مرخص شدند.

ضرب و شتم کارگر ۷۰ ساله توسط شهردار اسلام آباد غرب

خبرگزاری هرانا – یک کارگر ۷۰ ساله شهرداری اسلام آباد غرب واقع در استان کرمانشاه، توسط علی حمیدی تبار شهردار این شهرستان و عوامل وی، مورد ضرب و شتم قرار گرفت. پس از این اقدام خشونت آمیز، کارگر مضروب به دستور شهردار از محل کارش اخراج شده و این در حالیست که وی حقوق سه ماه اخیر خود را نیز دریافت نکرده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از رکنا، یک کارگر ۷۰ ساله که راننده حمل زباله شهرداری اسلام آباد غرب واقع در استان کرمانشاه است، توسط شهردار این شهرستان و عوامل وی، مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

ویدیویی از این کارگر در شبکه های اجتماعی منتشر شده است که وی می‌گوید: علی حمیدی تبار، شهردار اسلام آباد غرب من را مورد ضرب و شتم قرار داد و چندین بار با مشت به صورتم کوبید. این اقدام خشونت آمیز وی به دلیل ریختن اتفاقی زباله در مسیر جاده از ماشینی که من راننده آن هستم صورت گرفت.

او می افزاید: بعد از وقوع این اتفاق شهردار از محل فرار کرد و ۴ نفر از عوامل وی من را از دست و پا گرفتند سریعاً از محل خارج کردند تا کسی متوجه این اقدام آنها نشود. بعد طی تماس با سر کارگر، اخراجم کردند. این درحالی است که من سه ماه اخیر نیز هیچ حقوقی دریافت نکرده ام.

کارگر مضروب با بیان اینکه چندین نفر شاهد این اقدام خشونت آمیز شهردار و عوامل وی بوده اند، عنوان می کند: من عمل باز قلب انجام داده ام و ۷۰ سال سن دارم؛ از مسؤلین تقاضا دارم که ظلم وارد شده به من را پیگیری کنند.

این کارگر پس از مواجهت با این رفتار خشونت آمیز و غیر انسانی، علیه شهردار مذکور شکایتی را به ثبت رسانده است و با این حال، شهرداری اسلام آبادغرب تا کنون جوابیه ای به این اظهارات نداشته است.

بر اساس این گزارش، این شکایت در روند قضایی در جریان است.

نمایشگر ویدیو

تایید اخراج کارگران پیمانکاری اویکو در تهران

خبرگزاری هرانا – مسئول روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، اخراج ۳۵ کارگر پیمانکاری اویکو را که قراردادهای یک ماهه دارند، تایید کرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از ایلنا، مسئول روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، اخراج ۳۵ کارگر پیمانکاری اویکو را که قراردادهای یک ماهه دارند، تایید کرد.

بر اساس این گزارش، شاکر خفایی با تکذیب خبر اخراج ۷۰۰ تن از کارگران این پالایشگاه به دلیل اعتصاب، مدعی شد: این موضوع صحت ندارد و فقط شرکت پیمانکاری اویکو بخش کمی از نیروهایش را تعدیل کرده است.

مسئول روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران در حالی این خبر را تکذیب می‌کند که ویدئویی در روزهای اخیر منتشر شده است که در آن کارگران این شرکت از توزیع برگه تسویه حساب بین ۷۰۰ تن از کارگران خبر می‌دهند.

گسترش اعتصابات کارگران وابسته به صنایع نفت، پتروشیمی و نیروگاه‌های کشور

خبرگزاری هرانا – امروز جمعه ۴ تیرماه، اعتصابات کارگران پیمانی شماری از شرکت های وابسته به صنایع نفت، پتروشیمی و نیروگاه‌ها در استان های مختلف کشور از جمله بوشهر، ایلام، اصفهان، یزد، هرمزگان، خوزستان و فارس گسترش یافت. اعتصاب و اعتراضات این کارگران در راستای حمایت از “کمپین بیست ده ۱۴۰۰″، که در روزهای اخیر آغاز شده، صورت گرفته است. همزمان مسئول روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، اخراج ۳۵ کارگر پیمانکاری اویکو که قراردادهای یک ماهه دارند، را تایید کرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰، اعتصابات سراسری کارگران پیمانی پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و نیروگاه‌ها، دستکم در ۷ استان دیگر نیز گسترش پیدا کرد.

بر اساس تصاویر و ویدیو هایی که روز جاری در شبکه های اجتماعی منتشر شده، کارگران شرکت پیشرو صنعت در پروژه نصب هیتر پتروپالایش آدیش در استان بوشهر، کارگران پیمانکاری جهان پارس ایلام،‌ کارگران پیمانکاری زلال پالایشگاه اصفهان، کارگران تلمبه خانه شماره ۵ بندرعباس، کارگران فولاد یزد، کارگران رادیوگرف نیروگاه بیدخون در استان بوشهر، کارگران پیمانکاری و پروژه‌ای شرکت دریا ساحل جفیر در استان خوزستان، کارگران پیمانکاری و پروژه‌ای نیروگاه سیکل ترکیبی جهرم در استان فارس، کارگران پیمانکاری و پروژه‌ای پتروپالایش کنگان در استان بوشهر، کارگران پیمانکاری و پروژه‌ای اورهال ۱۵ و ۱۶ در استان بوشهر، به این اعتصاب پیوستند.

همزمان مسئول روابط عمومی شرکت پالایش نفت تهران، اخراج ۳۵ کارگر پیمانکاری اویکو را که قراردادهای یک ماهه دارند، تایید کرد و درحالی خبرها درباره اخراج ۷۰۰ نفر از کارگران این پالایشگاه به دلیل اعتصاب را تکذیب کرده که در ویدئویی که در روزهای اخیر منتشر شده کارگران این شرکت از توزیع برگه تسویه حساب بین ۷۰۰ تن از کارگران خبر دادند.

تا کنون فدراسیون جهانی پتروشیمی، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس‌رانی تهران و حومه، سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه،‌ شورای بازنشستگان ایران، گروه اتحاد بازنشستگان و دانشجویان پیشرو دانشگاه اصفهان، با انتشار بیانیه هایی از این اعتصابات حمایت کردند.

روز چهارشنبه ۲ تیر ماه، فریدون حسنوند، رئیس کمیسیون انرژی مجلس، از تشکیل “نشست فوق‌العاده” با حضور مسئولان وزارت نفت و “نهادهای نظارتی” برای بررسی مشکلات کارگران خبر داد. این نماینده مجلس شورای اسلامی گفت که روز یکشنبه ۶ تیرماه در کمیسیون تلفیق «با حضور وزیر نفت، مدیرعامل شرکت ملی نفت و مسئولان دستگاه‌های نظارتی از قبیل دیوان محاسبات و بازرسی کل کشور، این مسأله را بررسی خواهیم کرد و این اطمینان را به کارگران و متخصصان تلاشگر صنعت نفت می‌دهیم که کمیسیون انرژی با درک شرایط، به دنبال احقاق حق آنهاست و راهکارهای قانونی را برای رفع نگرانی آنها به کار می‌بندد.»

کارگران از روز شنبه ۲۹ خردادماه، جهت دست یافتن به مطالبات خود کمپینی را تحت عنوان “تخلیه سراسری بیست ده ۱۴۰۰” را اندازی کردند و این کمپین رفته رفته به شهرهای مختلف کشور کشیده شد. پیشتر فعالان کارگری، از پیوستن بیش از ۲۰ پیمانکار خصوصی به اعتصابات خبر داده بودند. اصلی‌ترین خواسته کارگران معترض، افزایش دستمزد و امکان بهرمندی از ۱۰ روز مرخصی در ازای بیست روز کار و فعالیت است. در حال حاضر بسیاری از کارگران پیمانی در ازای ۲۴ روز کار در ماه، تنها شش روز مرخصی دارند و این امر در برخی از شرکت‌ها کمتر نیز است. افزون بر این، کارگران از شرایط ایمنی و بهداشتی خود به ویژه در زمان شیوع ویروس کرونا ناراضی هستند و معتقدند در خوابگاه‌های کارگری بدون رعایت فاصله گذاری اجتماعی مجبور به سکونت هستند.

نمایشگر ویدیو

00:00
00:20
نمایشگر ویدیو

00:00
00:29
نمایشگر ویدیو

00:00
00:38
نمایشگر ویدیو

00:00
00:08
نمایشگر ویدیو

00:00
00:28
نمایشگر ویدیو

00:00
00:26
نمایشگر ویدیو

00:00
00:33
نمایشگر ویدیو

00:00
00:23
نمایشگر ویدیو

00:00
00:50
نمایشگر ویدیو

مهاجرت کارگران صنایع نفت و گاز بدلیل کم بودن حقوق

لیتی نمی‌پذیرد. حقوق شاغلان رسمی وزارت نفت حداقل ۱۵ میلیون تومان است. اما کارگران هم رده آنها در شرکتهای پیمانکاری حداکثر ۴ میلیون تومان دریافت می‌کنند.

این کارگران با وجود حوادث زیادی که در کمین آنها است تحت پوشش بیمه درمانی هم نیستند. بسیاری از آنها بدلیل استنشاق گازهای سمی بعد از مدتی به بیماری‌های تنفسی مبتلا می‌شوند.

 این افراد بدلیل پیچیدگی ساختار کاری‌شان افراد متخصص محسوب می‌شوند. اما حقوق دریافتی آنها با شرایط سخت کاری که در آن هستند مطابقت ندارد. بهمین دلیل بسیاری از آنها تصمیم به مهاجرت به کشورهای همسایه گرفته‌اند. حقوق این سطح از تخصص درکشورهای نفتی منطقه خلیج فارس چندین برابر است . حقوق و مزایای بالا و داشتن شرایط کاری و زندگی بهتر بیشتر متخصصان ایرانی را به مهاجرت ترغیب می‌کند.

موج گسترده مهاجرت متخصصان ایرانی در سالهای اخیر

دیکتاتوری حاکم بر ایران با ایجاد شرکت‌های پیمانکاری در صدد سرقت نیروی کار متخصصان ایرانی است. آنها با حقوقهای کم و قراردادهای موقت هیچ انگیزه‌ای برای کار در کشور ندارند. بدلیل سیاستهای ضدمردمی سران حکومت، جامعه دراین سالها با مهاجرت گسترده پزشکان، اساتید دانشگاه، مهندسان و پرستاران مواجه بود. اینکه نوبت به مهاجرت کارگران متخصص صنایع نفت رسیده است. برای نجات کشور از نابودی بایستی بر این وضع موجود شورش کرد. هر تغییری در این شرایط از یک تحول سیاسی اجتماعی می‌گذرد. نه بزرگ مردم ایران در انتخابات ۱۴۰۰ سرآغاز مرحله جدیدی بین مردم و سارقان حاکم بر ایران است.

بیانیه اعلام حمایت شورای بازنشستگان ایران از اعتصاب کارگران صنایع نفت و پتروشیمی

موج حمایت از اعتصاب کارگران صنایع نفت و پتروشیمی همچنان ادامه دارد

اعتصاب کارگران صنایع نفت و پتروشیمی برای افزایش دستمزدها و به رسمیت شناخته شدن روزهای کاری ادامه دارد. این اعتصاب از روز ۲۹ خرداد۱۴۰۰ آغاز شده و در حال گسترش به تمام نقاط کشور است.

موج همبستگی با اعتصاب کارگران صنایع نفت و پتروشیمی در حال گسترش است. شواری بازنشستگان ایران طی بیانیه‌ای حمایت خود از این اعتصاب را اعلام کرد.

بیانیه حمایت شورای بازنشستگان ایران از اعتصاب کارگران صنایع نفت و پتروشیمی

اعتصاب کارگران صنایع نفت

در این بیانیه آمده است:

موج جدید و گسترده مطالبات کارگران شرکت‌های پیمانکاری در حوزه نفت و گاز و پتروشیمی یکبار دیگر صحنه اقتصاد و سیاست ایران را تحت الشعاع قرار داده است.

کارگران پالایشگاه‌‌ها، پتروشیمی‌ها، نیروگا‌ه‌‌ها و سکوهای نفتی در ایران، یکی پس از دیگری و در همبستگی با هم دست از کار می‌کشند تا به خواسته‌های خود برسند.

بیش از دو دهه از فرایند استثمار شدید در حوزه اقتصاد اصلی و پایه ایران یعنی نفت و گاز و پتروشیمی می‌گذرد تا جایی که زندگی معیشتی و اجتماعی کارگران قراردادی این حوزه مهم را غیرقابل تحمل کرده است.

از اواسط دهه ۷۰ سیاست بازار آزاد با رویکرد برون سپاری فعالیت‌هائی که تا آن زمان به ثبات نسبی و امنیت شغلی معروف و شهره بودند، زندگی و موقعیت کارگران را به نابودی کشانده است. شرکت‌های رنگارنگ از پیمانکاران ریز و درشت که با ولع بسیاری با تحمیل بیشترین درجه استثمار و بالاترین نرخ سود و بهره‌وری به بهشت برینی دست پیدا کردند.

رانت و رابطه و باند و رشوه به حوزه فعالیت‌های نفت و گاز و پتروشیمی سرازیر شد و خانواده‌های کارگری، دستخوش تلاطمات ناشی از بی‌ثباتی ، پراکندگی و بی‌قدرتی شدند.

این سیاست کلان حکومتی در دوران پساسرکوب دهه ۶۰، موسوم به دوران سازندگی بر بستر فقدان تشکلات مستقل کارگران، دوران ویرانی و فلاکتی بی‌سابقه از بهره‌کشی و محرومیت و تبعیض را بر بخش مهمی از طبقه کارگر تحمیل کرده و با تدوین قوانین من درآوردی ویژه اقتصادی خارج از شمولیت قانون حداقلی کار و با پشتوانه آشکار نیروهای امنیتی ـ قضائی، شرایطی از بی‌حقوقی، تبعیض عمیق با همکاران رسمی و بی‌قدرتی محض را به این بخش از کارگران تحمیل کردند.

از اوائل دهه ۹۰ در مناطق جنوبی کشور، کارگران شرکت‌های پیمانکاری (با ماهیت مشاغل دائم و غیرپروژه ای) و عمدتا در حوزه عملیات تعمیر و نگهداری، علیه تبعیض و علیه شرکت‌های واسطه پیمانکاری، مبارزات گسترده و متحدانه‌ای برای لغو این شرکت‌ها و عقد قرارداد مستقیم با مراکز وزارت نفت را آغاز کردند تا بالاخره در مقیاس بزرگی موفق شدند با کارفرمایان اصلی وزارت نفت قرارداد مستقیم منعقد و به زندگی معیشتی خود ثبات بهتری بدهند. این یک پیروزی بزرگ در آن دوران بود.

ویژگی کنونی مطالبات سراسری کارگران شرکت‌های پیمانکاری تحت عنوان کمپین اعتراضی ۱۴۰۰ که تاکنون بیش از ۴۰ مرکز نفتی و موسسات وابسته به این وزارتخانه را در بر گرفته، این است که بر متن یک فشار معیشتی عمومی، بحران بیکاری، فساد اقتصادی و بی‌پناهی سلامت مردم در مقابل ویروس کرونا و نارضایتی اجتماعی بی‌سابقه‌ای که جامعه را به مرز تعیین تکلیف کشانده، صورت گرفته و فضای اقتصادی ـ سیاسی را تحت تاثیر قرارداده است.

محورهای اصلی مطالبات در کمپین ۱۴۰۰:

«افزایش دستمزد مطابق با هزینه‌های واقعی زندگی، لغو قراردادهای موقت، حذف شرکت‌های پیمانکاری و عقد قراردادهای دائم، رفع تبعیض با همکاران رسمی، برقراری روزهای کار ـ استراحت (۲۰ روزکار، ۱۰ روزاستراحت درماه در شرکت‌های پروژه‌ای)، دریافت بموقع حقوق و مزایا بدون تاخیر و حق ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری است.

شورای بازنشستگان ایران از خواسته‌ها و مطالبات به حق و انباشته شده کارگران نفت و گاز و پتروشیمی و موسسات وابسته قویا حمایت کرده و به صف همبستگی متحدانه کارگری می‌پیوندد.

شورای بازنشستگان ایران

ادامه حمایت و همبستگی با اعتصاب کارگران صنایع نفت و پتروشیمی

موج همبستگی با اعتصاب کارگران صنایع نفت و پتروشیمی در حال گسترش است. پیش از این سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، کنفدراسیون جهانی پتروشیمی اینداستریال، معلمان شاغل و بازنشسته از این اعتصاب حمایت کرده بودند.

فراخوان تجمع سراسری بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی و بازنشستگان فولاد

تجمع سراسری بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی همزمان با بازنشستگان فولاد برای پیگیری خواسته ها و مطالباتشان

تجمع سراسری بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی در ادامه تجمعات اعتراضی قبلی خود از سر گرفته می‌شود.

 بازنشستگان و مستمری بگیران برای پیگیری خواسته‌ها و مطالباتشان، برای ساعت ۱۰.۵ صبح یکشنبه ۶ تیرماه فراخوان دادند. آنان در فراخوان خود اعلام کرده‌اند محدودیت برگزاری تجمع که در دوران انتخابات اعلام شده بود، به پایان رسیده است. بنابر این یکشنبه‌های اعتراضی‌شان را از سر می‌گیرند. این تجمعات در تهران در برابر سازمان تامین اجتماعی و در شهرستان‌ها در برابر ادارات این سازمان برگزار خواهد شد.

خواسته‌ها و مطالبات بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی

در فراخوان تجمع سراسری بازنشستگان بر مطالبات فوری خود تاکید کرده‌اند. مطالباتی همچون:

متناسب‌سازی حقوق‌ها، بازگشت دادن از کار افتادگان و بازمانندگان مانند قبل در گروه حداقل‌بگیران برابر با ماده ۱۱۱. در نظر گرفتن حق عائله‌بندی برای خانم‌های بازنشسته و از کارافتادگان و کسانی که بدلیلی همسر طلاق دادند و یا همسرشان فوت کرده است.

همچنین بر پرداخت مابه‌التفاوت حقوق فروردین ماه خود تاکید کرده‌اند.

دیگر خواسته‌های اعلام شده و سراسری بازنشستگان:

ـ اجرای کامل همسان‌سازی و افزایش حقوق‌ها به بالای ۱۲ میلیون

ـ درمان و تحصیل رایگان برای همه و داشتن حق مسکن

ـ پایان دادن به امنیتی کردن مبارزات و حق تشکل، تجمع و اعتراض

ـ واکسیناسیون سراسری و رایگان برای  همه مردم

این مطالبات بارها در تجمع سراسری بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی عنوان شده است. در قطعنامه‌ها و بیانیه‌ها مطالبات خود را فریاد زده و بر بنرهای اعتراضی‌شان نقش بسته است.

یک خواست فوری بازنشستگان آزادی اسماعیل گرامی همکار بازداشتی آنها می‌باشد. وی از ۱۴ فروردین بخاطر اعتراض برای همین مطالبات در زندان است. بازنشستگان خواستار لغو احکام صادر شده برای وی و بسته شدن پرونده امنیتی او و همه زندانیان سیاسی هستند.

تجمع سراسری بازنشستگان فولاد همزمان با بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی

تجمع سراسری بازنشستگان

گفتنی است که در ساعت ۱۰ صبح روز یکشنبه ۶ تیرماه، تجمع بازنشستگان صندوق فولاد نیز برگزار می‌شود. این تجمع در تهران، در برابر دفتر مرکزی صندوق فولاد و در سایر شهرها و استان‌ها، در برابر دفاتر صندوق‌های بازنشستگی فولاد برگزار خواهد شد.

اعتراض این کارگران نسبت به جدول همسان‌سازی حقوق‌ها و محرومیت از خدمات رفاهی تعیین شده می‌باشد. این خدمات رفاهی در آیین‌نامه استخدامی فولاد آماده است که هم اکنون از مواردی همچون درمان محروم شده‌اند و وضعیت زندگی اسفناکی دارند.

مطالبات بازنشستگان و مستمری بگیران تامین اجتماعی و فولاد، خواست همه مردم است. از این رو بایستی از مبارزات آنها به شکل وسیع حمایت و پشتیبانی نمود.

دستکم ۲ تجمع اعتراضی برگزار شد

خبرگزاری هرانا – امروز پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰، شماری از اهالی روستای مراونه از توابع شهرستان اهواز در این روستا و شماری از کارگران نیروگاه مپنا ۳ قشم در ادامه اعتراضات سراسری کارگران صنعت نفت کشور در محل کار خود، در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالباتشان شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۳ تیر ۱۴۰۰، شماری از کارگران نیروگاه مپنا ۳ قشم، در محل کار خود دست به اعتصاب و تجمع زدند.

اعتراضات این کارگران در راستای حمایت از “کمپین بیست ده ۱۴۰۰″، که در روزهای اخیر آغاز شده، صورت گرفته است. افزایش دستمزد و تغییر نوبت مرخصی، از جمله خواسته‌های این کارگران است که در پی عدم تحقق آنها، دست به اعتصابات سراسری زده‌اند.

پیشتر ویدئویی در شبکه های اجتماعی منشر شده که نشان می دهد مسئولان پالایشگاه نفت تهران در واکنش به اعتصاب کارگران اقدام به توزیع فرم “تسویه حساب” و “اخراج از محل کار” در میان ۷۰۰ کارگر این پالایشگاه کرده اند.

تجمع اهالی روستای مراونه

به گزارش هرانا، امروز پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰، شماری از اهالی روستای مراونه از توابع شهرستان اهواز در این روستا تجمع کردند.

تجمع این افراد در اعتراض به عدم استخدام نیروهای بومی، در شرکت کشت و صنعت نیشکر دهخدا صورت گرفته است.

نمایشگر ویدیو

تداوم گسترش اعتصابات کارگری صنعت نفت، پتروشیمی و نیروگاه های کشور

خبرگزاری هرانا – امروز پنجشنبه ۳ تیرماه، اعتصابات کارگران پیمانی شماری از شرکت های وابسته به صنایع نفت، پتروشیمی و نیروگاه‌ها در راستای حمایت از “کمپین بیست ده ۱۴۰۰″، که در روزهای اخیر آغاز شده، گسترش پیدا کرده و به شهرهای دیگر از جمله آبادان، عسلویه، کرمان، قشم و ارومیه کشیده شد. اعتصاب و اعتراضات این کارگران در راستای حمایت از “کمپین بیست ده ۱۴۰۰″، که در روزهای اخیر آغاز شده، صورت گرفته است. افزایش دستمزد و تغییر نوبت مرخصی، از جمله خواسته‌های این کارگران است که در پی عدم تحقق آنها، دست به اعتصابات سراسری زده‌اند. در روزهای اخیر ویدئویی در شبکه های اجتماعی منشر شده که نشان می دهد مسئولان پالایشگاه نفت تهران در واکنش به اعتصاب کارگران اقدام به توزیع فرم “تسویه حساب” و “اخراج از محل کار” در میان ۷۰۰ کارگر این پالایشگاه کرده اند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۳ تیرماه ۱۴۰۰، اعتصابات سراسری کارگران پیمانی پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و نیروگاه‌ها، دستکم در ۵ شهر دیگر نیز گسترش پیدا کرد.

بر اساس تصاویر و ویدیو هایی که روز جاری در شبکه های اجتماعی منتشر شده، کارگران پروژه‌ای شرکت دی پلیمر شاغل در صنایع پتروشیمی‌های عسلویه، کارگران پیمانکاری فولاد بوتیا در کرمان، کارگران پیمانکاری شرکت سازه فرافن قشم، کارگران بخش برق و ابزار دقیق بهین پالایش قشم، کارگران نیروگاه مپنا ۳ قشم و کارگران پیمانکاری نیروگاه سیکل ترکیبی واقع در ارومیه، به این اعتصاب پیوستند.

از سوی دیگر فدراسیون جهانی پتروشیمی در حمایت از کارگران اعتصابی اطلاعیه‌ای صادر کرد. کمال اوزکان مشاور دبیرکل این کنفدراسیون در این اطلاعیه گفته است: “برادران ایرانی ما یکبار دیگر نشان دادند که در مقابله با سرکوب چه شجاعتی دارند و با عمل دسته جمعی خود، از خود و مطالباتشان دفاع میکنند تا شرایط کار و زندگی‌شان بهتر گردد.”

در این راستا خبرگزاری ایلنا امروز در گزارشی در این خصوص نوشت: جذب نیرو توسط پیمانکاران زمینه‌ی موقتی ساز کار را فراهم کرده است. علاوه بر صنعت نفت، بسیاری از سازمان‌ها که صرفا خدمات ارائه می‌کنند هم به همین شیوه عمل می‌کنند اما عمدتا پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها که زیرمجموعه نفت محسوب می‌شوند، چنین حکمرانی می‌کنند؛ به طوری که امروز به دفعات می‌شنویم که صنایع نفت، کارگر فصلی و روزمزد استخدام می‌کنند؛ یعنی به جای اینکه مثلا از کارگران در استخدام شرکت برای انجام عملیات تعمیرات اساسی استفاده کنند، صدها کارگر به صورت روزمزد برای این کار استخدام و سرآخر بدون تسویه حساب کامل آنها را اخراج می‌کنند. در همین حال کارگران زیادی وجود دارند، که سال‌ها به صورت روزمزد برای شرکت‌ها کار می‌کنند. برای نمونه آنها ۶ ماه از سال برای یک پالایشگاه کار می‌کنند و ۶ ماه دیگر را به دنبال کار دیگری می‌گردند. در این میان نظارت بر امور مربوط به کارگران جزو وظاف ذاتی کارفرماست اما شرکت‌ها در مقام کارفرما، به رویه‌هایی که با حضور پیمانکاران عرف شده، تن داده‌اند. نیروهای کارگری نفت که آنها را در این صنعت با عنوان “ارکان ثالث” معرفی می‌کنند، بیش از همه از این رویه‌ها متحمل رنج شده‌اند.

این کارگران در گفتگو با خبرگزاری کار ایران گفتند: «هم از لحاظ جمعیت آماری و هم از لحاظ مختصات کار، نیروهای ارکان ثالث جزء بزرگترین و زحمتکش‌ترین نیروهای صنعت نفت بوده که اکثراً تحصیلکرده و دارای سابقه‌ی کار بالا هستند؛ با این حال ما زیر ظلم پیمانکار، با دستمزدهای خجالت‌آور کار می‌کنیم و از پاداش‌ نیروهای رسمی (ارکان اول) نیروهای پیمانی و مدت موقت (ارکان ثانی) بی‌‌بهره هستیم. صنعت نفت نظام طبقاتی شکل داده که از درون آن، نفت برای کارگران بوی تبعیض می‌دهد.»

این کارگران افزودند: «گفتند می‌خواهیم برایتان طرح طبقه بندی مشاغل را اجرایی کنیم تا فاصله دریافتی‌هایِ نیروهای رسمی و پیمانی کم شود اما نتیجه چیز دیگری شد؛ یعنی فاصله بیشتر شد. برای نمونه کسانی با ۱۵ سال سابقه کار تنها یک تا ۲ میلیون تومان افزایش داشتند؛ اما نیروی رسمی که با همین مدت سابقه کار ۲ تا ۷ میلیون تومان افزایش دستمزد را تجربه کرد؛ کجای این اجرای عدالت است؟ آیا این اخلاقی است که به خاطر تلنبار شدن پیمانکاران در نفت، حق و حقوق کارگران را می‌برند و کوچک می‌کنند؟ با یک «دو تا دو تا چهار تا» خیلی راحت می‌توان فهمید، که “بچه‌ها” دارند، متضرر می‌شوند؛ تفاوتی هم نمی‌کند که در کدام زیر مجموعه‌ی نفت کار کنند؛ وضع کارگران همین است!»

به گفته کارگران «۸۰ درصد از بار صنعت نفت بر دوش کارگران پیمانکاری (کار معین، مدت معین، فصلی، ارکان ثالث، روزمزد و… ) است؛ نه نیروهای رسمی و پیمانی. در این شرایط چرا باید به کار و زندگی خود دل خوش کنیم؟ به چه امیدوار باشیم؟ ما چرا به پیمانکاران فرصت شکاندن کمر حقوق را می‌دهند؟ آیا دولت و وزارت نفت از اعمال آنها خبر ندارند؟ پاسخ ما این است که آنها خبر دارند اما برخی از این پیمانکاران نورچشمی‌ها هستند؛ شامل مدیران بازنشسته‌ی نفت، پیمانکاران با نفوذ در دولت، پیمانکاران نزدیک به  نمایندگان مجلس در شهرهای جنوبی، مشاوران شرکت‌ها که به نوعی کارچاق‌کن محسوب می‌شوند و یک شبه صاحب شرکت‌ِ پیمانکاری شده‌اند. اینها کسانی هستند که پرنده‌ی اقبال بر شانه‌هایشان نشسته است.»

این کارگران ادامه دادند: «اینها افراد با نفوذی هستند که در دستگاه‌‌ها و نهادهای مختلف نفوذ دارند و معمولا  مناقصات واگذاری پیمان‌ها را بدون قرار گرفتن چالش خاصی بر سر راهشان برنده می‌شوند و کار را به دست می‌گیرند؛ حالا یک شرکت برای امور حراست را به دست می‌گیرد و یک شرکت هم برای پروژه پایپینگ؛ البته پروژه‌ها که تمام شد یا کارگران را اخراج می‌کنند یا اینکه آنها را به عنوان رومزد و… به واحد دیگری منتقل می‌کنند و با کمترین دستمزد آنها را تا زمانی که نیاز دارند، به کار می‌گیرند. اینگونه حاکمیت پیمانکاران بر نظام طبقاتی نفت حفظ می‌شود و دولت و شرکت‌ها هم نورچشمی‌ها را اطراف خود دارند و از منافع و نفوذ آنها در سطوح مختلف بهره‌مند می‌شوند.»

به گفته‌ی این کارگران «”پیمانکار” اسم رمز توزیع نابرابر ثروت در سطح صنایع بالادستی است؛ اینکه می‌‌بینید یک وزیر می‌گوید، من از کارگران حمایت می‌کنم و وزیر دیگری می‌گوید من پیمانکاران را حذف می‌کنم؛ اما برگی از روی زمین تکان نمی‌خورد، به همین خاطر است؛ اصلا این پیمانکاران اینقدر با  نفوذ هستند که وزرا و نمایندگانی حامی خود را با مخارج بالا به وزارتخانه‌ها و مجلس می‌فرستند تا حمایت آنها را در روزهای حساس داشته باشند؛ البته همه پیمانکاران از این سطح نفوذ برخوردار نیستند و پیمانکاران دسته چندم، با ضرر و زیان، قطع همکاری می‌کنند اما گروهی از آنها، می‌توانند به اعتبار نفوذ خود، برای حامیانشان مشروعیت دست و پا کنند. به هر شکل، این چرخه‌ی معیوب، تا زمان از بین بردن حلقه‌ی واسط کارگر و کارفرما ادامه پیدا می‌کند؛ اما اینکه با چه اراده‌ای می‌خواهند پیمانکاران را حذف کنند، خود جای پرسش دارد.»

گفتنی است پیشتر ویدئویی در شبکه های اجتماعی منشر شده که نشان می دهد مسئولان پالایشگاه نفت تهران در واکنش به اعتصاب کارگران اقدام به توزیع فرم “تسویه حساب” و “اخراج از محل کار” در میان ۷۰۰ کارگر این پالایشگاه کرده اند.

کارگران از روز شنبه ۲۹ خردادماه، جهت دست یافتن به مطالبات خود کمپینی را تحت عنوان “تخلیه سراسری بیست ده ۱۴۰۰” را اندازی کردند و این کمپین رفته رفته به شهرهای مختلف کشور کشیده شد. به گفته فعالان کارگری، تاکنون کارکنان بیش از ۲۰ پیمانکار خصوصی به آن پیوسته‌اند. اصلی‌ترین خواسته کارگران معترض، افزایش دستمزد و امکان بهرمندی از ۱۰ روز مرخصی در ازای بیست روز کار و فعالیت است. در حال حاضر بسیاری از کارگران پیمانی در ازای ۲۴ روز کار در ماه، تنها شش روز مرخصی دارند و این امر در برخی از شرکت‌ها کمتر نیز است. افزون بر این، کارگران از شرایط ایمنی و بهداشتی خود به ویژه در زمان شیوع ویروس کرونا ناراضی هستند و معتقدند در خوابگاه‌های کارگری بدون رعایت فاصله گذاری اجتماعی مجبور به سکونت هستند.

نمایشگر ویدیو

کشته شدن یک شهروند بر اثر تیراندازی نیروهای نظامی

خبرگزاری هرانا – روز پنجشنبه ۳ تیرماه، یک شهروند در پی تیراندازی بی ضابطه نیروهای نظامی در ارتفاعات مرزی شهرستان مریوان، در اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، امروز پنجشنبه ۳ تیر ۱۴۰۰، یک شهروند در پی تیراندازی نیروهای نظامی در ارتفاعات مرزی شهرستان مریوان، در اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد.

بر اساس این گزارش، هویت این شهروند محمد مینویی، فرزند حسین و اهل روستای اسکل مریوان، عنوان شده است.

گفته می شود این شهروند بدون اخطار قبلی و از فاصله‌ نزدیک به ظن حمل کالای قاچاق هدف قرار گرفته شده‌ است.

شلیک نیروهای نظامی و امنیتی به شهروندان در شهرهای مختلف کشور امری مسبوق به سابقه است. این امر در مواردی منجر به آسیب‌های دائمی و یا جان باختن شهروندان می‌شود.

در ماده ۷ قانون به‌کارگیری سلاح توسط مأمورین نیروهای مسلح در موارد ضروری آمده است: “مأمورین موضوع این قانون هنگام بکارگیری سلاح باید حتی‌المقدور پا را هدف قرار بدهند و مراقبت نمایند که اقدام آنان منجر به فوت نشود و به اشخاص ثالث که دخیل در ماجرا نمی‌باشند آسیب نرسد.” در تبصره‌ این ماده نیز گفته شده که “‌مواظبت و مراقبت از حال مجروحین بر عهده‌ی مأمورین انتظامی است و باید در اولین فرصت آنان را به مراکز درمانی برسانند.”

راننده تراکتور در شهرستان بوئین زهرا جان خود را از دست داد

فرمانده انتظامی بوئین زهرا از جان باختن راننده یک دستگاه تراکتور در اثر سقوط به سیلوی دپوی علوفه در روستای پاپلی این شهرستان خبر داد.

به گزارش خبرنگار ایلنا در قزوین، سرهنگ حسین رشیدتبار گفت: در پی اعلام مرکز فوریت‌های پلیس مبنی بر وقوع حادثه کاری در شرکت باغ پسته نظری در روستای پاپلی، بلافاصله عوامل انتظامی پاسگاه محمدآباد به محل اعزام شدند.

وی افزود: پس از حضور ماموران و بررسی از محل مشخص شد راننده تراکتور متاسفانه در اثر سقوط و شدت جراحت‌های وارد شده در دم فوت کرده است.

فرمانده انتظامی بوئین زهرا با اشاره به اینکه جسد متوفی تحویل عوامل بهشت فاطمه شد، افزود: علت بروز حادثه توسط کارشناسان مربوطه در دست بررسی است.

مرگ یک کارگر چاهکن بر اثر برق‌گرفتگی در ساوجبلاغ

یک کارگر چاهکن در ساوجبلاغ حین رفتن به داخل چاه به دلیل اتصالی سیم برق بالابر دچار برق گرفتگی شده و جان خود را از دست داد.

به گزارش ایلنا، در این حادثه که در منطقه «چندار» شهرستان ساوجبلاغ استان البرز رخ داد، یک کارگر قبل از رسیدن نیروهای اورژانس جان خود را از دست داد.

به گفته علی سلیمانی (فرمانده انتظامی شهرستان ساوجبلاغ)؛ امدادگران پس از بیرون کشیدن متوفی از داخل چاه پی بردند که وی به دلیل برق گرفتگی در دم جان خود را از دست داده است.

کشته و زخمی شدن دو کولبر در مرز پاوه

در روزهای گذشته دو کولبر در مناطق مرزی پاوه به دلیل حادثه غیرطبیعی کشته و زخمی شدند.

به گزارش ایلنا، در روزهای گذشته دو کولبر در مناطق مرزی شهرستان پاوه بر اثر حادثه غیرطبیعی دچار حادثه می‌شوند. از قرار معلوم یکی از این دوکولبر ان روز گذشته بعد از گذشت ۵ روز تحمل درد جان خود را از دست می‌دهد.

هویت این کولبران که برادر هستند «بصیر احمدزاده» و «بشیر احمدزاده» اعلام شده‌است.

این دو اهل روستای دشه در شهرستان پاوه استان کرمانشاه ایران هستند.

این چندمین مورد حادثه منجر به فوت کارگران کولبر در ماه‌های گذشته است.

سالگرد کشته شدن ۲۰ معدنچی زغال سنگ سنگرود

یکم تیر ماه، بیست وچهارمین سالگرد حادثه دلخراش انفجار در معدن زغال سنگ سنگرود (واحد البرز غربی) است. در این حادثه، ۲۰کارگر جان خود را از دست دادند و حدود ۵۰ کارگر مصدوم شدند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، امروز یکم تیر ماه، بیست وچهارمین سالگرد حادثه معدن زغال سنگ سنگرود است. در این حادثه انفجار، ۲۰ کارگر در دم جان خود را از دست دادند؛ حدود ۵۰ کارگر هم روانه بیمارستان‌های داخل و خارج از کشور شدند.

در جریان حادثه یکم تیرماه سال ۱۳۷۶ انفجار معدن زغال سنگ سنگرود، ۲۰ کارگر کشته و حدود ۵۰ کارگر دچار سوختگی جدی شدند.

مراسم گرامیداشت جان باختن ۲۰ کارگر معدنچی سنگرود روز گذشته (یکشنبه ۳۱ خرداد ماه) همزمان با مراسم یادبود جانباختگان سانحه زلزله ۳۱ خرداد ماه در برخی مساجد عمارلو  برگزار شد.

آموزش، حلقه گمشده حوادث کار است/ شعار «اول ایمنی، بعد کار» در محیط‌های کاری منسوخ شده است

«دستورالعمل‌های عملیاتی» یکی از آیتم‌های بسیار مهم در زمینه ایمنی است اما برخی با تعریف الگوهای ایمنی با زبان ثقیل، ایمنی کارگاه‌ها را می‌کاهند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، کارفرمایان باید جهت انجام ایمن‌سازی فعالیت‌ها، آیین‌نامه‌های عملیاتی را که حاوی دستورالعمل‌های روشن و واضحی هستند، در اختیار نیروهای انسانی زیر نظر خود قرار دهند و آن‌ها را به صورت لحظه‌ای بررسی کنند. نیاز است، دستورالعمل‌های عملیاتی ساده و واضح باشند و چگونگی انجام عملیات ایمن و تعمیر و نگهداری مطلوب را نشان دهند.

شهرام غریب (کارشناس ارشد مدیریت ایمنی و متخصص ایمنی فرایند) درباره شیوه‌های جدید کنترل ایمنی در کارگاه‌ها گفت: در حال حاضر، شیوه‌های تلفیقی وارد عرصه ایمنی شده‌اند تا احتمال بروز حادثه کمتر شود. آموزش مولفه‌ای فراموش شده است که باید از سوی کارفرمایان مورد توجه قرار گیرد تا کارگران با مدیریت بحران در شرایط اضطرای آگاه شده باشند.

مدیریت ایمنی فرایند، المان‌های متعددی را برای ارتقاء ایمنی معرفی کرده اما به نظر می‌رسد تنها به صنایع شیمیایی توجه می‌کند. دلیل نادیده گرفتن دیگر صنایع چیست؟ 

تصور عمومی جامعه بر این است که مدیریت ایمنی فرایند تنها به پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها توجه می‌کند اما در واقع برای صنایع دیگر نیز کاربرد دارد؛ بنابراین آن دسته از صنایع که حتی درگیر مواد شیمیایی نیستند، می‌توانند با بهره‌گیری از پیاده‌سازی مدیریت ایمنی فرایند در ارتقای کیفی کار گام مثبتی بردارند و کاهش قابل توجه و اصولی در حوادث را داشته باشند.

همزمان با رشد جریان انقلاب صنعتی، علوم فنی و مهندسی نیز رشد و تغییرات گسترده‌ای کرد، چراکه تقاضا برای حامل‌های انرژی، مانند نفت، گاز و بنزین، روز به روز بیشتر می‌شد؛ این موضوع مهندسین را ملزم به تحقیق برای افزایش ایمنی و حفظ جان نیروی انسانی می‌کرد. آیا الگوهای ارزیابی ریسک از گذشته تا امروز تغییر کرده است؟ در حال حاضر چه روش‌هایی کاربرد دارد؟ 

اگر از دیدگاه قوانین مدیریت ایمنی فرایند به عوامل و مخاطرات تهدید کننده نگاه کنیم، متوجه خواهیم شد که تنها یک الگو برای شناسایی خطرات وجود ندارد و امکان ارزیابی یکجانبه به هیچ وجه میسر نیست. معیارهای ارزیابی به سمت الگوهای تلفیقی پیش می‌رود که به صورت لحظه‌ای، خطرات و عوامل ریسک‌زا را بررسی می‌کنند.

بررسی لحظه‌ای عوامل حادثه آفرین اهمیت فراوانی دارد و باید مورد توجه قرار گیرد؛ بسیاری از کارگاه‌ها، شعار «اول ایمنی، بعد کار» سرلوحه خود قرار داده‌اند اما با ارزیابی ریسک به صورت لحظه‌ای، این شعار زیر سوال می‌رود. آنالیز مستمر و لحظه به لحظه مخاطرات منجر به بروز شعار «همیشه امینی» شده که جای شعار پیشین را گرفته است. که البته در ایران کماکان از شعار و به عبارتی فقط شعار اول ایمنی بعد کار استفاده می‌شود.

 بهترین راهکاری برای بررسی عوامل ریسک‌زا به صورت لحظه‌ای چیست؟ 

«دستورالعمل‌های عملیاتی»، یکی از آیتم‌های بسیار مهم در زمینه ایمنی است؛ برخی تلاش می‌کنند با تعریف الگوهای سخت و استفاده از کلمات پرطمطراق تفهیم دستورالعمل‌های عملیاتی را سخت‌تر کنند؛ هرچقدر دستورالعمل‌ها ساده‌تر، قابل اجراتر، منعطف‌تر و متناسب با بازخوردها باشند، قابلیت اجرایی بیشتر و بهتری دارند و تمامی افراد می‌توانند آن را فراگیرند.

 به ضرورت و اهمیت آموزش برای کارگران در ایمنی اشاره کردید. این مولفه چه تاثیری در ارتقای ایمنی خواهد داشت. دلیل اهمیت آن چیست؟ 

آموزش باید دارای چرخش Plan Do Check Act”” باشد یعنی تمامی عوامل را مورد بررسی قرار دهد؛ هنگامی که یک ماتریکس آموزشی جدید را ارائه می‌دهیم باید به این نکته توجه کنیم، آیا به نقطه نظر مطلوب رسیده‌ایم؟ اگر به هدف مورد نظر نرسیده‌ایم، چرایی کار برای چیست؟

اگر رسیدن به نقطه مطلوب محقق نشد باید تمامی پلن‌های اجرایی بررسی شوند تا چرایی موضوع کشف شود. کارشناسان مدیریت ایمنی فرایند با بهره‌گیری از این مولفه می‌توانند نواقص و عیب‌های یک سیستم را کشف کنند.

اگرچه ضرورت حفظ جان نیروی انسانی در مقررات ایمنی مورد توجه قرار گرفته است؛ به نظر می‌رسد، حضور پیمانکاران در پروژه‌ها نفت و گاز می‌تواند زنگ خطر برای بروز حوادث را به صدا دربیاورد. 

پیمانکارانی که در پروژه‌های نفت و گاز حضور دارند باید دستورالعمل و مقررات ایمنی را مو به مو و بدون کم و کاست اجرا کنند. به طور قطع، تمامی پیمانکاران مکلف به رعایت قوانین بالادستی هستند که از سوی کارفرمای مادر تعریف می‌شود.

بر اساس قوانین موجود، تمامی افرادی که در یک کارگاه حضور دارند باید از چرخه فرایند و ویژگی‌های آن آگاهی کامل داشته باشند؛ اگر اطلاعات آن‌ها درباره ویژگی‌های یک فرایند کافی نباشد باید از با خطراتی که سیستم را تهدید می‌کند، آشنایی کامل داشته باشند. همه باید مسلط باشند و تمام موارد مورد نظر که در فرایند مورد استفاده است را باید کامل بشناسند، اگر با تمام ویژگی‌های آن آشنا نیستند باید با خطرات آن به صورت حداقل آشنا باشند. اگر یک کارگر هرگونه تماسی با یک ماده داشته باشد، همکاران او باید نحوه عملکرد خود را بدانند تا به یک محل درمانی برسد یا تیم پزشکی در محل حادثه حاضر شود. تیم پزشکی در مرحله دوم وارد عمل می‌شود؛ بنابراین کارگرانی که در محل حادثه حضور دارند، می‌توانند شخص حادثه دیده را از خطر مرگ یا دیگر آسیب‌های احتمالی نجات دهند.

آموزش در حفظ تجهیزات چه نقش و جایگاهی دارد؟ 

کلیه تجهیزات که در معرض متغیرها قرار دارند باید در بازدیدهای دوره‌ای منظم مورد بازرسی قرار گیرند. اگر نواقص دستگاه‌ها بیشتر از حد معمول باشد باید مورد بررسی قرار گیرد. آموزش‌های لازم برای حفظ تجهیزات به صورت جامع و کامل ارائه شده است. مهم‌ترین نکته آموزشی درباره تجهیزات این است، تاسیسات باید به درستی عمل کند و برای فرایند مناسب باشد. آیتم‌هایی مثل کنترل‌کننده‌ها، قطع‌کن‌ها، سیستم‌های توقف اضطراری و کلیه حسگرهای ابزار باید به دقت مورد بازرسی قرار گیرند.

منظور از مجوز کار در عملیات‌های شیمیایی و فرایندی چیست؟ آیا کارگران باید از هرگونه تغییر مطلع شوند؟ 

تمامی امور در عملیات شیمیایی و فرایندی باید دارای مجوز باشند که به آن Permit می‌گویند. مجوز کار یکی از مهم‌ترین و اساسی‌ترین موضوعات برای مسائل فرایندی است که در شش مرحله یعنی درخواست، آماده‌سازی برای شرایط کار، تایید، بازرسی لحظه‌ای که به دو مرحله قبل و در حین کار انجام می‌شود؛ در نهایت اینچنین میتوان بیان کرد که مجوز کار مهمترین عامل برای جلوگیری از حوادت و همچنین بهره‌وری و بالاترین کارایی مناسب و اصولی را حاصل می‌شود. یکی دیگر از آیتم‌های دیگر، مدیریت تغییر است؛ کلیه کارکنان که در زمینه یک فرایند درگیر هستند باید از تغییرات مطلع باشند، اگر کوچک‌ترین تغییری در روند فرایند صورت می‌گیرد، تمامی افراد باید مطلع شوند؛ یک تغییر می‌تواند منجر به بروز یک جریان دیگر شود و عاملی برای بروز حادثه‌ای مرگبار یا انفجار گردد. اصول فنی تغییرات و تعمیرات نکته اساسی برای این موضوع است.