به گزارش خبرنگار ایلنا، شهریورماه سال ۱۴۰۱ بود که چراغهای تولید در این واحد صنعتی خاموش شد اما امروز، با گذشت چهار سال، این خاموشی به یک بنبستِ معیشتی برای ۱۰۰ خانواده تبدیل شده است.
کارگرانِ سابق که پس از تعطیلی، به امید بازگشایی کارخانه به مقرری بیمه بیکاری تکیه کرده بودند، اکنون با اتمام مدت قانونی این حمایت، بدون هیچ منبع درآمدی و پوشش بیمهای، در وضعیت بحرانی قرار دارند.
یکی از کارگران سابق این مجموعه که ۴۹ سال سن و ۲۵ سال سابقه کار دارد، با اشاره به بنبست معیشتی همکاران خود گفت: «در شرایطی که کارخانه به حال خود رها شده و خطوط تولید آماده به کار هستند، ما کارگران باسابقه به دلیل سن بالا یا بیماریهای ناشی از کار، جایی برای استخدام نداریم. کسی که ۲۵ سال عمر خود را پای این ماشینآلات گذاشته و اکنون با دیسک کمر ناشی از کار درگیر است، در بازار کار فعلی زنجان هیچ جایگاهی ندارد.»
او با انتقاد از استفاده از نام این کارخانه در فضای تبلیغاتی افزود: «چندین سال است که میبینیم نام «روغن جهان» در لیست واحدهای در آستانه احیا قرار میگیرد، اما اینها تنها شعار برای جلب نظر در ایام انتخابات است. در همین استان، شاهد بودهایم که برخی واحدها با هیاهوی زیاد چند ماه بازگشایی شدند و دوباره تعطیل شدند؛ این بازی با سرنوشت صدها خانواده، بیرحمانه است.»
کارگران تأکید کردند: «تمام خطوط تولید، کاملاً سالم و آماده بهرهبرداری است، اما ناتوانی یا بیمیلی مدیریت در تسویه بدهیهای مالیاتی و دولتی، چرخهای تولید را متوقف نگه داشته است. در حال حاضر، تنها ۶ نگهبان در این واحد حضور دارند که از اموال کارفرما نگهبانی میکنند، در حالی که ما کارگران بدون درآمد و پوشش بیمهای رها شدهایم.»
آنها در پایان تصریح کردند: «وقتی مقرری بیمه بیکاری قطع میشود، یعنی آخرین رشته اتصال ما با حمایتهای حداقلی دولتی نیز بریده شده است. از استاندار و نمایندگان استان تقاضا داریم بهجای شعارهای تبلیغاتی، پای میز پاسخگویی بیایند و بگویند چرا برای واحدی که تمام زیرساختهایش مهیاست، هیچ اقدام عملی صورت نمیگیرد؟ صبر کارگرانِ روغن جهان در این چهار سال لبریز شده و دیگر توان شنیدن وعدههای تکراری را ندارند.»
ایلنا – ۳۱ / ۰۴ / ۱۴۰۵
