به گزارش خبرنگار ایلنا، در شرایطی که امنیت شغلی کارگران در ایران روزبهروز شکنندهتر میشود، بار دیگر اخراج کارگران باسابقه در یکی از معادن کشور، ابعاد این بحران را آشکار کرده است. کارگرانی که سالها در سختترین و زیانآورترین شرایط کاری در معادن فعالیت کردهاند، امروز نهتنها از حداقل حمایتهای شغلی برخوردار نیستند، بلکه بهسادگی و در آستانه بازنشستگی از کار کنار گذاشته میشوند.
این کارگران که بخش عمدهای از عمر و توان خود را در محیطهای پرخطر، زیر فشارهای جسمی و روانی شدید و در دل معادن سپری کردهاند، اکنون به جای بهرهمندی از امنیت و آرامش دوران بازنشستگی، به بیمه بیکاری معرفی میشوند؛ فرآیندی که به کاهش مستمری و تضعیف معیشت آنان منجر میشود. چنین وضعیتی نهتنها نشاندهنده بیتوجهی به سختی کار در معادن است، بلکه بیانگر جایگاه متزلزل نیروی کار در ساختار اقتصادی کشور است؛ جایی که کارگران، حتی پس از سالها خدمت، بهراحتی اخراج شده و از چرخه کار حذف میشوند.
گروهی از کارگران معدن فلورین شماره یک طبس گلشن (شرکت فلوراسپار) در تماس با ایلنا، نسبت به اخراج گسترده نیروهای باسابقه این مجموعه اعتراض کردند. به گفته این کارگران، افرادی با سابقه ۴ تا ۲۰ سال کار، از جمله کسانی که در آستانه بازنشستگی قرار دارند، بدون تأمین شرایط جایگزین شغلی از کار بیکار شدهاند.
آنها میگویند: اخراج در آستانهی بازنشستگی و معرفی به بیمه بیکاری، ثمره سالها کارِ کارگرانی را که در سختترین و زیانآورترین محیطها کار کردهاند، ناچیز میکند. دور از انصاف و عدالت است که کارگرانِ در شرف بازنشستگی معدن به بیمه بیکاری معرفی شوند و مستمریاشان ناچیز شود.
آنها میگویند: ما بهترین سالهای زندگی خود را در معدن گذراندیم و سختی کشیدیم. جوانی ندیدیم و زندگی را به دوران مستمریبگیریمان موکول کردیم و حالا در شرف بازنشستگی ما را ارجاع دادند به بیمه بیکاری؛ یعنی حتی برنامهریزی برای دوران بازنشستگی هم دیگر معنا ندارد.
این کارگران میگویند: توجه به کارگران فقط جلوی دوربین و در رسانهها اتفاق میافتد. مسئولان در روز کارگر یادِ کارگران میافتند و بعد آنها را به حال خود رها میکنند. آنها که مدعی دفاع از حقوق کارگر هستند، وقتی کارگر دچار مشکلات جدی میشود و مثلا در آستانهی بازنشستگی شغل خود را از دست میدهد، تنها حمایتشان ارجاع دادنِ کارگران به بیمه بیکاری است و یا گرفتنِ مبالغی ناچیز است. آنها حمایت جدی نمیکنند و فقط وعده میدهند.
این کارگران میگویند: انتظار میرفت مسئولان شهرستان طبس گلشن، در صورتی که تصمیم به تمدید نکردن پروانه فعالیت کارفرمای فاقد انضباط، تعهد و برنامهریزی داشتهاند، پیش از آن زمینه لازم برای واگذاری بهرهبرداری به مجموعهای جدید را فراهم میکردند تا در پایان قرارداد بهرهبردار پیشین، کارگران این مجموعه دچار آسیب و بلاتکلیفی نشوند؛ بهویژه آنکه بسیاری از این کارگران در سنین بالا قرار دارند و پس از اخراج، امکان جذب مجدد در سایر شرکتها ندارند.
آنها ادامه دادند: در شرایط کنونی نیز، معدن فلورین شماره یک طبس با توجه به ذخایر استخراجشده و دپوشده، این ظرفیت را دارد که با مدیریت صحیح مسئولان شهرستان، بخشی از محصولات خود را به فروش رسانده و از بیکاری و پراکندگی کارگران جلوگیری شود. این اقدام میتواند از تضعیف جایگاه این معدن، بهعنوان یکی از مهمترین معادن فلورین در خاورمیانه و بزرگترین معدن فلورین ایران، نیز جلوگیری کند.
کارگران این مجموعه خود را متضرر از بیتوجهی و بیمهری میدانند و انتظار دارند مسئولان شهرستان، بهویژه شورای تأمین طبس، با اتخاذ تدابیر پیشگیرانه، پیش از بروز بحران در شرکتها و کارگاهها، نسبت به مدیریت شرایط اقدام کنند تا از آسیب به کارگران و خانوادههای آنان جلوگیری شود.
همچنین، گلایه اصلی بسیاری از کارگران شهرستان طبس گلشن این است که صدای آنان در میان مباحث و مسائل جناحی و حزبی کمتر شنیده میشود و حتی در صورت طرح، مورد توجه کافی قرار نمیگیرد. متأسفانه، برخی از متولیان و مدعیان حمایت از جامعه کارگری، تنها زمانی به مطالبات کارگران توجه میکنند که موضوع به تجمعات و اعتراضات کشیده شود و در این شرایط نیز، بهجای پاسخگویی، رویکردی مطالبهگرانه اتخاذ میکنند.
آنها گفتند: از مسئولان درخواست میشود بهمنظور جلوگیری از بروز حاشیه در شرکتهای تولیدی و معدنی شهرستان و همچنین صیانت از حقوق کارگران، نظارت و دقت بیشتری بر عملکرد نهادهای کارگری و شرکتهای تولیدی و معدنی داشته باشند.
این کارگران در پایان خواستار ورود جدیتر نهادهای مسئول برای نظارت بر عملکرد شرکتها و جلوگیری از تضییع حقوق کارگران شدند.
ایلنا – ۰۷ / ۰۲ / ۱۴۰۵
